Ο γιαλαντζί σουλτάνος, απόγονος εξισλαμισμένων Ποντίων από την Ποταμιά της Ριζούντας, από το βήμα της Γ.Σ. του ΟΗΕ μάς έριξε πέντε τάλαρα ομιλία για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη Γάζα, περί δήθεν γενοκτονίας των Αράβων που υποδύονται τους Παλαιστινίους κ.ά. Παραδόξως δεν έπεσε στο κεφάλι του το ταβάνι από όσα ξεστόμισε.
Το να μας κανοναρχεί ο Ερντογάν για τα ανθρώπινα δικαιώματα και για γενοκτονία είναι σαν να μας κάνει διάλεξη ο Πάμπλο Εσκομπάρ για τις βλαβερές συνέπειες του μπάφου και της κοκαΐνης. Ισως ήταν κάποιου είδους μεμέτικο μαύρο χιούμορ, αλλά δεν ήταν. Ο εκπρόσωπος των αληθινών γενοκτόνων και δασκάλων των Ναζί στο άθλημα είπε το ποίημα χωρίς να κοκκινίσει και χωρίς να παίξει βλέφαρο. Η Ιστορία του τουρκισμού κολυμπάει στο αίμα των λαών που μακέλεψε. Κανένας άλλος δεν έχει σκεφτεί τόσο διεστραμμένους και επώδυνους τρόπους βασανισμού και δολοφονίας, σαν αυτούς που σκαρφίστηκαν και εφάρμοσαν και ενίοτε εφαρμόζουν οι Τούρκοι.
Αποκεφαλισμός, παλούκωμα, πέταγμα από ψηλά σε τσιγκέλια, όπου το θύμα, αν επιβιώσει της πτώσης και του καρφώματος στα τσιγκέλια, σπαρταράει και αργοπεθαίνει, αργό γδάρισμο του θύματος, ενώ είναι ζωντανό, με αλάτισμα των πληγών, και φυσικά και πιο μπανάλ πράγματα, όπως ομαδικοί βιασμοί και μετά σφάξιμο των θυμάτων, σαν αρνιά για τα κουρμπάν μπαϊράμ. Ολες αυτές οι απίθανες μέθοδοι δολοφονίας και βασανιστηρίων συνοδεύονται με πλιάτσικο, αρπαγή κάθε κινητής και ακίνητης περιουσίας των θυμάτων, της γης τους, των μνημείων του πολιτισμού τους, με βεβήλωση εκκλησιών, μοναστηριών, τάφων και εξισλσμισμό όσων επιβιώσουν οερίτρομοι.
Η Ιστορία αυτού του έφιππου καρκίνου, που ήρθε από την Κεντρική Ασία, είναι μια αλληλουχία σφαγών, βασανιστηρίων και αρπαγής. Ενας θανάσιμος και ταιριαστός συνδυασμός του, από την ολοκληρωτική θεωρία του επεκτατικού Ισλάμ, με την αρπακτικότητα των νομάδων ληστών προκατόχων τους. Θυμάστε τι έγινε στη σφαγή της Χίου, το έχετε διαβάσει: Πολλαπλασιάστε επί χίλια και έχετε την παρασιτική και γενοκτόνο Ιστορία των Τούρκων, την αργή πορεία τους προς τη θάλασσα, που στο αίμα είναι ελάχιστα Τούρκοι και περισσότερο απόγονοι εξισλαμισμένων Ελλήνων αλλά ως υποκουλτούρα απόγονοι του Ερτογρούλ.
Οι σφαλιάρες που έριξε ο Νετανιάχου με τη σειρά του στον Ερντογάν, στο σύνολο των τζιχαντιστών κολλητών του και των ηλίθιων Δυτικών συνοδοιπόρων τους ήχησαν στον πλανήτη σαν τις καμπάνες της Αγια-Σοφιάς. Ο άνδρας αυτός, Αξιωματικός της πλέον επίλεκτης μονάδας Αλεξιπτωτιστών των IDF, πολεμιστής και βαθιάς πολιτικής εμπειρίας, δεν αποδόμησε μόνον την προπαγάνδα περί «γενοκτονίας» που διακινεί το χρήμα του Κατάρ και των Τούρκων.
