Του Κώστα Πρώιμου
Περισσότερα από σαράντα χρόνια ήδη έχουν περάσει από εκείνη την ιστορική διάλεξη που πραγματοποίησε ο κ. Schuman στο Λος Άντζελες των ΗΠΑ περί Τακτικής Υπονόμευσης (Tactical Subversion). Όχι, μη σας ξεγελάει το επώνυμό του, ο ανωτέρω «δημοσιογράφος» δεν ήταν Αμερικάνος ούτε καν Ευρωπαίος, παρά, υπήρξε γνωστός για την πολυσχιδή του δράση στους «κύκλους» της διεθνούς κατασκοπείας ως Γιούρι Μπεζμένοφ, δεδομένου ότι ο ίδιος υπηρέτησε την KGB, Ρώσος γαρ, ασκώντας τις τρομερές ικανότητές του στον τομέα της προπαγάνδας και του Τύπου.
Σαν «κεραυνός εν αιθρία» έπεσε στους πολιτικούς κύκλους η επίδειξη άκρατης αλαζονείας από την πρέσβειρα των ΗΠΑ κατά τη «φιλική κουβεντούλα» που είχε με τον υπουργό Ενέργειας Σταύρο Παπασταύρου. Γιατί, κύριοι; Πλάκα μας κάνετε; Είναι δυνατόν να μη γνωρίζετε τις πάγιες πρακτικές των υπερδυνάμεων; Πόσο μάλλον των ΗΠΑ;
Ας εξετάσουμε όμως, παραθέτοντας μερικά ουσιαστικά σημεία, των όσων αποκάλυψε ο κύριος Μπεζμένοφ ενώπιον κοινού, τότε, για τη δράση των μυστικών υπηρεσιών: «Όλοι θα απορείτε για το αντικείμενο με το οποίο ασχολείται η ΚGB» είχε πει ο Σούμαν ή Μπεζμένοφ (για τους ομοεθνείς του) απευθυνόμενος στο εκστασιασμένο ακροατήριο.
«Μήπως μηχανεύεται ως μυστική υπηρεσία την υφαρπαγή απορρήτων εγγράφων και την εκτέλεση επικίνδυνων αποστολών, όπως σε μια κινηματογραφική ταινία του James Bond;», συνέχισε, αυξάνοντας το ενδιαφέρον των παραβρισκόμενων…
«Λάθος! Μόνο το 15% των δραστηριοτήτων της KGB εμπίπτει σε αυτή την κατηγορία. Το υπόλοιπο 85% του χρόνου, χρήματος και χρήσεως ανθρωπίνου δυναμικού είναι επικεντρωμένο επί θεμάτων “Υπονόμευσης και Ανατροπής”.
Οι ανωτέρω δράσεις στο συγκεκριμένο πεδίο είναι εκ φύσεως καταστροφικές, αμφίδρομες, προφανείς ωστόσο νόμιμες στη Δύση. Κύριος στόχος τους αποτελεί η ανατροπή της υφισταμένης αντίληψης της πραγματικότητας, η εξουδετέρωση και η υποδούλωση μιας χώρας. Εφαρμόζονται συνήθως σε περιόδους έντονης “Κοινωνικής Αφύπνισης” και “Εθνικών τραγωδιών”, όταν η κοινωνία είναι σε κατάσταση έντονου στρες και άμεσης ανάγκης, άρα δεκτική στην εισαγωγή στην κουλτούρα της “Ανατρεπτικών Ιδεών και Δοξασιών”.
Κατά την κατάληξη της “Τακτικής Υπονόμευσης”, στην περίοδο της κρίσης, η χώρα οδηγείται είτε σε εισβολή, είτε σε εμφύλιο ώστε να επιβληθεί τεχνηέντως η τελική επιθυμητή “Εξομάλυνση” και “Σταθεροποίηση”».
Όλοι, ανεξαιρέτως οι παραβρισκόμενοι, παρακολουθούσαν τον κ. Μπεζμένοφ (Σούμαν για τους Αμερικανούς) με δέος. Υποψιάζεστε μήπως αυτές οι μέθοδοι έχουν εφαρμοστεί ειδικά με την απαρχή της ανάμιξης της CIA στα εσωτερικά της χώρας μας από τα μέσα της δεκαετία του ‘50; Για να το τεκμηριώσουμε ή αν μη τι άλλο να προβληματιστούμε έντονα ας αποσαφηνίσουμε τις τέσσερις διαδοχικές περιόδους που συνθέτουν την “Τακτική Υπονόμευσης”.
