Το θέατρο του παραλόγου δίνει καθημερινές παραστάσεις στην ειδησεογραφία και στις γειτονιές. Από τη μία πλευρά, βλέπουμε την κυβέρνηση να πανηγυρίζει προκλητικά επειδή η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ασκεί διώξεις «μόνο» σε τέσσερις βουλευτές της για το τεράστιο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Αντί για μια ειλικρινή συγγνώμη προς τον αγροτικό κόσμο και την κοινωνία, αντί για πολιτική ντροπή για τη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος, το Μαξίμου έχει το θράσος να βαφτίζει μια βαριά δικαστική σκιά δικό του θρίαμβο.
Την ίδια ακριβώς ώρα, η Δικαιοσύνη και οι διωκτικές Αρχές εξαντλούν όλη τους την αυστηρότητα σε περιστατικά που αγγίζουν τα όρια της γραφικότητας. Στο Αργος Ορεστικό κινητοποιήθηκε ο κρατικός μηχανισμός, έγιναν μηνύσεις και μια γυναίκα συνελήφθη με τη διαδικασία του αυτοφώρου επειδή χαρακτήρισε «χοντρή» συγγενή της με την οποία είχε διένεξη. Εκεί το κράτος έδειξε άμεσα αντανακλαστικά, εφαρμόζοντας τον νόμο με πρωτοφανή ζήλο για ένα οικογενειακό επεισόδιο λεκτικής βίας.
Οταν όμως περνάμε στα πραγματικά σοβαρά εγκλήματα, εκεί η ζυγαριά της δικαιοσύνης γέρνει επικίνδυνα. Στα Βριλήσσια, μια σοκαριστική επίθεση σκύλου άφησε πίσω της έναν τραυματισμένο 66χρονο άνδρα και το κατοικίδιό του νεκρό. Και εκεί έρχεται η απόλυτη νομική σχιζοφρένεια: οι βαριές σωματικές βλάβες σε βάρος ενός ανθρώπου τιμωρούνται με ελαφρύτερες ποινές και χωρίς την επιβολή του βαρύτατου διοικητικού προστίμου που προβλέπεται για τη ζωοκτονία. Πώς φτάσαμε στο σημείο να κοστολογείται από τον νόμο λιγότερο η ανθρώπινη σωματική ακεραιότητα;
Το πράγμα έχει πλέον ξεφύγει από κάθε όριο και η κοινή λογική σε αυτή τη χώρα μοιάζει με είδος υπό εξαφάνιση. Ζούμε σε ένα κράτος όπου το μέτρο έχει χαθεί οριστικά, και οι πολίτες παρακολουθούν εμβρόντητοι τις εξελίξεις χωρίς να ελπίζουν στην αντίδραση των θεσμών. Οι θεσμοί έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους και το δίκαιο έχει πλήρως διαστρεβλωθεί. Είναι φανερό πλέον ότι η κοινωνία μας νοσεί βαθιά και το κράτος αδυνατεί να ξεχωρίσει το ασήμαντο από το επικίνδυνο.
Ωστόσο, αυτή η κατάσταση δεν προέκυψε κατά τύχη. Είναι αποτέλεσμα μιας διαδικασίας όπου τον κύριο λόγο έχουν οι ισχυροί. Το ψάρι πάντα βρομάει από το κεφάλι. Στην κορυφή της εκτελεστικής, της νομοθετικής αλλά, δυστυχώς, και σε μεγάλο βαθμό της δικαστικής εξουσίας, βρίσκεται το σύστημα Μητσοτάκη. Ενα καθεστώς που έχει επιβάλει μια στρεβλή ατζέντα, όπου η επικοινωνία και ο εντυπωσιασμός προηγούνται της ουσίας. Προωθούν μια παράλογη πολιτική ορθότητα για να αποπροσανατολίζουν τον κόσμο, την ώρα που τα μεγάλα σκάνδαλα μένουν στο σκοτάδι και οι πραγματικοί ένοχοι στο απυρόβλητο. Η επιστροφή στη σοβαρότητα και την αληθινή ισονομία είναι πλέον ζήτημα επιβίωσης για την πατρίδα μας.
Από τη στήλη «Η θέση μας» της «Δημοκρατίας»
