Σε δύο διαφορετικές γωνιές του κόσμου, η ίδια πραγματικότητα: φτώχεια, πείνα, εγκατάλειψη, αλλά και άνθρωποι που αρνούνται να προσπεράσουν τον πόνο του άλλου. Ο επίσκοπος Πρόδρομος στη Μαδαγασκάρη και ο πατέρας Ιωάννης Παύλος στην Κολομβία μιλούν για την πίστη χωρίς ανταλλάγματα και για έναν καθημερινό αγώνα στον οποίο, όπως αποδεικνύουν οι ίδιοι, το «εγώ» περισσεύει.
Aπο τον Γιώργο Κιβωτού
Η μετάδοση της Ορθοδοξίας σε έναν κόσμο διαρκώς μεταβαλλόμενο δεν είναι εύκολη υπόθεση. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για χώρες του τρίτου κόσμου, όπου η φτώχεια και οι δυσκολίες κάνουν το όλο εγχείρημα ακόμα πιο δύσκολο.
Σήμερα, χάρη στις ακούραστες προσπάθειες των ιεραποστολών, μικρές εστίες Ορθοδοξίας , ξεπηδούν ακόμα και στις απομακρυσμένες περιοχές του πλανήτη.
ΕΠΊΣΚΟΠΟΣ Ν. ΜΑΔΑΓΑΣΚΆΡΗΣ ΠΡΌΔΡΟΜΟΣ: «ΟΙ ΧΩΜΑΤΕΡΈΣ ΤΗΣ ΕΥΡΏΠΗΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΎΣΑΝ ΝΑ ΘΡΈΨΟΥΝ ΌΛΗ ΤΗΝ ΑΦΡΙΚΉ»
Η Μαδαγασκάρη είναι μία από αυτές. Εκεί συναντήσαμε τον πατέρα Πρόδρομο, επίσκοπο Τολιάρας. Έναν νέο άνθρωπο, αεικίνητο, δυναμικό, με πλούσιο έργο.
Ποιές ήταν οι πρώτες εμπειρίες σας στον ιεραποστολικό σας ρόλο;
Όταν ανέλαβα επίσκοπος, βρήκα μια κατάσταση που δεν θέλησα να την συντηρήσω: δεν ήθελα να δημιουργήσω πιστούς με αντάλλαγμα τρόφιμα, νερό, ιματισμό. Ούτε να πάω στο άλλο άκρο: «Μόνον όσοι είστε Ορθόδοξοι θα λάβετε βοήθεια». Αρχικά, η στάση μου έφερε μιά αναταραχή στους κόλπους των πιστών και κάποιοι απομακρύνθηκαν. Φάνηκε αμέσως πως κάποιοι είχαν έρθει στην Ορθοδοξία μόνο και μόνο για να απολαμβάνουν τα αγαθά της φιλανθρωπίας. Όμως δεν είχα ποτέ μου σκοπό να μετατρέψω τη φιλανθρωπία, σε όχημα
για την πίστη μας.
Εμείς είμαστε εδώ ως Εκκλησία, για να μεταφέρουμε το μήνυμα της Ορθοδοξίας. Δεν θέλω να γίνει κάποιος Ορθόδοξος για ένα πιάτο
φαγητό. Θέλω να γίνεται γιατί το θέλει, γιατί το νιώθει μέσα του, για το διαφορετικό που πρεσβεύει η Εκκλησία μας.
