Εμαθαν και οι Λίβυοι ότι «εδώ είναι Μπαλκάνια» και στέλνουν διαμαρτυρίες για τις μελλοντικές έρευνές μας, παρέα με τη Chevron, σε ύδατα στα οποία το Διεθνές Δίκαιο μας επιτρέπει να κινηθούμε.
Λέγεται, μάλιστα, ότι στο πανηγυράκι αυτό πρωτοστατεί ο «στρατάρχης» (φύλαρχος, δηλαδή, όπως είναι όλοι οι «στρατάρχες», πρόεδροι Βουλής, υπουργοί και ό,τι άλλο σε αξίωμα στη σπαρασσόμενη Λιβύη) Χαφτάρ.
Αυτή ήταν η Λιβύη πάντοτε. Ερμαιο των φυλάρχων. Μην κοιτάτε που ο Καντάφι, που σπούδασε στην Ελλάδα τη στρατιωτική τέχνη και επιστήμη, κατόρθωσε να τους τιθασεύσει και να τους εντάξει σε μια ενιαία «Τζαμαχιρία». Εκείνος ο κλόουν ο Σαρκοζί ας όψεται, που κατέστρεψε ό,τι είχε κτίσει ο Καντάφι και δημιούργησε τις συνθήκες για την αποτρόπαιη δολοφονία του. Ο,τι και αν ήταν ο Καντάφι, είχε φτιάξει κράτος! Τώρα έχουμε «στρατάρχες» με πλάκα τα γαλόνια και «στραταρχικές ράβδους» ανά χείρας, οι οποίοι είναι χειρότεροι από τους φυλάρχους τους οποίους έκανε ασκέρι ο Λόρενς της Αραβίας!
Κι έχουμε, λοιπόν, τους φυλάρχους και τους Βεδουίνους βαθμοφόρους να στέλνουν ρηματική διακοίνωση και να προμοτάρουν το τουρκολιβυκό μνημόνιο, που είναι τόσο σύμφωνο με το Διεθνές Δίκαιο όσο σύμφωνη είναι με αυτό η διακυβέρνηση του Κιμ Γιονγκ Ουν!
Εκτός εν η δική μας πλευρά έχει ξυπνήσει τόσο που έχει βάλει στο παιχνίδι τον παγκόσμιο κολοσσό των εξορύξεων, των πετρελαίων και του αερίου που ακούει στο όνομα «Chevron», με την οποία γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα οι φύλαρχοι της Τρίπολης και της Σύρτης και απλώς βάζουν τις φωνές για να φθάσει η υπόθεση σε κάποιο δικαιοδοτικό όργανο, να δικαιωθούν η Chevron και οι εταίροι της (εμείς, δηλαδή) και να πουν οι φύλαρχοι στους Τούρκους:
«Είδατε; Εμείς κάναμε ό,τι μπορούσαμε, αλλά τα διεθνή όργανα μας λένε ότι το μνημόνιο μαζί σας δεν είναι νόμιμο, οπότε αναγκαζόμαστε να κάνουμε πίσω». Διότι μπορεί οι Λίβυοι να έχουν υποχρέωση στους Τούρκους, οι οποίοι τους έστειλαν διάφορους μποναμάδες κατά την περίοδο των εμφύλιων συγκρούσεων, αλλά δεν θα ήθελαν να τα βάλουν ούτε με τις μεγάλες πολυεθνικές ούτε με τους εταίρους τους, που τυγχάνει να είμεθα αυτό τον καιρό εμείς!
Μην το αποκλείουμε και αυτό το σενάριο, διότι μπορεί οι Βεδουίνοι να είναι όποιον πάρει ο χάρος, αλλά άμα κάτσουν και βάλουν το μυαλό τους να δουλέψει μερικές φορές κατεβάζουν φαεινές ιδέες. Εμείς δεν έχουμε παρά να κινηθούμε με σύνεση, ψυχραιμία και αποφασιστικότητα. Από τη στιγμή που το Διεθνές Δίκαιο είναι μαζί μας, μπορούμε να προχωρήσουμε ήρεμα και απλά. Κυρίως, δε, με την πεποίθηση ότι είμαστε πλέον υπολογίσιμη δύναμη και οι ισχυροί σύμμαχοι δεν θέλουν φασαρία στην περιοχή. Κυριακή, κοντή γιορτή…
Η ΑΚΙΣ
