«Μα, καλά, δεν ντρέπονται; Πώς υπόσχονται πράγματα που είχαν και παλιότερα υποσχεθεί και δεν τα έκαναν; Πώς λένε τόσα λόγια του αέρα, που γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να γίνουν πραγματικότητα;» Η παρέα απορούσε με τις «παρόλες» που πετούν, συνήθως προεκλογικά, οι υποψήφιοι «σωτήρες» μας. Τους οποίους, εσχάτως, έχει τσιμπήσει η σφήκα της παροχολογίας και υπόσχονται λαγούς με πετραχήλια… Κι εγώ τους θύμισα την παρακάτω ιστοριούλα.
Σε ένα ταξίδι, την εποχή της κομμουνιστικής ΕΣΣΔ, ένας Ισραηλινός έμπορος, ρωσικής καταγωγής, κατά την αναχώρηση από το αεροδρόμιο της Μόσχας, με προορισμό το Ισραήλ, έφθασε στον τελωνειακό έλεγχο. Οταν ελέγχθηκαν οι αποσκευές του, ο βλοσυρός κομμουνιστής τελωνειακός αντίκρισε, προσεκτικά τυλιγμένο σε λευκό σεντόνι, ένα χρυσό άγαλμα του Λένιν!
«Τι είναι αυτό;» ρώτησε ο ελεγκτής. Ο ταξιδιώτης, χαμογέλασε και απάντησε: «Η διατύπωση της ερώτησής σας είναι λάθος! Επρεπε να ρωτήσετε “ποιος είναι αυτός;”. Αυτός είναι ο Λένιν… ο άνθρωπος που εγκατέστησε τον κομμουνισμό στη Ρωσία μας. Τον παίρνω μαζί μου για να υποκλίνομαι, κάθε πρωί και βράδυ, στη μνήμη του!». Ο νεαρός Ρώσος τελωνειακός, μέλος της Κομσομόλ ασφαλώς, επηρεάστηκε, φούσκωσε το στήθος και απάντησε: «Ολα καλά, περάστε».
Κατά την άφιξή του στο αεροδρόμιο του Τελ Αβίβ, ο Ισραηλινός τελωνειακός υπάλληλος, σκληρός αντικομμουνιστής, είδε το άγαλμα και τον ρώτησε: «Τι είναι αυτό;». Ο ταξιδιώτης από την ΕΣΣΔ απάντησε: «Η ερώτησή σας είναι λάθος, κύριε! Επρεπε να ρωτήσετε “ποιος είναι αυτός;”. Αυτός είναι ο Λένιν, ο τρελός εγκληματίας, που μας έδιωξε, που μας πήρε τις περιουσίες που χτίσαμε τόσο χρόνια με κόπους και βάσανα και εξαιτίας του οποίου έφυγα κι εγώ, τότε, από τη Ρωσία! Τον έφερα μαζί μου για να τον βρίζω όποτε τον βλέπω!».
Ο Ισραηλινός υπάλληλος εντυπωσιάστηκε και είπε: «Λοιπόν, παρακαλώ περάστε». Οταν ο έμπορος έφτασε στο σπίτι του, τοποθέτησε το άγαλμα σε μια γωνιά του δωματίου. Ενα από τα παιδιά του τον ρώτησε: «Ποιος είναι αυτός;». Ο πατέρας χαμογέλασε και, με ήπιο τρόπο, απάντησε: «Γιε μου, η ερώτησή σου σχετικά με αυτό που βλέπεις είναι λάθος! Επρεπε να ρωτήσεις “Τι είναι αυτό;”. Αυτό, λοιπόν, που βλέπεις, είναι 20 κιλά χρυσού 24 καρατίων, το έφερα χωρίς να με σταματήσουν στο τελωνείο και χωρίς να πληρώσω δασμούς ή πρόστιμα φόρους!»…
«Πολιτική απάτη», λοιπόν, είναι η ικανότητα να μιλάς, γνωρίζοντας ότι τα λόγια σου στερούνται ειλικρίνειας, να πείθεις πολλούς ανθρώπους ή και μεμονωμένα άτομα για το ίδιο θέμα με διαφορετικούς τρόπους, υπό την προϋπόθεση ότι γνωρίζεις εκ των προτέρων τι θα ήθελαν να ακούσουν…
Η ΑΚΙΣ
