Προκάλεσε αντιδράσεις το δημοσίευμα* που μνημονεύτηκε χθες στη στήλη για τη σύλληψη ποδηλάτη που απώθησε με το πόδι του σκύλο που του επιτέθηκε και κατέληξε στη σύλληψή του (τον μηνύσανε φιλόζωοι γαρ για κακοποίηση του αδέσποτου ζώου). Από τις αντιδράσεις που προέκυψαν ξεχωρίζει μία ενός τακτικού αναγνώστη. Επικοινώνησε με τον υπογράφοντα το παρόν και σχολίασε τα ακόλουθα:
«Καταλαβαίνω τι θέλετε να πείτε με τον όρο “κτηνολατρεία”, αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για σκυλομανία. Με σκυλιά (και δευτερευόντως με γάτες) έχει γεμίσει η Ελλάδα, όχι γενικά και αόριστα με ζώα. Δεν υπάρχουν πρόβατα, γίδια και μουλάρια στα μπαλκόνια των πολυκατοικιών. Οι σκύλοι μάς παίρνουν τ’ αυτιά και μας χαλάνε την ησυχία μας πρωί μεσημέρι βράδυ. Εκεί υπάρχει το μεγάλο πρόβλημα στις ζωές μας.
Πολύ σωστά έχετε γράψει, στο άρθρο όπου αναφέρατε τον Πλούταρχο**, ότι ακόμα και ο Καίσαρας αντέδρασε βλέποντας τις γυναίκες να κουβαλάνε σκυλιά στις αγκαλιές τους αντί να κάνουν παιδιά και να τα μεγαλώνουν. Σωστά είναι κι αυτά για τη βρομιά των σκύλων, αλλά μισά. Μερικοί ιδιοκτήτες σκύλων μαζεύουν τα κόπρανα που αμολάνε στα πεζοδρόμια, στις πλατείες, όπου βρεθούν, τέλος πάντων. Αυτοί υποτίθεται ότι είναι “υπεύθυνοι”. Οχι, δεν είναι. Δεν έχω δει ούτε έναν απ’ αυτούς να κουβαλάει μαζί του νερό για να το ρίχνει εκεί που κατουράει ο κόπρος του.
Τα κακάκια του “παιδιού” του τα μαζεύει. Τα κάτουρα που αμολάει στα κατώφλια μας πρέπει να τα ανεχόμαστε. Ειδικά τώρα το καλοκαίρι με τις ζέστες σκυλοβρομάνε. Αυτό δεν ενοχλεί όσους τάχα “υπεύθυνους” ιδιοκτήτες, γαϊδούρια σωστά, που θεωρούν ότι έχουν το δικαίωμα ο μούργος τους να μου κατουράει την πόρτα του σπιτιού μου, το δέντρο στο πεζοδρόμιο ή το λάστιχο του αυτοκινήτου μου.
Κι επειδή το παίζουν και ανώτεροι άνθρωποι, που αγαπάνε τα ζώα και τα προστατεύουν, έχω μερικά ερωτήματα να κάνω. Πρώτα απ’ όλα γιατί ξεχωρίζουν τα ζώα; Δεν τα αγαπάνε όλα; Δικαιολογείται να λες ότι προστατεύεις τα ζωάκια όταν το παίζεις “μπαμπάς” ή “μαμά” του σκύλου και τρως γουρουνάκια, αρνάκια, προβατάκια, κοτόπουλα, κοκόρια και ψάρια; Αυτά ψυχή δεν έχουν; Τα χταπόδια, λένε οι ειδικοί, είναι πανέξυπνα. Επίσης, η νοημοσύνη των γουρουνιών ξεπερνάει εκείνη των σκύλων και των γατών. Το ξέρουν οι ευαισθητούληδες ότι σε ορισμένα τεστ γνωστικών λειτουργιών οι χοίροι μπορούν να συγκριθούν ακόμα και με τους χιμπατζήδες ή μικρά παιδιά (ηλικίας περίπου 3 ετών);
Εχω κι άλλο ερώτημα να κάνω. Τα αδέσποτα από ποιους εγκαταλείπονται στην Πάρνηθα, στη Βούλα, στο Σχιστό και σε ξεκάρφωτα σημεία της παλαιάς εθνικής οδού που δεν έχουν κάμερες; Μήπως από κάποιους που το παίζανε φιλόζωοι, “μπαμπάδες” και “μαμάδες” σκύλων και κάποια στιγμή βαρέθηκαν τα… παιδιά τους; Να σοβαρευτούμε ως κοινωνία και να βάλουμε μια τάξη. Οι άνθρωποι προηγούνται των ζώων. Να ισχύσει αυτό και στη νομοθεσία, την οποία πολύ σωστά σχολιάσατε χτες. Και επιτέλους να κρίνουν οι συνελεύσεις των πολυκατοικιών αν θα επιτρέπουν σκύλους και γατιά στα διαμερίσματα».
Αν και μπορεί να μην υπάρχει απόλυτη συμφωνία με τις διατυπώσεις του αναγνώστη της εφημερίδας μας (κυρίως σε ό,τι αφορά το ύφος), τα θέματα που έθιξε είναι καίρια. Πρέπει κάποτε να συζητηθούν.
*Αναρτήθηκε στην ειδησεογραφική ιστοσελίδα eviathema.gr, η οποία καλύπτει την επικαιρότητα της ευρύτερης περιοχής της Ευβοίας. Βρίσκεται ΕΔΩ
**Αρθρο που δημοσιεύτηκε στην «κυριακάτικη δημοκρατία» και τιτλοφορείτο «Κτηνολατρεία: Το Θηρίο στη θέση του Ανθρώπου». Βρίσκεται ΕΔΩ
Από τη στήλη «Περι πωλητικης» της «δημοκρατίας»
