Η κυβέρνηση… πανηγυρίζει επειδή διώκονται με πλημμεληματικές κατηγορίες μόνο τέσσερις εν ενεργεία βουλευτές της Ν.Δ. για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ! Είναι σχεδόν κωμικό, αλλά στην ουσία του βαθύτατα τραγικό για την πατρίδα. Τέτοια νοοτροπία δεν θυμίζει υπεύθυνο κόμμα που έχει την κυβερνητική πλειοψηφία αλλά ομάδα ποινικών, που συχνάζει στα δικαστήρια και εκδηλώνει την ανυπόκριτη χαρά της όταν «πέφτει στα μαλακά».
Και το χειρότερο: Ο κ. Μητσοτάκης ζητάει τα ρέστα από την αντιπολίτευση, την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κι απ’ όλους όσοι του ασκούν κριτική «λησμονώντας» ότι οι βουλευτές του αντιμετωπίζουν κατηγορίες για ηθική αυτουργία σε απιστία, παράνομη διαχείριση ευρωπαϊκών κονδυλίων και απόπειρα απάτης! Αυτά είναι τα απλά… πλημμεληματάκια.
Αντί ο πρωθυπουργός να εξηγήσει πώς ακριβώς έκαναν φτερά εκατομμύρια ευρώ κάτω από τη μύτη των δικών του ανθρώπων, κουνάει προκλητικά το δάχτυλο και ζητάει και τα ρέστα. Ρωτά ποιος θα του ζητήσει συγγνώμη για την κριτική που του ασκήθηκε!
Η επιθετική θυματοποίηση της κυβέρνησης για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ που προκαλεί το κοινό αίσθημα ξεπερνά κάθε όριο πολιτικής αδιαντροπιάς. Βαφτίζουν το κρέας ψάρι, πανηγυρίζοντας για τις αρχειοθετήσεις και υποβαθμίζοντας (λεκτικά, πάντα) τις ποινικές διώξεις κατά των κυρίων Σκρέκα, Μπουκώρου, Σενετάκη και της κυρίας Παπακώστα. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, που ερευνά τη λεηλασία του κοινοτικού χρήματος, μετατρέπεται ξαφνικά από την κυβερνητική προπαγάνδα σε «συμμέτοχο εσωκομματικών ανταγωνισμών»! Λες και πρόκειται να κάνει κόμμα η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και να «κλέψει» έδρες από τη Νέα Δημοκρατία.
Είναι και γελοία όλα τούτα και επικίνδυνα. Το θράσος με το οποίο ο κ. Μητσοτάκης επιχειρεί να μετατρέψει μια βαριά δικαστική σκιά σε πολιτικό θρίαμβο δείχνει την απόλυτη αλλοτρίωση της εξουσίας του.
Ωστόσο, ό,τι και να λέει ο πρωθυπουργός και οι συν αυτώ η πραγματικότητα δεν αλλάζει. Οι διώξεις είναι εδώ, η κατασπατάληση του δημόσιου πλούτου φέρει φαρδιά πλατιά τη «γαλάζια» υπογραφή και καμία επικοινωνιακή «ντρίμπλα» δεν μπορεί να ξεπλύνει την ηθική και πολιτική κατάρρευση ενός καθεστώτος που έχει χάσει κάθε επαφή με τη σοβαρότητα και τη δικαιοσύνη.
