Τη μνήμη του Αγίου Εύπλου του Διακόνου τιμά σήμερα, 11 Αυγούστου, η Ορθόδοξη Εκκλησία. Πρόκειται για έναν από τους Μάρτυρες των πρώτων χριστιανικών αιώνων, ο οποίος έμεινε μέχρι το τέλος πιστός στις πεποιθήσεις του, παρά τα σκληρά βασανιστήρια που υπέστη.
Ο Άγιος Εύπλος έζησε στα τέλη του 3ου αιώνα μ.Χ., την εποχή που αυτοκράτορας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήταν ο Διοκλητιανός και οι διωγμοί εναντίον των χριστιανών βρίσκονταν σε εξέλιξη. Καταγόταν από την Κατάνη της Σικελίας και υπηρετούσε ως διάκονος στην τοπική Εκκλησία.
Το κήρυγμα και η σύλληψή του
Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, ο Εύπλος είχε αναπτύξει έντονη δράση για τη διάδοση του Ευαγγελίου. Σε μία περίοδο κατά την οποία η δημόσια ομολογία της χριστιανικής πίστης μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και στον θάνατο, προσπαθούσε να εμψυχώσει τους χριστιανούς που βρίσκονταν αντιμέτωποι με τους διωγμούς και να τους ενθαρρύνει να μην απαρνηθούν την πίστη τους.
Η δράση του δεν άργησε να γίνει γνωστή στις ρωμαϊκές Αρχές. Ο Εύπλος καταγγέλθηκε ως χριστιανός και οδηγήθηκε ενώπιον του άρχοντα Καλβισιανού, προκειμένου να απολογηθεί. Εκεί, αντί να επιχειρήσει να κρύψει την πίστη του για να σώσει τη ζωή του, την ομολόγησε ανοιχτά.
Οι προσπάθειες να μεταπειστεί και να αρνηθεί τον Χριστό δεν είχαν αποτέλεσμα. Παρέμεινε σταθερός στη στάση του, γνωρίζοντας τις συνέπειες που θα ακολουθούσαν.
Τα βασανιστήρια και το μαρτυρικό τέλος
Η άρνησή του να υποχωρήσει οδήγησε στην καταδίκη του. Κατά την παράδοση, υποβλήθηκε σε ιδιαίτερα σκληρά βασανιστήρια. Οι δήμιοι έσκισαν το σώμα του με σιδερένια όργανα και στη συνέχεια του συνέτριψαν τις κνήμες, επιχειρώντας να κάμψουν το φρόνημά του. Εκείνος, ωστόσο, δεν αποκήρυξε την πίστη του.
Τελικά, διατάχθηκε ο αποκεφαλισμός του, με τον Εύπλο να περνά στη χριστιανική παράδοση ως Μεγαλομάρτυρας και να συνδέει το όνομά του με την ακλόνητη πίστη απέναντι στον φόβο και την απειλή του θανάτου.
Η μνήμη του Αγίου Εύπλου του Διακόνου τιμάται κάθε χρόνο στις 11 Αυγούστου, με την Εκκλησία να υπενθυμίζει μέσα από τη ζωή και το μαρτύριό του μία από τις πιο δύσκολες περιόδους για τις πρώτες χριστιανικές κοινότητες.
