Μεγάλες συγκινήσεις και πρωτόγνωρες ευαισθησίες για τη σκληρή μοίρα των… εργοδοτών φαίνεται πως κατέλαβαν την ευρωβουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Ελεονόρα Μελέτη.
Όπως αποκαλύπτει η «Εφ.Συν.», κατά τη χθεσινή (5/10) διάρκεια της συζήτησης στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου για τις προκλήσεις στον χώρο της εργασίας, η γαλάζια ευρωβουλευτής, ως σκιώδης εισηγήτρια του φακέλου αποφάσισε να ρίξει το βαρύ πυροβολικό της ενσυναίσθησης όχι σε όσους παλεύουν με τους χαμηλούς μισθούς και τα εξαντλητικά ωράρια, αλλά στις «καημένες» τις επιχειρήσεις που στενάζουν κάτω από τη μπότα των… αδίστακτων υπαλλήλων τους.
Αφού διεκπεραίωσε το χρέος της προς την εργατική τάξη, θυμίζοντας πως «77.000 ώρες θα είμαστε στη δουλειά σε 40 έτη εργασίας» και αναφέροντας ότι «πολλοί εργαζόμενοι θα αντιμετωπίζουν εκφοβισμό, λεκτική βία, απαξίωση» καθώς «θα ακούσουν ότι η δουλειά τους χρειάζεται γερό στομάχι για τον ρόλο του πετυχημένου συνεργάτη του προϊστάμενου, θα χρειαστεί να συνεργαστεί με τοξικούς συναδέλφους», πέρασε αμέσως στο πραγματικό της «δράμα».
Αναρωτήθηκε με αγωνία λοιπόν ενώπιον των Ευρωπαίων συναδέλφων της: «Και οι εργοδότες αντιμετωπίζουν προκλήσεις. Ξέρετε πόσοι εργοδότες εκβιάζονται από αντιεπαγγελματίες εργαζόμενους; Πόσες επιχειρήσεις ειδικά μικρομεσαίες αντιμετωπίζουν πίεση και δυσκολίες στη διαχείριση των ομάδων τους; Και οι εργοδότες είναι θύματα των ψυχοκοινωνικών παραγόντων, όχι μόνο οι εργαζόμενοι».
Όπως φαίνεται, το πραγματικό «θύμα» της εργασιακής ζούγκλας δεν είναι όποιος παλεύει να βγάλει τον μήνα, αλλά ο εργοδότης που νιώθει την «πίεση» του αντιεπαγγελματία υπαλλήλου του.
Ένα δάκρυ συμπόνιας για τις εργοδοτικές ψυχές μόλις κύλησε στις Βρυξέλλες.