Δεν φοβηθήκατε να αποσυνδέσετε αυτά τα δύο;
Γιατί να φοβηθώ, όταν στην Αγία Γραφή ο Χριστός μας λέει 365 φορές «Μην φοβάσαι!»… Εννοώ ότι είναι λάθος μας να δημιουργούμε κλίμα «δούναι και λαβείν» για να έρθουν στην Ορθοδοξία. Δεν έχει καμία σχέση με την πίστη μας αυτό. Αυτό που συγκινεί τον Θεό στον άνθρωπο είναι η ανιδιοτέλεια. Όπου υπάρχει ιδιοτέλεια, κατά κάποιο μαγικό τρόπο, στο τέλος καταστρέφονται τα πάντα…
Πού επικεντρώνεται το έργο της ιεραποστολής εδώ;
Με την αγάπη πολλών ανθρώπων, έχουμε δημιουργήσει δεκατέσσερα σχολεία με 7.500 μαθητές, τρία εκ των οποίων δημιουργήθηκαν με τη βοήθεια της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας. Υπάρχουν αρκετοί που μας στηρίζουν από Ελλάδα και εξωτερικό και τους ευχαριστώ θερμά. Έχουμε επίσης φτιάξει Σχολή Πληροφορικής και Αγγλικών με κρατική αναγνώριση, μία πλήρη κλινική, με οδοντιατρείο, οφθαλμιατρείο, ακτινολογικό κέντρο, μηχάνημα για υπερήχους και φαρμακείο, όλα εντελώς δωρεάν.
Κάθε μήνα, 3.000 άνθρωποι έρχονται στην κλινική μας. Σε αυτό συμβάλλει μία ΜΚΟ από την Κύπρο που στηρίζει όλα τα έξοδά της. Ακόμη, έχουμε ανοίξει 25 πηγάδια και με μία υδροφόρα 12 τόνων μεταφέρουμε το νερό σε χωριά που το στερούνται.
Σε δύο διαφορετικές γωνιές του κόσμου, η ίδια πραγματικότητα: φτώχεια, πείνα, εγκατάλειψη, αλλά και άνθρωποι που αρνούνται να προσπεράσουν τον πόνο του άλλου. Ο επίσκοπος Πρόδρομος στη Μαδαγασκάρη και ο πατέρας Ιωάννης Παύλος στην Κολομβία μιλούν για την πίστη χωρίς ανταλλάγματα και για έναν καθημερινό αγώνα στον οποίο, όπως αποδεικνύουν οι ίδιοι, το «εγώ» περισσεύει.
ΔΕΝ ΘΈΛΩ ΝΑ ΓΊΝΕΙ ΚΆΠΟΙΟΣ ΟΡΘΌΔΟΞΟΣ ΓΙΑ ΈΝΑ ΠΙΆΤΟ ΦΑΓΗΤΌ. ΘΈΛΩ ΝΑ ΓΊΝΕΤΑΙ ΓΙΑΤΊ ΤΟ ΘΈΛΕΙ, ΓΙΑΤΊ ΤΟ ΝΙΏΘΕΙ ΜΈΣΑ ΤΟΥ
Τι σας έκανε εντύπωση όταν πρωτοήρθατε;
Κάποιες… περίεργες καταστάσεις, στις οποίες αρνήθηκα να προσαρμοστώ. Για παράδειγμα: αν ένας έγκλειστος στη φυλακή δεν έχει συγγενή να του φέρνει φαγητό, μπορεί να πεθάνει από ασιτία… Ο διευθυντής των φυλακών με επισκέφθηκε και μου είπε ότι περίπου
πέντε άτομα κάθε μήνα, χάνουν τη ζωή τους. Ε, δεν μπορούσα να μείνω άπραγος: τρεις φορές την εβδομάδα προσφέρουμε φαγητό στους φυλακισμένους.