Η πρώτη φάση της αποδυνάμωσης-αντικατάστασης (Demoralization κατά τα λεγόμενα του Μπεζμένοφ) εκκίνησε με την αποδόμηση των καθιερωμένων Ηθών και Αξιών. Έπρεπε να εισαχθούν νέες “ρηξικέλευθες” ιδέες στο λογισμικό της επερχόμενης γενιάς. Θρησκεία, οικογένεια αλλά και πολλές κοινωνικές πτυχές σφυροκοπήθηκαν ανηλεώς ώστε να είμαστε πλέον σε θέση ως πειθαναγκαζόμενοι να «αποδεχτούμε» ψυχή τε και σώματι μια δυτικού τύπου ευρωπαϊκή και διεθνιστική ταυτότητα. Μήπως σας θυμίζει κάτι;
Ήμασταν πλέον έτοιμοι ως «σύγχρονοι» δήθεν πολίτες να περάσουμε στη χρυσή εποχή του εκσυγχρονισμού -βλέπε δεύτερη φάση κατά Σούμαν- γνωστή ως Αποσταθεροποίηση (Destabilization)- με κήρυκα και πολιτικό εκφραστή τον κύριο Σημίτη, υπό την ευγενική χορηγία της προπαγάνδας των τότε κραταιών ΜΜΕ. Συμπτωματικό το γεγονός ότι στην καθεστωτική κυβέρνηση Μητσοτάκη «λύνουν και δένουν» τα πολιτικά άνθη του Σημιταριού;
Ας επαναφέρουμε στη μνήμη μας, κυρίως οι παλαιότεροι πως οι τότε ισχυροί εκδότες περιοδικών life style αποτόλμησαν να αναφερθούν στο επιβεβλημένο “ξεβλάχεμα” που επιχειρούν σε τούτη τη χώρα. Το άρμα του εκσυγχρονισμού ως έκφανση και παράμετρος της Αποσταθεροποίησης έφερε με απόλυτη επιτυχία εις πέρας το θεάρεστο του έργο.
Από μια επίπλαστη ευμάρεια και μια “δανεική” όπως απεδείχθη ευρωπαϊκή πραγματικότητα κατά την οποία αισθανθήκαμε όλοι μας λιγότερο ή περισσότερο Ευρωπαίοι, διαγράψαμε από τον αξιακό μας χάρτη τις παραδόσεις, αποτάξαμε χρηστά ήθη και έθιμα, απαρνηθήκαμε την αυθεντικότητα της καταγωγής και της εθνικής μας ταυτότητας εν μέρει και στρώσαμε άθελά μας και με περίσσεια αφέλεια τον δρόμο στην τρίτη φάση αυτή της κρίσης.
Ασφαλώς θα θυμάστε καλά την είσοδό μας στα μνημόνια εν μια νυκτί, τις βίαιες και οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων που συντάραξαν συθέμελα την νεοελληνική κοινωνία σβήνοντας το άπιαστο τελικά αμερικάνικο όνειρο υφαρπάζοντας συνάμα τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής από εκατομμύρια “κεραυνοβολημένους” και εξαπατημένους Έλληνες. Φτάσαμε στο έσχατο σημείο να βιώσουμε πρωτόγνωρα γεγονότα για τη Γ’ Ελληνική Δημοκρατία ακόμη και το κλείσιμο των τραπεζών και την επιβολή capital controls.
Επίσης, σε νευραλγικούς τομείς και ευαίσθητες υποδομές για την εθνική ασφάλεια χτύπησε “κόκκινος συναγερμός” καθώς με την αθρόα και ανεξέλεγκτη είσοδο παράνομων μεταναστών αλλοιώθηκε σημαντικά η κυρίαρχη ποσόστωση των ημεδαπών. Το ότι θεσπίστηκε μια σειρά από νομοσχέδια για τη με φαστ τρακ διαδικασίες νομιμοποίηση και πολιτογράφησή τους δρα ενισχυτικά στους άνωθεν ισχυρισμούς μας.
Σημαντικό ρόλο στο ανωτέρω σενάριο έπαιξαν οι Sleepers που με την αφύπνισή τους κατέλαβαν καίρια πόστα διευθύνοντας φερειπείν ΜΚΟ, μεγάλους εκδοτικούς οργανισμούς, τηλεοπτικά δίκτυα αλλά και λαμβάνοντας σημαντικές πολιτικές αποφάσεις υπό συνήθως εξωκοινοβουλευτικές μεν υπουργικές ιδιότητες δε, για ευνόητους λόγους.
