Η θητεία στον Ελληνικό Στρατό είναι μια τιμή κολοσσιαίων διαστάσεων. Με το που φοράς τα χακί, καθίστασαι συνάδελφος και συμμαχητής του Κολοκοτρώνη, του Λεωνίδα, του Αχιλλέα, του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, του Ιωάννη Βελισσαρίου, του Φλάβιου Βελισάριου, του Αλέξανδρου Παπάγου, του Μεταξά, του Νικηφόρου Φωκά και εκατομμυρίων άλλων ημιθέων, που καταστέρωσαν το όνομα Ελλάς με την πολεμική αρετή τους.
Πάνω απ’ όλα, με το χακί γίνεσαι αδελφός του Αγνωστου Στρατιώτη, που σκοτώθηκε στο πεδίο της τιμής για να ζεις εσύ ελεύθερος. Μπορεί μερικοί να γελούν με όσα διαβάζουν, αλλά η Ιστορία ποτέ δεν γράφτηκε από τους χάσκοντες αλλά από εκείνους που έπεσαν, μάτωσαν, αγωνίστηκαν, θυσιάστηκαν υπέρ πίστεως και πατρίδος. Ναι, είναι σπανιότατη τιμή να είσαι Ελλην.
Και αν είχαμε κράτος κανονικό και όχι ανθελληνικό ανέκδοτο όπως είναι τώρα, ο Στρατός θα διάλεγε οπλίτες με… κάστινγκ. Δεν θα γίνονταν όλοι δεκτοί. Θα υπήρχαν αιτήσεις για κατάταξη στον Στρατό απ’ όλα τα πλάτη και τα μήκη της υδρογείου και θα γίνονταν δεκτοί μόνο οι πιο ενάρετοι, οι πιο φλογεροί ελληνολάτρες, οι πιο αυτοπειθαρχημένοι και ολοκληρωμένοι χαρακτήρες.
Τα παραπάνω, φυσικά, δεν συμβαίνουν διότι το ακριδομάνι που παρασιτεί σε βάρος του έθνους έχει απαξιώσει την ίδια την έννοια της στράτευσης, τον πατριωτισμό, την ανάγκη υπεράσπισης του τόπου, του λαού, του πολιτισμού και της πίστης μας στον Χριστό. Βρισκόμαστε σ’ ένα σημείο όπου έχουν περάσει σαν οδοστρωτήρας δεκαετίες ανθελληνισμού πάνω από την κοινωνία και την έχουν ισοπεδώσει.
Το κράτος (που συνεχίζει να συνορεύει με το χτικιό που λέγεται Τουρκία) αραιά και πού προσπαθεί να μηχανευτεί τρόπους να πείσει τους νέους να στρατευτούν. Λειψανδρία, γαρ. Σε αυτό, στη λειψανδρία δηλαδή, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε μια εμπνευσμένη ιδέα. Να θεσμοθετήσει τον «γάμο» των ομοφυλοφίλων και άπασα η Ελλάς αναμένει με αγωνία τα γεννητούρια του Βρασίδα, που τον γκάστρωσε ο Μπάμπης (ή όχι; Δεν μπορεί ακόμη να συμβεί κάτι τέτοιο;). Φευ, το κόλπο δεν πιάνει.
Τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια δεν γεννούν ακόμη. Και για να μην παύσει να υπάρχει το κράτος, μια και χωρίς στρατό δεν έχεις κράτος, από καιρού εις καιρόν εξαγγέλλονται μερικά μέτρα που έχουν θετικά χαρακτηριστικά. Ενα από αυτά είναι ότι όσοι καταταγούν χωρίς αναβολή θα υπηρετούν 9 μήνες. Είναι θετικό που δημιουργείται κίνητρο για τους νέους να πάνε χωρίς αναβολές, όταν θα βρίσκονται σε ηλικία που χαρακτηρίζεται από το μάξιμουμ της ισχύος και της αντοχής ενός ανθρώπου.
Ωστόσο, το μέτρο θα έπρεπε να συνοδευτεί κι από επιπλέον τρεις νομοθετικές πρόνοιες:
1. Να μην πληρώνεις για να σου αναγνωριστεί ως συντάξιμος της στρατιωτικής θητείας. Στην Ελλάδα ο χρόνος της θητείας προσμετράται ως συντάξιμος χρόνος, εφόσον γίνει εξαγορά στον ΕΦΚΑ. Δηλαδή, αν υπηρέτησες 18 μήνες, θα πληρώσεις κάνα πεντοχίλιαρο (σε περίπτωση που η σύνταξη είναι περίπου στα 1.300 ευρώ). Αυτό είναι άδικο. Η Πολιτεία οφείλει να διορθώσει την αδικία και να αναγνωρίζει τον χρόνο της θητείας ως συντάξιμο χωρίς να πληρώνεις τα μαλλιοκέφαλά σου.
2. Αν έχεις υπηρετήσει, να έχεις επιπλέον μόρια για διορισμό στο Δημόσιο. Να μη σε θεωρεί το κράτος ίσα κι όμοια με τον κάθε λουφαδόρο ή κάθε… αντικρατιστή αντιρρησία συνείδησης που του καλαρέσει το κράτος μόνο αν είναι να πληρώνεται από εκεί.
3. Να σου πληρώνει κανονικά τα στοιχειώδη έξοδά σου. Δεν είναι δυνατόν να σε στέλνει 800 χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι σου και να σου δίνει 100 ευρώ τον μήνα χαρτζιλίκι. Ας ξεκινούσε ο μισθός τουλάχιστον από 300 ευρώ.
Φυσικά, πριν και πάνω απ’ όλα πρέπει να αλλάξει ιδεολογία το κράτος και να θεωρεί τον Στρατό ψυχή, καρδιά και σάρκα εκ της σαρκός του, όχι παραπαίδι που το θυμόμαστε μόνο λίγο πριν από το ντου των Τούρκων.
