Μια λιτή θεία λειτουργία με μόλις 80 προσκεκλημένους και τις πόρτες ερμητικά κλειστές για τους δημοσιογράφους στάθηκε αρκετή για να ξεδιπλωθεί ακόμα μια νέα βαρβαρότητα από τους Τούρκους.
Η λικνιζόμενη στα «ήρεμα νερά» ελληνική κυβέρνηση αδυνατεί να υπερασπιστεί τα ιερά και τα όσια, της Ελλάδας και της ορθοδοξίας και απλώς παρακολουθεί. Για τρίτη διαδοχική χρονιά, οι τουρκικές Αρχές αρνήθηκαν πεισματικά να δώσουν άδεια για τον Δεκαπενταύγουστο, μεταθέτοντας την τελετή για την Κυριακή των Εννιαμέρων της Θεοτόκου.
Σε ένα σκηνικό με έντονο το υπόβαθρο τουρκικών σημαιών και κάτω από την ασφυκτική επιτήρηση ισχυρών δυνάμεων ασφαλείας, έγινε απόλυτα σαφές πως η Αγκυρα και οι τοπικοί μηχανισμοί έχουν βάλει στόχο να στραγγαλίσουν την ομαλή διεξαγωγή της θείας λειτουργίας. Κι όμως, ακόμα και αυτό το ασφυκτικά περιορισμένο προσκύνημα στο ιστορικό μοναστήρι της Τραπεζούντας έφερε στην επιφάνεια τον πραγματικό χαρακτήρα των Αρχών της γειτονικής χώρας, οι οποίες επιχειρούν ανοιχτά μια «γενοκτονία της Ιστορίας».
Οπως ακριβώς έκαναν με τη βεβήλωση και μετατροπή της Αγια-Σοφιάς, αρπάζουν και την Παναγία Σουμελά, επιχειρώντας να εξαλείψουν σταδιακά κάθε ζωντανό ορθόδοξο αποτύπωμα εντός των συνόρων τους.
Αφορμή για το νέο τουρκικό ξέσπασμα αποτέλεσε η απλή και αυτονόητη αναφορά στην ιστορική ταυτότητα της περιοχής. Στο στόχαστρο των τουρκικών επιθέσεων βρέθηκε η παρουσία Ελλήνων αυτοδιοικητικών και συγκεκριμένα η ανάρτηση του δημάρχου Ωραιοκάστρου Παντελή Τσακίρη, ο οποίος εκπροσώπησε την Κεντρική Ενωση Δήμων Ελλάδας.
Ο δήμαρχος έγραψε πως η Παναγία Σουμελά αποτελεί σύμβολο πίστης, μνήμης και αντοχής για ολόκληρο τον Ελληνισμό στην «Τραπεζούντα του Πόντου».
Αυτές οι λίγες λέξεις αποδείχθηκαν αρκετές για τοπικά μέσα ενημέρωσης, όπως το Haber Trabzon, ώστε να απομονώσουν τις δηλώσεις, να εξαπολύσουν κατηγορίες περί «ποντιακού σόου» και να μετατρέψουν τη θρησκευτική μνήμη σε δήθεν απειλή για την εθνική ασφάλεια.
Τον τόνο της κλιμάκωσης έδωσε το κέντρο στρατηγικών μελετών Türk DEGS (Türk Denizcilik ve Global Stratejiler Merkezi), υπό την καθοδήγηση του απόστρατου υποναυάρχου Τζιχάτ Γιαϊτζί. Μέσα από την επίσημη τοποθέτηση του συγκεκριμένου κέντρου, το οποίο βρίσκεται πίσω και από το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», εκδηλώθηκε ένα άνευ προηγουμένου παραλήρημα για «πολιτική εξελληνισμού» και «αμφισβήτηση της τουρκικής κυριαρχίας».