Επίσης, έχουμε φτιάξει και ένα ορφανοτροφείο, γιατί στην περιοχή του Μανατζάρ γεννιούνται πολλά δίδυμα παιδιά και υπάρχει ένας περίεργος νόμος που απαγορεύει να μεγαλώσουν μαζί και αν δεν έχει η οικογένεια κάπου να δώσει το ένα, τα σκοτώνουν! Ήταν αδιανόητο για μένα να μην κάνω κάτι γι’ αυτό…
Πώς σας αντιμετώπισαν από τα άλλα δόγματα;
Σήμερα έχουμε 40 εκκλησίες στην περιοχή, με 22 από αυτές να έχουν φτιαχτεί στα χρόνια της θητείας μου. Λειτουργούν 27 ιερείς, εκ των οποίων 21 τους έχω χειροτονήσει ο ίδιος. Έχω επτά χρόνια εδώ και έχουμε ξεπεράσει τις 10.000 βαπτίσεις. Παραταύτα, τα άλλα δόγματα δεν μας εχθρεύονται. Με τους Καθολικούς έχουμε καλές σχέσεις, αλλά μέχρι εκεί. Δεν επιδιώκω να κάνω δημόσιες σχέσεις. Γιατί έτσι θα δημιουργήσω σύγχυση: δεν είναι έτοιμοι οι Αφρικανοί να καταλάβουν τις δογματικές διαφορές μας κι αν με δούνε μαζί τους, εύλογα θα μου πούνε: «Γιατί να έρθω εγώ στην Εκκλησία σου, αφού εσύ πας σε αυτούς και άρα είστε ίδιοι;».
Τι είναι αυτό που κάνει σήμερα έναν ντόπιο να έρθει στην Ορθοδοξία;
Βασικά, τους αγγίζει που δεν τους έχω ζητήσει ποτέ τίποτα και που ποτέ δεν τους έχω παρακινήσει να γίνουν Ορθόδοξοι… «Πώς είναι δυνατόν να μη ζητάτε κάτι από εμάς;» με ρωτάνε συχνά… Οι Καθολικοί ζητούν να βαπτιστεί κάποιος, για να μπορεί να έχει πρόσβαση στις φιλανθρωπίες τους.
Εμείς δεν ζητάμε τίποτα… Αφήνουμε τον άλλον ελεύθερο να αποφασίσει και πάντα, όταν κάποιος μου λέει ότι θέλει να γίνει Ορθόδοξος, πρώτα τον συζητώ, για να μάθω τους λόγους.
Ποια ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία που συναντήσατε όλα αυτά τα χρόνια;
Η συνείδησή μου.
Τι εννοείτε;
Συγκρούεσαι καθημερινά με τη συνείδησή σου. Γιατί συχνά ό,τι και να κάνεις είναι πάντοτε λίγο. Έρχεσαι αντιμέτωπος με τις κακουχίες τόσου κόσμου και μένεις με τον καημό τού «γιατί να μην μπορώ να βοηθήσω όλους αυτούς τους δυστυχείς συνανθρώπους μου;».
Αναλογιστείτε τούτο μόνο: οι χωματερές της Ευρώπης θα μπορούσαν να θρέψουν όλη την Αφρική… Τον συνεχάρην για όσα έχει πετύχει. «Όχι εμένα. Είμαι μόνο ένα εργαλείο Του», μου απάντησε.
Συγχαρητήρια, σεβασμιώτατε, γιατί ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ σημείο της συνέντευξής σας δεν χρησιμοποιήσατε τη λέξη «εγώ»…
Για περισσότερες πληροφορίες: https://www.facebook.com/ missioninsouthMadagascar
ΠΆΤΕΡ ΙΩΆΝΝΗΣ ΠΑΎΛΟΣ: «ΔΕΝ ΥΠΆΡΧΕΙ ΟΜΟΡΦΌΤΕΡΗ ΕΜΠΕΙΡΊΑ ΑΠΌ ΤΟ ΝΑ ΑΠΑΛΎΝΕΙΣ ΤΟΝ ΑΝΘΡΏΠΙΝΟ ΠΌΝΟ»
Ο πρωτοπρεσβύτερος Juan Pablo Marulanda Serna, από την Κολομβία, ήταν αρχικά Καθολικός ιερέας. Ωστόσο, όταν ήρθε σε επαφή με «τα ανώτερα νοήματα από τις διδασκαλίες των Πατέρων», πήρε τη μεγάλη απόφαση να υπηρετήσει τον Θεό και τους συνανθρώπους του μέσα από την Ορθόδοξη ιεραποστολή στην Copacabana, ένα χωριό έξω από το Medellin.
