Ξεμπροστιάζει την κυβέρνηση ο Αντ. Σαμαράς!

Νέα, μετωπική επίθεση στην κυβέρνηση Μητσοτάκη εξαπέλυσε ο Αντώνης Σαμαράς, στοχεύοντας αυτή τη φορά συθέμελα το ίδιο το αφήγημα της οικονομικής επιτυχίας. Ο πρώην πρωθυπουργός δεν περιορίστηκε σε κριτική επιμέρους χειρισμών ή στο σύνηθες πεδίο των εθνικών μας ζητημάτων, αλλά εξαπέλυσε ευθείες βολές στον πυρήνα της ασκούμενης πολιτικής, χαρακτηρίζοντάς την ανοιχτά «διαχειριστική και νεοφιλελεύθερη». Το μήνυμά του δεν άφησε κανένα περιθώριο παρερμηνείας. Η κυβέρνηση εξοντώνει τους μικρομεσαίους, την ώρα που κλείνει το μάτι στα μεγάλα συμφέροντα.

Ο κ. Σαμαράς επέλεξε το συνέδριο για τα 100 χρόνια της Ομοσπονδίας Επαγγελματικών, Βιοτεχνικών και Εμπορικών Σωματείων Μεσσηνίας στην Καλαμάτα, για να ρίξει τη νέα πολιτική «βόμβα». Μέσω γραπτού χαιρετισμού απευθύνθηκε απευθείας στη ραχοκοκαλιά της πραγματικής οικονομίας, τραβώντας μια βαθιά ιδεολογική διαχωριστική γραμμή. «Απέναντι, λοιπόν, στη διαχειριστική, νεοφιλελεύθερη πολιτική που ακολουθεί η σημερινή κυβέρνηση, επιλέγω τον κοινωνικό φιλελευθερισμό» διεμήνυσε, θέτοντας ουσιαστικά το Μέγαρο Μαξίμου απέναντι από την κοινωνική βάση της παράταξης.

Η αποδόμηση του κυβερνητικού αφηγήματος έγινε με σκληρούς αριθμούς. Πώς μπορεί το οικονομικό επιτελείο να πανηγυρίζει, όταν, όπως αποκάλυψε ο πρώην πρωθυπουργός, «η αύξηση του κόστους για μια μικρομεσαία επιχείρηση -μόνο την τελευταία διετία- έφτασε στο ιλιγγιώδες 35%»;

Ο Αντώνης Σαμαράς χτύπησε ανελέητα την ψευδαίσθηση της ανάπτυξης που στηρίζεται στα κρατικά έσοδα από την ακρίβεια. Προειδοποίησε ότι μια κυβέρνηση δεν μπορεί να ενδιαφέρεται μόνο για τη μακροοικονομική επίδοση μέσα από υπερπλεονάσματα «τα οποία δημιουργεί κυρίως η υψηλή έμμεση φορολογία». Η πιο βαριά κατηγορία, ωστόσο, αφορούσε τη δομή της αγοράς, ρίχνοντας τα βέλη του στην ανοχή προς τα μονοπώλια: «Ούτε και πρέπει να ενθαρρύνεις την καρτελοποίηση της οικονομίας σε βάρος της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας».

Την ίδια ώρα, απομυθοποίησε πλήρως τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες για τα χρέη, υπενθυμίζοντας ότι το μέτρο των 72 δόσεων «απέτυχε παταγωδώς», αφού δεν μπήκε ούτε το 10% των επιχειρήσεων. Αποκάλεσε αποθαρρυντικές τις ενδείξεις για τις 120 δόσεις, τονίζοντας πως «με τα πρόστιμα, τις προσαυξήσεις και με ένα επιτόκιο που ακουμπά το 6% ματαιώνεται κάθε δυνατότητα ουσιαστικής επίλυσης». Πώς, άλλωστε, να μιλήσει κανείς για ανάπτυξη όταν, όπως είπε, από τις 900.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις μόλις οι 70.000 έχουν το απαραίτητο αξιόχρεο για να δανειστούν;

Δεν έμεινε, όμως, μόνο στο εσωτερικό. Ανέδειξε το τρομακτικό έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών που ξεπερνά τα 9 δισ. ευρώ, κάνοντας λόγο για τεράστιο πρόβλημα παραγωγικότητας, που ρίχνει τη χώρα στην 172η θέση παγκοσμίως. Και φρόντισε να υπενθυμίσει, ρίχνοντας αλάτι στην πληγή του Μαξίμου, ότι μετά το 1948 η μόνη χρονιά με θετικό ισοζύγιο ήταν το 2013, επί της δικής του διακυβέρνησης.

