Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ, επιχείρησε να διαχειριστεί την εικόνα της κυβέρνησης στα εθνικά θέματα και την εξωτερική πολιτική. Ωστόσο, τα όσα είπε έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με τα πραγματικά γεγονότα.
Αναφερόμενος στον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών, ο πρωθυπουργός δήλωσε πως «η επίσκεψη αυτή του Μάρκο Ρούμπιο έγινε στα πλαίσια του στρατηγικού διαλόγου Ηνωμένων Πολιτειών-Ελλάδος» και πως «επιβεβαίωσε το εξαιρετικό πλαίσιο των ελληνοαμερικανικών σχέσεων, σχέσεις οι οποίες έχουν προφανώς μια έντονη αμυντική και πολιτικοδιπλωματική διάσταση, αλλά που επεκτείνονται πλέον και σε ζητήματα ενέργειας, διασυνδεσιμότητας, και επενδύσεων». Στην πραγματικότητα, η άφιξη Ρούμπιο είχε εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα. Ήρθε ουσιαστικά ως τοποτηρητής. Σκοπός του ήταν να κλείσει γρήγορα συγκεκριμένες συμφωνίες, πριν η Ελλάδα μπει σε προεκλογική περίοδο. Με την κυβερνητική φθορά να κάνει την αυτοδυναμία απίθανη για τον Μητσοτάκη, οι Αμερικανοί βιάζονται να δεσμεύσουν τη χώρα με συμβόλαια πριν αλλάξει το πολιτικό σκηνικό.
Η απόσταση των δηλώσεων από την πραγματικότητα φάνηκε έντονα στα ενεργειακά και το ηλεκτρικό καλώδιο. Ο πρωθυπουργός ισχυρίστηκε ότι «ο κύριος Ρούμπιο είπε ξεκάθαρα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες στηρίζουν αυτά τα έργα διασυνδεσιμότητας». Για να δείξει ότι το έργο έχει γεωπολιτική θωράκιση, τόνισε: «Το έργο αυτό δεν είναι πια ένα ελληνοκυπριακό έργο. Είναι ένα ευρωπαϊκό έργο… και τώρα, βέβαια, με τη συμμετοχή της Γαλλίας και του γαλλικού επενδυτικού κεφαλαίου Meridian, ως πλειοψηφικού μετόχου στο έργο, καταλαβαίνετε ότι πια αυτό το έργο ενδιαφέρει πολιτικά, οικονομικά, και την φίλη Γαλλία». Εδώ η κυβέρνηση απλώς ψεύδεται. Όπως αποδείχθηκε ξεκάθαρα στην Κάσο, η ελληνική πλευρά έκανε πίσω μπροστά στις τουρκικές απειλές. Το γεγονός ότι τα ΜΜΕ έθαψαν το θέμα δεν αλλάζει την ουσία: κανένα έργο δεν πρόκειται να προχωρήσει όσο η Αθήνα επιμένει σε μια πολιτική κατευνασμού απέναντι στην Τουρκία.
Για τις ίδιες τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ο πρωθυπουργός προσπάθησε να υποβαθμίσει τις κρίσεις λέγοντας: «Τα νερά στο Αιγαίο υπάρχει ένα αεράκι, ας πούμε, έναν ελαφρύ κυματισμό, αλλά ούτε αυτό είναι ασυνήθιστο… Όπως ο καιρός αλλάζει και έχουμε μπουνάτσες και ενίοτε έχουμε και μελτέμια». Για να αλλάξει την ατζέντα από την υποχωρητικότητα στο πεδίο, στράφηκε στους εξοπλισμούς και την αντιπολίτευση, δηλώνοντας: «Μου κάνει πολύ εντύπωση πώς ένας άνθρωπος ο οποίος ήταν πρωθυπουργός της χώρας για 4,5 χρόνια… δεν γνωρίζει ή δεν θέλει να γνωρίζει ή δεν ομολογεί ότι σήμερα η Ελλάδα είναι ενταγμένη στο πρόγραμμα των F-35… και ότι η Τουρκία αυτή τη στιγμή που μιλάμε, τουλάχιστον, είναι εκτός». Ανέφερε επίσης με ικανοποίηση «την επιλογή μας να αποκτήσουμε τα αεροσκάφη F-35», θυμίζοντας ότι αυτά πληρώνονται «από το υστέρημα του Έλληνα πολίτη». Το ερώτημα παραμένει: σε τι χρησιμεύουν τα πανάκριβα όπλα, αν στην πρώτη σοβαρή πρόκληση, όπως στην Κάσο, η κυβέρνηση επιλέγει τον κατευνασμό;
Τέλος, βλέποντας τον πολιτικό του χρόνο να τελειώνει, ο πρωθυπουργός κατέφυγε στον εκβιασμό της σταθερότητας. «Εγώ θέλω να τελειώσω το έργο μας. Και αυτό το οποίο δεν θα δεχόμουν ποτέ είναι να κατέβουν τελείως τα μολύβια και να μπούμε σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο», δήλωσε. Αμέσως μετά έδειξε το πραγματικό του άγχος: «Γι’ αυτό και επιμένω και πολύ στην αυτοδυναμία. Διότι η αυτοδυναμία αυτή που σου επιτρέπει να πάρεις γρήγορες αποφάσεις και φυσικά να υπάρχει και λογοδοσία. Διότι σε κυβερνήσεις συνεργασίας χάνεται λίγο η μπάλα». Ουσιαστικά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ομολογεί τον φόβο του. Ξέρει ότι η περίοδος της αυτοδυναμίας έχει τελειώσει, γι’ αυτό και προσπαθεί να βαφτίσει τις κυβερνήσεις συνεργασίας ως «αστάθεια». Και είναι ακριβώς αυτή η αδυναμία του που κάνει ξένους αξιωματούχους όπως τον Μάρκο Ρούμπιο να έρχονται βιαστικά για να κλείσουν συμφωνίες, πριν η κάλπη ανατρέψει τους σχεδιασμούς τους.