Οι εκλεγμένοι ηγέτες υποκύπτουν ή εκτελούν έξωθεν και άνωθεν εντολές ακόμη και παραιτούνται (περίπτωση Παπανδρέου). Οι μετέπειτα συγκυβερνήσεις αποδεικνύονται άοκνες και κυρίως τρωτές. Ούτε τρία χρόνια δεν διήρκησε η τύποις πολλά υποσχόμενη σύμπραξη Σαμαρά – Βενιζέλου. Η όποια ελπίδα διαφάνηκε στο πρόσωπο του φερέλπιδος Αλέξη Τσίπρα πνίγηκε στα βαθιά νερά του παγκόσμιου οικονομικού κατεστημένου που απλώς χρησιμοποίησε τις ψευδεπίγραφες αριστερές περγαμηνές για να προλειάνει δολίως το έδαφος για την τέταρτη φάση της Εξομάλυνσης (Νormalization) κατά Σούμαν, η οποία συμπτωματικά (ας γελάσουμε) βαφτίστηκε ως επιστροφή στην κανονικότητα από την κυβέρνηση του εκλεκτού Αυτών (Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ), δηλαδή του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Πόσο τυχαίο να είναι το γεγονός πώς έγκριτοι αρθρογράφοι και σημαντικά συστημικά ΜΜΕ κατάφεραν σε σημαντικό βαθμό ήδη από το 2018 πριν καλά-καλά αναλάβει τη διακυβέρνηση του τόπου να αναγορεύσουν τον νεότερο Μητσοτάκη ως τη μοναδική πολιτική λύση, “τερματίζοντάς το” επικοινωνιακά -αποκαλώντας τον επανειλημμένα ως τον νέο Μωυσή, εδώ “κολλάει” και το “Σωτήρας”- ο ποίος – τάχα μου ως εμπνευσμένος και χαρισματικός ηγέτης θα οδηγήσει τον ταλαιπωρημένο από τις διαδοχικές και άγριες οικονομικο-κοινωνικές κρίσεις λαό του στη Γη της Επαγγελίας;
Διερωτώμεθα ευλόγως, τι θα μπορούσε να σημαίνει “Εξομάλυνση” και επιστροφή στην κανονικότητα στην πράξη; Προφανώς την ύψιστη πολιτική πλάνη, όταν η αναντιστοιχία λόγων και πράξεων σπάνε κάθε ρεκόρ.
Νέοι επικοινωνιακοί και εκτός πραγματικότητας όροι εφευρίσκονται από τους τομείς Προπαγάνδας και Τύπου των σημερινών μυστικών υπηρεσιών, υιοθετώντας τις τακτικές του προκατόχου τους, πράκτορα της KGB με το επώνυμο Σούμαν ή Μπεζμένοφ.
Οι… πολυάριθμοι άριστοι της κυβέρνησης Μητσοτάκη που, τουναντίον έχουν καταφέρει να αποτελματώσουν ή και να οδηγήσουν σε περαιτέρω ύφεση μια ολόκληρη χώρα με την άκριτη πολιτική επιστημοσύνη και αυθεντία τους, κινούνται ανενδοίαστοι ως άφθαρτοι-προστατευόμενοι από μια σκαιά προπαγάνδα που εμφανίζει το μαύρο άσπρο.
Απόρροια η προσφάτως ανεξέλεγκτη και άκρως προκλητική ψυχολογική επίθεση κατά του λαού, δια ξεδιάντροπων τοποθετήσεων, Γεωργιάδης ως διαχρονικός πρωτοσύγκελος, Κουλκουδίνας, Θεοχάρης! Και ας έχουν γίνει σε τούτη την πολύπαθη χώρα σε πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο τα τελευταία επτάμισι χρόνια τα όσα τρομερά και άκρως επικίνδυνα.
Είναι πασιφανές, αρκεί βεβαίως να μην επηρεάζει την όρασή μας μια «χρωματισμένη κομματική οπτική», ότι η Ελλάδα πάει κατά διαόλου. Η ακρίβεια κυμαίνεται σε δυσθεώρητα ύψη, η εγκληματικότητα κορυφώνεται, η εθνική μας κυριαρχία αμφισβητείται μέσα από μια κλιμακούμενη επιθετική τακτική των Τούρκων, έχουμε φυτρώσει και εκεί που δεν μας σπέρνουν, εν προκειμένω στους απέραντους ουκρανικούς σιτοβολώνες.
Το χειρότερο και πιο προκλητικό, έχει να κάνει με την επιτηδευμένη ελαφρότητα στην εξωτερική πολιτική που επιδεικνύεται εκ των… έσω! Η δημόσια περιουσία έχει παραχωρηθεί με διαδικασίες εξομάλυνσης (fast track) σε ξένα κεφάλαια, ενώ σταδιακά κινδυνεύει και κάθε μορφής ιδιωτική ακίνητη περιουσία κυρίως αυτή που προς το παρόν ανήκει στις αυξανόμενες ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Αναμφισβήτητα η ίδια νεοελληνική κοινωνία έχει κατακερματιστεί.
Μήπως αυτή είναι η “Εξομάλυνση” για την οποία διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους όλοι καθημερινά;
ΥΓ. Θα είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον αν η λαμπερή Πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Ελλάδα, διέρρευσε στον κύριο υπουργό μας μεταξύ άλλων και τις «εγχώριες προθέσεις» της υπερδύναμης, κατά πόσο αυτή φανερά εκνευρισμένη σε παγκόσμια κλίμακα λόγω της μεταβολής δομικών γεωπολιτικών δεδομένων, προτίθεται να ασχοληθεί σοβαρά με τις «πολιτικές διεργασίες» εν μέσω της νέας και άκρως εκρηκτικής από κάθε άποψη, προεκλογικής περιόδου.