Εκανε και κάτι άλλο, σπέρνοντας έναν βαθύ φόβο στον Ερντογάν και του λοιπούς αλλαχουακμπάρηδες. Είχε τα κότσια να βγάλει από την τσέπη του έναν βομβητή, να τον σηκώσει ψηλά και να τους ρωτήσει όλους «θυμάστε τους βομβητές; Η Χεζμπολάχ, πάντως, τους θυμάται», θυμίζοντας την πιο δαιμόνια και αποτελεσματική μυστική επιχείρηση μεγάλης κλίμακας, με την οποία η Μοσσάντ εξόντωσε και τραυμάτισε χιλιάδες στελέχη της τρομοκρατικής οργάνωσης, κυρίως όμως έσπειρε τον φόβο και τον πανικό σε όλη την κλίμακα της ιεραρχίας τους.
Σοβαρά κράτη
Στην ουσία, θύμισε και στους Τούρκους τις τεράστιες επιχειρησιακές δυνατότητες του Ισραήλ, με τρόπους ευφυείς και θανάσιμα αποτελεσματικούς, πως όταν θέλει και χρειαστεί, οι εχθροί του δεν ξεφεύγουν, όπου κι αν κρυφτούν. Ετσι πρέπει να κάνουν τα σοβαρά κράτη, που υπερασπίζονται τους πολίτες τους και την ασφάλειά τους. Δεν μπορείς να μη ζηλέψεις αυτή τη ρωμαλέα και ευφυή αποτελεσματικότητα, που προκαλεί δέος στους εχθρούς.
Αυτοί που βίασαν και σκότωσαν αδέρφια μας στην Κύπρο το 1974 θα έπρεπε να είχαν την τύχη των κανίβαλων της Χαμάς που συμμετείχαν στο όργιο σφαγών, βιασμών και απαγωγών της 7ης Οκτωβρίου. Το Ισραήλ δεν θα χαριστεί ούτε σε έναν. Θα φάνε, ήδη τρώνε, όλοι χώμα. Είμαι σίγουρος πως ο Ερντογάν και όλη η αντιπροσωπία των ισλαμοφαστών γενοκτόνων θα ένιωσαν σύγκρυο, όταν ο Νετανάχου σήκωσε ψηλά τον βομβητή και έκανε τη σαρκαστική υπενθύμιση. Είναι η δική τους πιθανή μοίρα, αν τεντώσουν κι άλλο το σχοινί.
Προς εμάς, την Ελλάδα, ο Ερντογάν, αφού ζήτησε αναγνώριση του ψευδοκράτους και είπε κι άλλα, απέφυγε τις γνωστές απειλές και μας αποκάλεσε φίλους, γείτονες και συμμάχους μέσα στο ΝΑΤΟ. Ο αγαπημένος μου λαϊκός φιλόσοφος Alphionse Gabriel Capone, που δεν ήταν Σικελός στην καταγωγή, όπως νομίζουν πολλοί, αλλά Ναπολιτάνος, έλεγε: «Συνήθως πετυχαίνεις πολύ περισσότερα με έναν καλό λόγο και ένα πιστόλι, παρά μόνο με έναν καλό λόγο».
Στην περίπτωσή μας το «πιστόλι» μας είναι οι εξοπλισμοί μας, ειδικά η ανατροπή υπέρ μας της αεροπορικής ισχύος και η συμμαχία με το Ισραήλ. Και θα δείτε πως όσο δυναμώνουμε στρατιωτικά και έχουμε αποφασιστική στάση τόσο θα… γλυκαίνουν οι Τούρκοι. Γι’ αυτό, αδέρφια, δεν κουράζομαι να λέω πως το κόμμα του πολέμου είναι οι πουρκουάδες με την ηττοπαθή ρητορική και συμπεριφορά. Αλλωστε, το είχε συνοψίσει ωραία ο Ελευθέριος Βενιζέλος: «Οι Τούρκοι, όταν τους δείχνουμε τα πισινά μας, μας δείχνουν τα μπροστινά τους, όταν δείχνουμε εμείς τα μπροστινά μας, μας δείχνουν αυτοί τα πισινά τους». Ή, όπως το έλεγε ο συνονόματος Μαυρομματαίος παππούς μου, που έφτασε ως το Κάλε Γκρότο πολεμώντας, «ο Τούρκος δεν έχει μπέσα. Θέλεις να έχεις Τούρκο φίλο, κράτα ένα κομμάτι ξύλο».
*Δικηγόρος, Πρόεδρος της Νέας Δεξιάς
