Η φτώχεια διαλύει την Ευρώπη, οι πολίτες βγαίνουν στους δρόμους
Μάστιγα ο κοινωνικός αποκλεισμός, το κόστος ζωής, το Στεγαστικό, οι ανισότητες. Εξτρεμιστικά στοιχεία αμαυρώνουν τις κινητοποιήσεις, καταστρέφοντας περιουσίες
- Από τον Γιώργο Τραπεζιώτη
Οι «Αθλιοι» ξεσηκώνονται, οι δρόμοι της Γαλλίας φλέγονται και δονούνται από το πιο βροντερό «ως εδώ», μιας νέας γενιάς ανθρώπων η οποία απαιτεί το αυτονόητο, να μπει φρένο απέναντι στον ξέφρενο, ολοκληρωτικό νεοφιλελευθερισμό, που απειλεί να καταπιεί τα πάντα.
Το μακρινό 1970, στη διάρκεια ομιλίας του, ο σπουδαίος Χάουαρντ Ζιν έλεγε πως το πραγματικό πρόβλημα της ανθρωπότητας ποτέ δεν ήταν η πολιτική ανυπακοή, παρά μόνο η τυφλή υπακοή. Σήμερα σχεδόν, 56 χρόνια μετά, ακριβώς αυτή η υπακοή είναι που οδήγησε -και τη Γαλλία- σε αυτήν την τεραστίων διαστάσεων κοινωνική έκρηξη.
Η υπακοή σε αδιέξοδες πολιτικές λιτότητας που λανσαρίστηκαν ως «μεταρρυθμίσεις», αλλά και σε πολιτικές «δημοσιονομικής εξυγίανσης», οι οποίες τελικά όχι μόνο εξαθλίωσαν τις κοινωνίες, αλλά χρεοκόπησαν οριστικά και αμετάκλητα τις παραδοσιακές πολιτικές δυνάμεις που τις υπηρέτησαν. Το πέπλο της ψευδαίσθησης, όμως, έπεσε. Ο νεοφιλελεύθερος βασιλιάς είναι γυμνός και απέμεινε να εκπροσωπεί πια μόνο την ωμή, αυταρχική επικυριαρχία μιας αποκομμένης ελίτ. Μια προκλητική μειονότητα «χορτάτων μέχρι σκασμού», που οχυρωμένη πίσω από τα προνόμιά της και τη βία των κατασταλτικών μηχανισμών που διαθέτει αρνείται να δει την πραγματικότητα.
Το Σαββατοκύριακο πάντως, κι ενώ η χώρα καιγόταν, έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές, ο Εμανουέλ Μακρόν και η σύζυγός του, Μπριζίτ, διασκέδαζαν σε συναυλία της Σελίν Ντιόν. Βρήκε τον χρόνο να δηλώσει πως «η βία δεν έχει καμία θέση στη δημοκρατία μας».
Το Παρίσι και η κεντρική Πλας ντε λα Ρεπουμπλίκ έγιναν ξανά το επίκεντρο των μεγαλύτερων κινητοποιήσεων, ενώ και σε άλλες πόλεις, στη Μασσαλία, στη Ρεν, στη Λιόν, στο Μονπελιέ, στην Τουλούζη κ.α., οι δρόμοι πλημμύρισαν από χιλιάδες διαδηλωτές, ενώ δεν έλειψαν και τα επεισόδια. Κάδοι απορριμμάτων τυλίχθηκαν στις φλόγες και μετατράπηκαν σε οδοφράγματα, στις συγκρούσεις που ακολούθησαν με τις δυνάμεις καταστολής – που δεν ήταν αναίμακτες, καθώς ένας άνθρωπος έχασε τη ζωή του από ανακοπή, ενώ άλλοι δύο νεαροί ακρωτηριάστηκαν, χάνοντας το χέρι τους από βόμβα κρότου-λάμψης. Ομάδες κουκουλοφόρων την ίδια ώρα έσπαγαν και λεηλατούσαν βιτρίνες καταστημάτων. Στη Λιόν άγνωστοι εισέβαλαν σε τουριστικό γραφείο και το πυρπόλησαν, στη Μασσαλία εισέβαλαν στο δημαρχείο της πόλης βανδαλίζοντάς το, ενώ το ίδιο συνέβη και στη Λιμόζ, εκεί όπου το κτίριο του 19ου αιώνα τυλίφθηκε στις φλόγες, με την πυρκαγιά να τίθεται υπό έλεγχο ώρες αργότερα.
Ανάμεσα στους αγνώστους καταγγέλλεται πως υπήρχαν και ομάδες παράνομων μεταναστών που συμμετείχαν στα επεισόδια, όμως όλες οι καταγγελίες -όπως και αυτές που θέλουν «αστυνομικούς με πολιτικά» να κάνουν προβοκάτσιες- χρήζουν περαιτέρω έρευνας από τις αρμόδιες Αρχές. Η αστυνομία συνέλαβε μόνο στο Παρίσι 855 άτομα (πάνω από 1.800 σε όλη τη χώρα), αριθμός ρεκόρ, όπως επισημαίνεται. Στη Μασσαλία καταγγέλλεται πως «πάνω από 30.000 άτομα» προέβησαν σε λεηλασίες. Εκατοντάδες διαδηλωτές και αστυνομικοί τραυματίστηκαν. Κι αν αυτοί οι αριθμοί σκιαγραφούν ως έναν βαθμό την έκκρυθμη κατάσταση που επικρατεί στους δρόμους, στο πολιτικό σκηνικό τα πράγματα είναι επίσης εκρηκτικά.
Είναι «θαύμα που δεν είχαμε περισσότερους νεκρούς» δήλωνε ο Γάλλος πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί, καλώντας συγχρόνως τον επικεφαλής του κόμματος της ριζοσπαστικής Αριστεράς «Ανυπότακτη Γαλλία» να «διαλέξει πλευρά», επειδή ο Ζαν-Λικ Μελανσόν με δηλώσεις του υποστήριξε τους διαδηλωτές. Την ίδια ώρα, το φαβορί για τις προεδρικές κάλπες, Μαρίν Λεπέν, επικεφαλής του Εθνικού Συναγερμού δήλωσε πως «οι ομιλίες βουλευτών του Μελανσόν, νομιμοποιώντας τη βία και θεωρώντας τις ταραχές ως δικαίωμα, επιδιώκουν να βυθίσουν τη χώρα στο χάος».
Διαβάστε περισσότερα στην σημερινή εφημερίδα «Δημοκρατια»