Απέναντι σε αυτό το αδιέξοδο κατέθεσε τρεις ξεκάθαρες προτάσεις, ζητώντας άμεση μείωση του ενεργειακού κόστους, ίδρυση Εθνικού Ταμείου χρηματοδότησης αποκλειστικά για μικρομεσαίους και γενναία μείωση των έμμεσων φόρων. Στάθηκε ιδιαίτερα στο τελευταίο, απαιτώντας την επιστροφή του ΦΠΑ στην εστίαση στο 13%, ένα μέτρο που, όπως υπενθύμισε με νόημα, «επί δικής μου κυβερνήσεως καθιέρωσα – και μάλιστα κόντρα στην τρόικα τότε».

«Το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι βαθιά πολιτικό» κατέληξε, σφραγίζοντας την παρέμβασή του: «Γιατί είναι πολιτική η απόφαση ποιους κλάδους της οικονομίας ενισχύεις ή αποδυναμώνεις». Ο Σαμαράς δεν άσκησε απλώς κριτική. Εδειξε ξεκάθαρα ότι η κυβέρνηση έχει επιλέξει πλευρά και αυτή η πλευρά δεν είναι οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες.

Ο Λαζόπουλος αναγνωρίζει το πολιτικό κεφάλαιο του πρώην πρωθυπουργού

Η απροσδόκητη παραδοχή του Λάκη Λαζόπουλου για το πολιτικό μέγεθος του Αντώνη Σαμαρά ήταν αρκετή για να προκαλέσει την οργή του Αδωνη Γεωργιάδη και να αναδείξει, άλλη μια φορά, τον πανικό και τις αντιφάσεις του κυβερνητικού επιτελείου.

Ο γνωστός καλλιτέχνης, παρά το γεγονός ότι είναι ιστορικός επικριτής της Κεντροδεξιάς, αναγνώρισε ανοιχτά το κυβερνητικό βάρος του πρώην πρωθυπουργού. «Ο Αντώνης Σαμαράς είναι μια επιλογή και είναι μια καλή επιλογή» δήλωσε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας πως «είναι πρώην πρωθυπουργός, ξέρει να κυβερνάει» και διαπιστώνοντας πως δεν υπάρχει κανείς άλλος ικανός «να περιμαζέψει αυτό το πράγμα που γίνεται αυτή τη στιγμή στη Νέα Δημοκρατία».

Απέναντι σε αυτή την τοποθέτηση ο Αδωνις Γεωργιάδης -ένας υπουργός που σε κάθε ευκαιρία δήλωνε, τουλάχιστον στο παρελθόν, πως τρέφει βαθιά πολιτική εκτίμηση στο πρόσωπο του Αντώνη Σαμαρά- βρέθηκε εντελώς εκτεθειμένος. Αντί να αδράξει την ευκαιρία και να συμφωνήσει με τον Λαζόπουλο πως ο πρώην πρωθυπουργός της παράταξής του όντως «ξέρει να κυβερνάει» και διαθέτει αδιαμφισβήτητο ειδικό βάρος, επέλεξε τον δρόμο της στείρας, προσωπικής επίθεσης.

Τυφλωμένος από την ανάγκη να υψώσει ασπίδα προστασίας γύρω από το Μέγαρο Μαξίμου, ο κ. Γεωργιάδης επιτέθηκε με ακραίους χαρακτηρισμούς, γράφοντας πως ο Λαζόπουλος «ένας γελοίος ήταν, ένας γελοίος παραμένει».

Στην προσπάθειά του να απαξιώσει τη δήλωση, υποστήριξε ότι ο ηθοποιός «εναποθέτει τις ελπίδες του στο να διαλύσει τη Νέα Δημοκρατία στον Σαμαρά». Εφτασε, μάλιστα, στο σημείο να απευθύνει άκομψες νουθεσίες, λέγοντας πως «στη θέση του Αντώνη Σαμαρά θα ήμουν πολύ προβληματισμένος βλέποντας ότι οι πιο φανατικοί υποστηρικτές του να κάνει κόμμα είναι οι ίδιοι που τον έβριζαν περισσότερο».

Η στάση αυτή μαρτυρά πολλά. Οταν το πολιτικό κεφάλαιο ενός ηγέτη αναγνωρίζεται πλέον ακόμα και από τους παραδοσιακούς του αντιπάλους, η αμήχανη και επιθετική αντίδραση των όχι απλά κάποτε φίλων του αλλά και ευνοημένων από αυτόν καταδεικνύει την αδυναμία της σημερινής Νέας Δημοκρατίας. Ο υπουργός έχασε την ευκαιρία να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, επιβεβαιώνοντας έμμεσα αυτό ακριβώς που ενοχλεί το σημερινό σύστημα εξουσίας: ότι η πολιτική βαρύτητα του Αντώνη Σαμαρά παραμένει καθοριστική και επισκιάζει τη σημερινή κυβερνητική πραγματικότητα.