Συνεχίζει να μαστίζει την ελληνική περιφέρεια το οξύ δημογραφικό πρόβλημα και τα σημάδια της υπογεννητικότητας αποτυπώνονται με τον πιο δραματικό τρόπο στη σχολική στέγη, με την κυβέρνηση Μητσοτάκη να έχει βάλει φαρδιά πλατιά την υπογραφή της. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το υπουργείο Παιδείας να προχωρήσει για το 2026-2027 σε 75 καταργήσεις σχολείων, εκ των οποίων τα 43 νηπιαγωγεία και τα 32 δημοτικά.
Οι περισσότερες καταργήσεις σχολείων αφορούν τη Θεσσαλία (15 νηπιαγωγεία και 11 δημοτικά), ενώ ακολουθούν η Πελοπόννησος (5 και 8 αντίστοιχα), η Στερεά Ελλάδα (6 και 3), η Κεντρική Μακεδονία (4 και 3) και η Δυτική Μακεδονία (5 νηπιαγωγεία και 1 δημοτικό σχολείο).
Την τελευταία τριετία συνολικά στα ελληνικά σχολεία λείπουν πλέον 21.000 μαθητές. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να «σβήσουν» από τον εκπαιδευτικό χάρτη 100 νηπιαγωγεία και δημοτικά σχολεία. Η ευθύνη της κυβέρνησης είναι τεράστια, καθώς το δημογραφικό ζήτημα δεν αποτελεί πλέον μια μακρινή απειλή του μέλλοντος, αλλά μια εξελισσόμενη εθνική κρίση που απαιτεί άμεση συνειδητοποίηση και ριζικές τομές.
Στο πλαίσιο αυτό η κυβέρνηση και το Μαξίμου όχι μόνο σφυρίζουν αδιάφορα, αλλά κάθε χρόνο με τη γενικότερη οικονομική πολιτική τους -και όχι μόνο- ιδιαίτερα στην περιφέρεια βάζουν συνεχώς εμπόδια στη δημιουργία οικογένειας και στην παραμονή των ανθρώπων στην ύπαιθρο. Είναι χαρακτηριστικό πως το «λουκέτο» σε μια σχολική μονάδα, κυρίως στην περιφέρεια, αναστατώνει τη ζωή μαθητών και γονέων, που θα αναγκαστούν να κάνουν καθημερινά πολλά χιλιόμετρα για να φτάσουν στο νέο σχολείο. Εκτός κι αν η οικογένεια αναγκαστεί να πάρει την απόφαση να μεταναστεύσει είτε στην έδρα του νέου σχολείου είτε στην πόλη προκειμένου το παιδί να έχει περισσότερες δυνατότητες για την εξέλιξή του.
Οπως είχε γράψει πρόσφατα η «δημοκρατία», σχεδόν στο ήμισυ σε σχέση με πριν από μια εικοσαετία βρίσκονται οι ετήσιες γεννήσεις στην Ελλάδα, με τη χώρα μας να βιώνει παρατεταμένη δημογραφική κατάρρευση, η οποία ανατρέπει εντελώς την κοινωνική και πληθυσμιακή δομή της. Μέσα σε μια εικοσαετία η υπογεννητικότητα έχει λάβει πραγματικά ανησυχητικές διαστάσεις, οδηγώντας σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα τον αριθμό των παιδιών που έρχονται στον κόσμο και επιβεβαιώνοντας ότι το ζήτημα αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες σύγχρονες παθογένειες. Η καθοδική τροχιά αποτυπώνεται ανάγλυφα στα στατιστικά δεδομένα. Από τις 117,6 χιλιάδες γεννήσεις σε ετήσια βάση κατά τη διετία 2008-2009, ο αριθμός υποχώρησε δραματικά στις 65 χιλιάδες για την περίοδο 2025-2026, σημειώνοντας πτώση που αγγίζει το 44%.