Πού εστιάζεται το ιεραποστολικό σας έργο;
Tους γέρους, που δεν τους δίνει πια κανείς δουλειά, τους βοηθάμε για να συμπληρώσουνε ένσημα. Tους πάμπτωχους που ζούνε σε σπίτια φτιαγμένα με χαρτόνια από κούτες… Κι επειδή πιάνουν τα χέρια μου, χτίζω μαζί τους, να έχουν μία στέγη, κάτι… Και τώρα με τους σεισμούς, συγκεντρώσαμε τρόφιμα για τους πληγέντες.
Εκεί να δείτε δυστυχία… Ποιους να πρωτοβοηθήσει κανείς… Παντού πόνος… Βοηθάμε επίσης τους αρρώστους που δεν έχουν ούτε τα βασικά φάρμακα και νέους που προσπαθούν με χίλιες δυσκολίες να σπουδάσουν. Γιατί πιστεύω πως αν βοηθήσω κάποιον να μορφωθεί, θα ξεφύγει από τη φτώχεια και ίσως κι αυτός, με τη σειρά του, βοηθήσει τον συνάνθρωπό του.
Κάνουμε μεγάλα ταξίδια μέσα στη ζούγκλα, που βρίθει από αντάρτες, γιατί ο κόσμος εκεί έχει τρομερές ελλείψεις, αλλά και για να επισκέπτομαι τις απομακρυσμένες εκκλησίες που έχουμε στήσει: τον ναό της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας στο Yarumal, ου Αγίου Νικολάου στο Santo Domingo, του Αγίου Νεκταρίου στο Toledo και του Προφήτη Ηλία στο Ituango.
Εδώ και δύο χρόνια, με τη βοήθεια ενός Έλληνα που ζει εδώ, διδάσκουμε ελληνική γλώσσα και ελληνική Ιστορία στην εκκλησία μας. Οι Κολομβιανοί λατρεύουν την Ελλάδα. Θέλουν να τους μιλάμε για τα ήθη και τα έθιμά σας, για τον μοναδικό τρόπο με τον οποίο βιώνετε εσείς την Ορθοδοξία.
Μήπως όμως οι πιστοί έρχονται μόνο από ανάγκη;
Όχι! Γιατί δεν δέχομαι κάποιον να ακολουθήσει την Ορθοδοξία επειδή του δίνω κάτι ή επειδή περιμένει αντάλλαγμα. Γι’ αυτό και δεν ζητάω από κανέναν να γίνει Ορθόδοξος. Γιατί η Εκκλησία δεν μεταφράζεται σε… ένα πιάτο φαΐ.
Τους μαθαίνω τι είναι η πίστη μας, τις αρχές της, τους δείχνω το μεγαλείο της, μέσα από τα λόγια των Πατέρων. Στην εκκλησία μας έρχονται ναρκομανείς, ανήλικες άπορες μητέρες, πόρνες… Τους θυμίζω τους αγίους μας, που πέρασαν τόσα δεινά, αλλά ποτέ τους δεν παραιτήθηκαν: «Κι αυτοί δεν είχαν να φάνε, αλλά πίστευαν!».
Αγωνίζομαι να καταλάβουν ότι κάθε ημέρα, παρά τις δυσκολίες, είναι δώρο Θεού. Γιατί η πνευματική τροφή είναι που θα χορτάσει την ψυχή τους και η Ορθοδοξία είναι εδώ, όχι για να τους δώσει ένα πιάτο φαγητό, αλλά άρτο πνευματικό, που είναι ο λόγος του Χριστού, που θα τους αλλάξει τη ζωή.
