Χωρίς περιστροφές, η Datamed δεν είναι απλώς η επιχείρηση της οικογένειας του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Μανώλη Χριστοδουλάκη.
- Από τη Μαρία Παναγιώτου
[email protected]
Συμμετείχε και ο ίδιος για χρόνια σε αυτήν επίσημα, δηλαδή στο διοικητικό συμβούλιο μέχρι τις 23 Μαΐου 2023 (σ.σ.: και μάλλον ανεπίσημα μέχρι σήμερα). Παραιτήθηκε, δηλαδή, δύο μέρες μετά την πρώτη εκλογική αναμέτρηση, από την οποία αναδείχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής. Μάλιστα από το 2018 και μέχρι το 2023 ήταν αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος, δηλαδή στο τιμόνι της εταιρίας, καθώς κατείχε τους πλέον αποφασιστικούς ρόλους για το μέλλον της. Υπενθυμίζουμε ότι, σύμφωνα με την αποκάλυψη της εφημερίδας μας, η Datamed έχει εισπράξει τουλάχιστον 9.000.000 ευρώ από το Δημόσιο επί κυβερνήσεων του Κυριάκου Μητσοτάκη, δηλαδή από το 2019 και μετά, έχοντας υπογράψει πάνω από 170 συμβάσεις.
Κι εδώ η υπόθεση γίνεται ακόμα πιο σοβαρή, καθώς εγείρονται τεράστια ηθικά και πολιτικά ερώτημα: γιατί κρύβει την επιχειρηματική του δραστηριότητα ο κ. Χριστοδουλάκης; «Από τον Ιούνιο του 2015 δραστηριοποιούμαι επαγγελματικά στον ιδιωτικό τομέα, στον χώρο της Πληροφορικής Υγείας» αναφέρει ο ίδιος στο βιογραφικό του σημείωμα, στη σελίδα του ΠΑΣΟΚ. Δεν θα μας έκανε εντύπωση μάλιστα εάν υπήρχαν ακόμα και… σύντροφοί του που δεν γνώριζαν ότι είναι επιχειρηματίας.
Μετά το δημοσίευμά μας, ο κ. Χριστοδουλάκης άρχισε να φωνάζει για βούρκους, λάσπες, κέντρα εξουσίας και λοιπές ιστορίες για αγρίους, αναρτώντας έναν σύνδεσμο με ανακοίνωση της Datamed για να δείξει ότι δεν έχει σχέση με τα ζητήματα της εταιρίας. Γιατί δεν έγραψε ότι ήταν αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος πουθενά μέσα στις τόσες άσκοπες λέξεις; Αλλά και στη συνέχεια, στο εξώδικο προς την εφημερίδα μας, τήρησε πιστά τους κανόνες της παρελκυστικής τακτικής, υποστηρίζοντας ότι στη διάρκεια της βουλευτικής του θητείας δεν έχει σχέση με την εταιρία (σ.σ.: εμείς δεν γράψαμε καν ότι είχε και πριν από τη βουλευτική του θητεία, αλλά ότι η εταιρία ανήκει στην οικογένειά του). Γιατί δεν ανέφερε ούτε στο εξώδικο ότι πριν από τη θητεία του κατείχε κομβικές, εταιρικές θέσεις; Το ήθος και οι αγώνες, για τους οποίους μιλάει, προϋποθέτουν σχέση ειλικρίνειας με τους πολίτες από τους οποίους ζητείται η ψήφος; Γιατί δεν έγραψε -και μάλιστα περήφανα- ποια ήταν η σχέση του με την εταιρία όλα αυτά τα χρόνια; Μήπως για να μην κριθεί; Και, αν ναι, για ποιους λόγους;
Εδώ βέβαια θα πρέπει να συμπληρώσουμε ότι από τον Απρίλιο του 2018, δηλαδή όσο κυνηγούσε από τη θέση του επιχειρηματία επικερδείς δουλειές, όπως οφείλουν να κάνουν όλοι όσοι έχουν επιχειρήσεις, ο κ. Χριστοδουλάκης ήταν και γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ, δηλαδή είχε τον πλέον κομβικό ρόλο στο κόμμα. Και η λειτουργία των κομμάτων πρέπει να χαρακτηρίζεται από όρους διαφάνειας, σε κάθε κοινοβουλευτικό σύστημα. Το ηθικό ασύμβατο είναι προφανές και δεν μπορεί παραγνωριστεί ούτε να περνάει διαρκώς σαν κανονικότητα. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι όσοι μετέχουν στην πολιτική πρέπει να είναι άνεργοι ή άεργοι. Ωστόσο, το κατά πόσο χρησιμοποιείται η ενασχόληση με την πολιτική για να ευνοηθούν οικονομικά συμφέροντα είναι ένα ερώτημα που θα τεθεί κάποια στιγμή στον πολιτικό.
Δεν μπορεί να μην το περιμένει… Γι’ αυτό και τα πρόσωπα που καταλαμβάνουν κομβικούς ρόλους πρέπει να συνυπολογίζουν αυτό το ασυμβίβαστο. Και σίγουρα να μην τοποθετούν στη σκιά τη δραστηριότητα τους μέσω της απόκρυψης. Μήπως γι’ αυτό η αντίδραση του κ. Χριστοδουλάκη ήταν τόσο σφοδρή; Επειδή φωτίστηκαν στον δημόσιο διάλογο οι σκιές;