Η δολοφονία της 72χρονης Βάγιας Νέστορα στη Θεσσαλονίκη από τους τρομοκράτες που έβαλαν φωτιά στο σπίτι της επιβεβαιώνει αυτό που όλοι καταλαβαίνουμε πλέον στην καθημερινότητά μας: η τρομοκρατία δεν εξαφανίστηκε. Είναι ανανεωμένη, σκληρή και επικίνδυνη. Ομως, πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η δράση τρομοκρατικών ομάδων στηρίζεται και στην υποκρισία μιας κυβέρνησης που πουλάει «αντιτρομοκρατία» μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες, ενώ την ίδια ώρα στρώνει το χαλί στην ανομία.
Οι καταλήψεις, που αποδεδειγμένα λειτουργούν ως φυτώρια και ορμητήρια για τη νέα γενιά τρομοκρατών, παραμένουν στο απυρόβλητο. Και το θράσος ξεπερνά κάθε όριο όταν φτάνει ο λογαριασμός: ο πολίτης που γονατίζει κάθε μήνα από την ακρίβεια και μετρά το ευρώ για να βγάλει τον μήνα, πληρώνει από την τσέπη του το ρεύμα, το νερό, ακόμα και το ίντερνετ αυτών των χώρων. Με τα δικά του λεφτά φορτίζουν τα λάπτοπ τους για να γράφουν τις προκηρύξεις τους. Αυτό δεν είναι ανικανότητα της Αστυνομίας. Είναι καθαρή πολιτική επιλογή ανοχής, μια έμμεση κρατική στήριξη της βίας, την ώρα που το Μαξίμου κάνει φτηνή επικοινωνιακή διαχείριση στα τηλεοπτικά παράθυρα.
Η υποκρισία γίνεται ακόμα πιο βαθιά και επικίνδυνη στο ιδεολογικό πεδίο. Οποιος διαβάσει τα κείμενα της σύγχρονης εγχώριας τρομοκρατίας θα διαπιστώσει ότι το ψυχολογικό και ιδεολογικό υπόβαθρο περιγράφεται με εναργή τρόπο: είναι η woke ατζέντα της απόλυτης αποδόμησης. Και εδώ αποκαλύπτεται ακόμα μία ευθύνη της κυβέρνησης. Με εξαίρεση μια τυπική, αυτονόητη καταδίκη της βίας, η σημερινή εκτελεστική εξουσία όχι μόνο δεν εναντιώνεται στη woke κουλτούρα, αλλά έχει μετατραπεί στον πιο πιστό και πρόθυμο υπηρέτη της.
Από τη νομοθετική της ατζέντα μέχρι τα κρατικά ελεγχόμενα ΜΜΕ, το σύστημα προωθεί με μανία ακριβώς τις ίδιες ιδέες που διαλύουν την κοινωνική συνοχή, την κοινή λογική και την οικογένεια. Οι δημόσιες συχνότητες έχουν μετατραπεί σε πλατφόρμες για την ιδεολογική… επανεκπαίδευση των πολιτών. Πώς περιμένει, λοιπόν, αυτή η κυβέρνηση να πατάξει το φαινόμενο, όταν η ίδια τρέφει τις ρίζες του; Οταν νομιμοποιεί και θεσμοθετεί το ίδιο ακριβώς πλαίσιο που στα άκρα του οπλίζει χέρια;
Αυτή η στάση ξεπερνά τα όρια της διπρόσωπης πολιτικής και αγγίζει τα όρια της τυμβωρυχίας. Δεν μπορείς να εργαλειοποιείς τον φόβο του κόσμου για την ασφάλειά του, όταν το πρωί εφαρμόζεις τη woke ατζέντα και το βράδυ πληρώνεις τα πάγια έξοδα των καταληψιών.
Ο κόσμος βαρέθηκε τους «υπεύθυνους» που δηλώνουν σοκαρισμένοι κατόπιν εορτής. Προτιμά τα έργα από τα εύκολα λόγια (και μάλιστα σε προεκλογική περίοδο με την ελπίδα να τα πιστέψουν οι αφελείς). Οσο η κυβέρνηση Μητσοτάκη συνεχίζει να πατά σε δύο βάρκες, το μόνο που καταφέρνει είναι να διευκολύνει το επόμενο χτύπημα.
Από τη στήλη «Η θέση μας» της «Δημοκρατίας»
