Το πρόβλημα δεν είναι ότι ο υφυπουργός Εξωτερικών Χάρης Θεοχάρης χαρακτήρισε «κακομοίρηδες» το 70% της ελληνικής κοινωνίας (κατ’ αναλογίαν και της Περιφέρειάς του) με τη σκέψη ότι δεν είναι ψηφοφόροι της Ν.Δ., άρα ανέτως μπορούσε να «αδωνίσει» προς αλίευση ψήφων (αν και ο Γεωργιάδης είναι πιο προσεκτικός σε αυτά).
Το πρόβλημα είναι ότι τα πιστεύει. Η συγγνώμη του δεν έχει κανένα νόημα. Και μαζί με αυτόν τα πιστεύει και η μεγάλη πλειονότης στελεχών του σκληρού πυρήνα του κόμματος, η οποία έχει υιοθετήσει το δόγμα του TikTok «Εμείς σας ζούμε!».
Το πρόβλημα είναι ότι το κόμμα έχει καταληφθεί από έναν στρατό ο οποίος θεωρεί ότι η Ν.Δ. κάνει χάρη στους Ελληνες που ασχολείται μαζί τους, καθώς, ενώ υπάρχει ευημερία, ο κόσμος είναι αχάριστος μαζί της και στρατολογείται ανοήτως στη «συμμορία της μιζέριας». Είναι τέτοιος ο φανατισμός τους, ώστε έχουν φθάσει στο σημείο να παρουσιάζουν το δικαίωμα στη ζωή ως «κυβερνητική παροχή». Και προς επίρρωσιν αυτού, αναμηρυκάζουν το επιχείρημα ότι είναι γεμάτες οι ταβέρνες, λες και οι ταβέρνες ήταν ποτέ στην πατρίδα μας άδειες! Ούτε επί Μνημονίων δεν ήταν άδειες. Το δικαίωμα στη συγκέντρωση γύρω από ένα τραπέζι και την ανταλλαγή σκέψεων μετά του τερπνού είναι, εκτός από στοιχείο της παράδοσης, βασικό ανθρώπινο δικαίωμα στην Ελλάδα, ακόμα και στις χειρότερες μέρες της Ιστορίας της. Οχι κυβερνητική παροχή. Ο κύριος Θεοχάρης δεν είναι λοιπόν το πρόβλημα. Είναι το σύμπτωμα.
Το πρόβλημα είναι το σύνδρομο της άρρωστης σκέψης που διαπερνά τον σκληρό πυρήνα της κυβερνητικής εξουσίας στο Μαξίμου. Αν η Ν.Δ. ήταν κόμμα σοβαρό και είχε διατηρήσει τον κορμό της ιδεολογικής της σκέψης όπως αυτή περιγράφεται στην ιδρυτική διακήρυξη που έγραψε ένας φτωχός από τις Σέρρες, ο εισαγόμενος από το Ποτάμι Χάρης Θεοχάρης θα γνώριζε ότι σε αυτό το κόμμα οι νοικοκυραίοι ενδιαφέρονταν πάντοτε για αυτούς που αποκαλεί «κακομοίρηδες». Για τους διπλανούς τους. Δεν στράφηκαν ποτέ εναντίον τους. Διότι, αν υποθέσουμε ότι νοικοκυραίοι είναι μόνο οι δικηγόροι, οι λογιστές, οι καθηγητές, οι μηχανικοί, οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, οι έμποροι, οι αυτοκινητιστές και άλλοι εύποροι, τότε θα καταλήξουμε στο ότι χωρίς αλληλεπίδραση με τους κατά Θεοχάρη «κακομοίρηδες» είναι μαθηματικώς αδύνατον να πάνε μπροστά οι κοινωνίες. Να διατηρήσουν τη συνοχή τους και να μείνουν ενωμένες. «Σεπαρέ» στην Ελλάδα δεν είχαμε μέχρι να εμφανιστεί τελευταία το συγκεκριμένο «είδος». Αυτό που ανακαλύπτει η ελληνική κοινωνία λοιπόν, και ως προς αυτό ο κύριος Θεοχάρης τής προσφέρει μεγίστη υπηρεσία, είναι πως στον «Πύργο Ελέγχου» της παρατάξεως υπάρχουν κομισάριοι και μανδαρίνοι που υποτιμούν βαθιά την αξία του ανθρώπου. Την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Την ίδια τη ζωή του ανθρώπου.
