Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν παράγει πολιτική που ωφελεί τους Ελληνες πολίτες. Μόνο προπαγάνδα. Εχει αναγάγει την επικοινωνιακή διαχείριση των προβλημάτων σε επιστήμη. Ομως, η πραγματικότητα επιμένει να την εκθέτει ανεπανόρθωτα. Τα πρόσφατα, αποκαλυπτικά στοιχεία της Eurostat για το πρώτο τρίμηνο του 2026 αναιρούν το κυβερνητικό αφήγημα περί «σταθερότητας» και «ανάπτυξης για όλους». Η Ελλάδα κατατάσσεται στην τρίτη θέση πανευρωπαϊκά (!) στην αύξηση των ενοικίων, καταγράφοντας ένα εκκωφαντικό +5,0% σε σχέση με το 2025.
Ο ευρωπαϊκός μέσος όρος αύξησης περιορίζεται στο 1,8% και η χώρα μας τρέχει με σχεδόν τριπλάσια ταχύτητα στην ακρίβεια της στέγης. Επιπλέον, όποιος έχει εικόνα από την αγορά μπορεί να ισχυριστεί ότι οι στατιστικές που αφορούν την Ελλάδα είναι κατώτερες της πραγματικότητας. Γι’ αυτό εντείνεται η αγωνία χιλιάδων νέων ζευγαριών, φοιτητών και οικογενειών που βλέπουν το μεγαλύτερο μέρος του μισθού τους να εξανεμίζεται πριν καν μπει ο μήνας, μόνο και μόνο για να εξασφαλίσουν στέγη.
Ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, ο πρωθυπουργός και τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου συνεχίζουν να κομπορρημονούν προκλητικά από τα τηλεοπτικά παράθυρα. Μας μιλούν για την «επάρκεια» των δήθεν στοχευμένων μέτρων τους, την ώρα που η κοινωνία σαρώνει, το ένα μετά το άλλο, τα «χρυσά μετάλλια» της ακρίβειας. Από τα ενοίκια και τα καύσιμα, μέχρι τα είδη πρώτης ανάγκης στα ράφια των σούπερ μάρκετ, η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε… πρωταθλήτρια στην οικονομική δυσπραγία των πολιτών.
Η άρνηση της κυβέρνησης να παρέμβει ουσιαστικά και η κατηγορηματική απόρριψη κάθε σκέψης για ουσιαστικό ρυθμιστικό πλαίσιο στην αγορά στέγης αποδεικνύουν την παροιμιώδη ανικανότητα της νεοφιλελεύθερης εξουσιαστικής ομάδας. Προτιμούν να παραμένουν θεατές της στεγαστικής κρίσης μέχρι να… αυτορυθμιστούν τα πάντα. Δηλαδή, μέχρι να μείνουν άστεγοι όσοι δεν έχουν αρκετά χρήματα.
Η δήθεν «αριστεία» των κυβερνώντων έχει καταντήσει το πιο πικρό ανέκδοτο για τον ελληνικό λαό. Η στέγαση αποτελεί θεμελιώδες κοινωνικό δικαίωμα και όχι πεδίο για επικοινωνιακά τεχνάσματα και κούφιες υποσχέσεις. Η πολιτική της αδράνειας και των ημίμετρων πρέπει να σταματήσει άμεσα πριν το στεγαστικό πρόβλημα μας οδηγήσει σε πλήρη κοινωνική αποσύνθεση.
