Μην κάνετε τηλεφωνικές απάτες. Κλέψτε σπίτια, επιχειρήσεις και αυτοκίνητα. Αυτό λέει, μέσω των νομοθετημάτων της, η κυβέρνηση στον κόσμο του εγκλήματος. Ο λόγος γίνεται για την πρόσφατη νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης να μετατρέψει την τηλεφωνική και ηλεκτρονική απάτη σε βάρος ευάλωτων πολιτών σε κακούργημα ακόμη και για το ποσό του 1 ευρώ. Η απόφαση αυτή καθαυτή δεν είναι κατακριτέα. Θα μπορούσε να θεωρηθεί θετικό βήμα, αν δεν αποκάλυπτε την απόλυτη υποκρισία και τα επικίνδυνα δύο μέτρα και δύο σταθμά της αντεγκληματικής πολιτικής της κυβέρνησης.
Πώς είναι δυνατόν η εξαπάτηση μέσω τηλεφώνου για οποιοδήποτε χρηματικό ποσό να τιμωρείται με κάθειρξη έως και 10 έτη, ενώ την ίδια ώρα η βέβηλη παραβίαση του οικογενειακού ασύλου, η διάρρηξη και η λεηλασία της περιουσίας ενός νοικοκυριού να αντιμετωπίζονται με μια ακατανόητη ελαστικότητα; Για ποιον λόγο το όριο για να θεωρηθεί κακούργημα μια κλοπή που ρημάζει σπίτια, επιχειρήσεις και αυτοκίνητα παραμένει στο εξωφρενικό ύψος των 120.000 ευρώ; Δηλαδή, σύμφωνα με τη λογική του υπουργείου Δικαιοσύνης, ένας κακοποιός που θα αποσπάσει 10 ευρώ τηλεφωνικά θεωρείται κακούργος, σκληρός εγκληματίας, αλλά ο διαρρήκτης που θα εισβάλει στο σπίτι ενός ηλικιωμένου, θα διαλύσει τους προσωπικούς του χώρους, θα μολύνει την οικογενειακή του εστία με την ασέβειά του και θα του κλέψει τους κόπους μιας ζωής αξίας 100.000 ευρώ αντιμετωπίζεται με επιείκεια επειδή δεν ξεπέρασε το «πλαφόν» των 120.000 ευρώ;
Η κυβέρνηση δείχνει να μην επιθυμεί αληθινά να πατάξει τη μάστιγα των διαρρηκτών που ρημάζουν καθημερινά τις γειτονιές. Αντί να προστατέψει το ιερό άσυλο της κατοικίας, την περιουσία και την ψυχική ηρεμία των πολιτών, οχυρώνεται πίσω από επικοινωνιακά πυροτεχνήματα αυστηροποίησης ποινών μόνο για τις εξ αποστάσεως απάτες. Αφήνει έτσι απροστάτευτη την οικογενειακή εστία των Ελλήνων απέναντι στη θρασύτατη εγκληματικότητα του δρόμου, στέλνοντας το λανθασμένο μήνυμα ότι η παραβίαση της ιδιωτικότητας και της σωματικής ασφάλειας μέσα στο ίδιο μας το σπίτι «ζυγίζει» λιγότερο από μία τηλεφωνική κλήση.
Ντροπή.