Ο ρατσισμός, πολιτικός και κοινωνικός, είναι τόσο βαθύς, DNAϊκός, ώστε θα έπρεπε να κινηθεί η διαδικασία για την εφαρμογή του αντιρατσιστικού νόμου εις βάρος μερικών στελεχών της Ν.Δ. που εκτρέπονται διαρκώς και επιτίθενται στους Ελληνες. Εδώ δεν μιλάμε για φιλελευθερισμό, κομμουνισμό και σοσιαλισμό. Πάνε πια αυτές οι διαχωριστικές γραμμές. Δεν μιλάμε καν για τις ταξικές διαφορές Θεοχάρη μεταξύ «νοικοκυραίων» και «κακομοίρηδων» που σε άλλες περιπτώσεις αποκαλούνται και «τεμπέληδες» (που μπορεί να έγιναν με τα επιδόματα, αλλά ποιος τους συνήθισε στα επιδόματα;). Εδώ πλέον μιλάμε για τα βασικά! Σέβεσαι τη ζωή του διπλανού σου; Ναι ή όχι; Αν ναι, δεν μιλάς χυδαία και δεν λες ότι είναι «για τα μπάζα» όποιος μιλά για το μπάζωμα στο οποίο εντοπίστηκαν οστά επιβατών της αμαξοστοιχίας των Τεμπών. Είναι σύληση νεκρού αυτό, είναι ποινικό αδίκημα και ελπίζουμε να τιμωρηθεί κάποιος από το Ειδικό Δικαστήριο, τώρα που παραπέμφθηκε ο κύριος Τριαντόπουλος. Προς απογοήτευση του κυρίου Φλωρίδη. Αν σέβεσαι τη ζωή του διπλανού σου, δεν μπλοκάρεις τις πληροφορίες για την τύχη της ζωής του σε πτώση κτιρίου στο κέντρο των Αθηνών και δεν τις αποδεσμεύεις μόνο όταν έχει ολοκληρωθεί η επικοινωνιακή σου ανάγκη! Διότι αυτό έγινε με τη δημοσιοποίηση της πληροφορίας με τους έξι αγνοουμένους στην Πλάκα. Οι Αρχές τη γνώριζαν από το πρωί της περασμένης Παρασκευής, αλλά την αποδέσμευσαν αργά το απόγευμα της ίδιας μέρας για να «παίζει» το μεσημέρι το κυβερνητικό ρεπορτάζ Νέας Υόρκης. Το ίδιο έγινε με τους νεκρούς πιλότους στην Τανάγρα την ημέρα της ομιλίας του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ. Η ανεύρεση των άψυχων σωμάτων τους ανακοινώθηκε στα ΜΜΕ μετά το πέρας της ομιλίας Μητσοτάκη.
Αν σέβεσαι, τέλος, την ανθρώπινη ζωή, δεν περιμένεις να χάσει τυχαία τη ζωή του ένας διάσημος, όπως ο Μαζωνάκης, στο ιατρείο κάποιων βαμπίρ, για να βάλεις λουκέτο σε όλα τα παραϊατρεία που εσύ επέτρεψες να λειτουργούν. Τα απαγορεύεις από πριν. Εδώ όμως -ιδού ο πυρήνας του προβλήματος- ο τζίρος, το χρήμα και τα deals προηγούνται της ανθρώπινης ζωής. Οι ψήφοι στις κάλπες προηγούνται του πένθους και της απόδοσης δικαιοσύνης γι’ αυτούς που καταπλάκωσαν και κομμάτιασαν οι γερανοί του μπαζώματος. Το ζήτημα σιγά σιγά ξεφεύγει από τις ιδεολογίες. Οδηγείται σε άλλη στρατόσφαιρα, στη στρατόσφαιρα της αναισθησίας. Και σας βεβαιώ, είναι γεγονός λίαν λυπηρό γι’ αυτήν τη μεγάλη και ιστορική παράταξη που ιδρύθηκε από ανθρώπους για τους ανθρώπους. Και όχι από ανάλγητα ρομπότ Τεχνητής Νοημοσύνης.