Υπάρχει προσέλευση του κόσμου στην Ορθοδοξία;
Εδώ είναι γη παρθένα και η Ορθοδοξία ανθίζει! Όταν ξεκίνησα, ήταν ελάχιστες οι Ορθόδοξες οικογένειες. Σήμερα έχουμε πάνω από 2.000 ακόλουθους. Και συνεχώς έρχονται νέα άτομα που διψούν να μάθουν την πίστη μας. Γι’ αυτό και κάνω τρεις λειτουργίες μέσα στην εβδομάδα, για να μπορούν να έρχονται αυτοί που δουλεύουν κι όσοι ζούνε μακριά… Όλοι πρέπει να λειτουργηθούν…
Η λειτουργία μας διαρκεί 3,5 ώρες, ακριβώς γιατί τους εξηγώ το Ευαγγέλιο, τι σημαίνει κάθε τι στο τελετουργικό, ξέρετε… αυτά δεν τα κάνουν οι Καθολικοί… Βαπτίζω γύρω στα 40-50 άτομα ετησίως. Ίσως σκεφθείτε ότι δεν είναι πολλοί. Σε εμάς, για να βαπτιστεί κάποιος, πρέπει να έχει τακτική επαφή με την Εκκλησία για δύο χρόνια. Δεν θέλω να έχω… αριθμούς. Θέλω ο πιστός να μένει!
Να ξέρει γιατί είναι Ορθόδοξος. Είμαι ευθύς: «Σας θέλω εδώ γιατί πιστεύετε και το νιώθετε και όχι γιατί… “πρέπει” να έρχεστε. Ο Χριστός δεν κράταγε ποτέ… απουσιολόγιο ούτε… κατάλογο εστιατορίου».
Είχατε ποτέ προβλήματα με άλλα δόγματα;
Στις αρχές, οι Καθολικοί μάς κυνήγησαν, γιατί έβλεπαν ότι ο κόσμος μάς είχε αγκαλιάσει. Σκεφθείτε ότι τρεις φορές με απείλησαν ευθέως ότι… «θα απαλλαγούν από εμένα» και αναγκάστηκα να ζητήσω τη βοήθεια της Κυβέρνησης, επικαλούμενος το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της άσκησης των ιερατικών καθηκόντων, και μόνον τότε μας άφησαν ήσυχους…
Ποιά είναι η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετωπίζετε;
Η έλλειψη πόρων… Η Επισκοπή Κολομβίας είναι νεοσύστατη και δεν έχει τα οικονομικά μέσα. Εγώ δεν έχω μισθό, όπως άλλοι ιερείς. Πουλάω πρόβατα, δουλεύω ως κτίστης, στον περίβολο της εκκλησίας πουλάμε καφέ, γλυκίσματα, αναψυκτικά μετά τη λειτουργία και κάπως έτσι εξοικονομώ για να ανταποκριθώ στις ανάγκες των δεινοπαθούντων.
Καλώ τους Ορθόδοξους αδελφούς μου στην Ελλάδα, τους συναδέλφους μου ιερείς, την ελληνική Κυβέρνηση, τον απλό κόσμο, να μας συνδράμει όπως και με ό,τι επιθυμεί. Στείλτε μας ιματισμό, ιερατικά σκεύη, ό,τι μπορείτε, ό,τι αγαπάει ο καθένας. Ακόμα και ένα ευρώ τον μήνα, δεν ξέρετε τι τεράστια βοήθεια είναι για εμάς. Μέσα από την καθημερινή μας πάλη να απαλύνουμε τον πόνο των
συνανθρώπων μας είναι που ανακαλύπτουμε τον Χριστό.
Υπάρχει ομορφότερη εμπειρία; Απόρησα που και εδώ δεν άκουσα ούτε ένα «εγώ»…
Κάνω κάτι σπουδαίο για να το χρησιμοποιώ;
Για περισσότερες πληροφορίες:
https://www.facebook.com/profile.php?id=61574624732535