«Να κλείσει οριστικά» απαιτεί ο εμπνευστής της «Γαλάζιας Πατρίδας» και «Να μείνει μόνο ως μουσείο», ισχυριζόμενος ότι η τέλεση λατρευτικών συνάξεων παράγει ποντιακή ταυτοτική πολιτική και αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Τουρκίας. Στο ίδιο επιθετικό μήκος κύματος συντάχθηκε και ο επικεφαλής του παραρτήματος της συνδικαλιστικής ένωσης Türkiye Kamu-Sen στην Τραπεζούντα, Τζοσκούν Ντιλμπέρ, ο οποίος χαρακτήρισε τη λειτουργία παράνομη και απαίτησε την οριστική απαγόρευσή της.
Την ίδια ώρα, η τουρκική εφημερίδα «Günebakış» κατέγραψε τον πλήρη αποκλεισμό τηλεοπτικών συνεργείων και ρεπόρτερ από τον ιερό βράχο, επισημαίνοντας πως μέχρι στιγμής δεν έχει δοθεί καμία επίσημη εξήγηση από το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας ή τη Νομαρχία Τραπεζούντας. Η εκκωφαντική σιωπή των κρατικών Αρχών επιτρέπει στους στρατιωτικούς κύκλους και τους ακραίους μηχανισμούς να διαμορφώνουν σταδιακά κλίμα πλήρους απαγόρευσης, δοκιμάζοντας τα όρια της ελληνικής πλευράς και του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Μπροστά σε αυτή τη μεθοδευμένη πίεση, το ερώτημα πλανάται πλέον βασανιστικό: Η φετινή ήταν η τελευταία θεία λειτουργία; Είναι φανερό πως τους στοιχειώνει ο Πόντος και επιχειρούν να σβήσουν τη μνήμη αιώνων, μετατρέποντας ένα ιερό παγκόσμιο σύμβολο σε όμηρο αναθεωρητικών επιδιώξεων και κρατικής μισαλλοδοξίας.
Ο απόστρατος υποναύαρχος, βασικός αρχιτέκτονας του τουρκικού αναθεωρητισμού
Ο απόστρατος υποναύαρχος Τζιχάτ Γιαϊτζί (φωτό κάτω) δεν είναι ένας απλός σχολιαστής της τουρκικής επικαιρότητας, αλλά ο βασικός αρχιτέκτονας του σύγχρονου τουρκικού αναθεωρητισμού. Ως πρώην επιτελάρχης του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού, υπήρξε ο θεωρητικός εγκέφαλος πίσω από το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», καθώς και ο άνθρωπος που σχεδίασε το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, ναρκοθετώντας τη σταθερότητα στην ανατολική Μεσόγειο.
Ακόμα και μετά την αποστρατεία του, διατηρεί βαθιές προσβάσεις στους στρατιωτικούς μηχανισμούς και στους εθνικιστικούς κύκλους της Αγκυρας, λειτουργώντας ως ιδεολογικός μοχλός πίεσης από και προς την κυβέρνηση Ερντογάν, καθώς θεωρείται κομβικός ο ρόλος του για την πανσπερμία εθνικιστικών και ισλαμιστικών κινημάτων.
Μέσα από το κέντρο στρατηγικών μελετών Türk DEGS, το οποίο διευθύνει, παρεμβαίνει συστηματικά σε κάθε ζήτημα που αφορά το Αιγαίο, την Κύπρο και την ελληνική κυριαρχία, ντύνοντας τον ακραίο εθνικισμό με έναν δήθεν ακαδημαϊκό μανδύα. Η πρόσφατη στοχοποίηση της Παναγίας Σουμελά και οι απαιτήσεις του για οριστικό «λουκέτο» στις χριστιανικές τελετές εντάσσονται ακριβώς στην ίδια γραμμή: την άρνηση της ιστορικής συνέχειας του Ελληνισμού και την εμπέδωση ενός καθεστώτος απόλυτης λογοκρισίας της μνήμης. Για τον Γιαϊτζί, ακόμα και ένα αναμμένο κερί στο ιστορικό μοναστήρι του Πόντου λογίζεται ως απειλή για την τουρκική κυριαρχία.
