Δίκη για τα Τέμπη: «Ήταν σαν πολεμική ταινία» – Ανατριχιαστικές μαρτυρίες
Συγκλονίζουν οι καταθέσεις στη 42η συνεδρίαση του δικαστηρίου στη Λάρισα, με τους τραυματίες να περιγράφουν τις στιγμές εφιάλτου μέσα στις φλόγες και τα συντρίμμια
Με τις καταθέσεις επιζώντων και συγγενών θυμάτων συνεχίστηκε τη Δευτέρα στη Λάρισα η δίκη για τη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών. Κατά τη 42η συνεδρίαση, ενώπιον των κατηγορουμένων Παύλου Κουζή και Σπυρίδωνα Πατέρα, οι μάρτυρες περιέγραψαν τις δραματικές προσπάθειες απεγκλωβισμού μέσα στο σκοτάδι, τις φλόγες και τις μάζες των μεταλλικών συντριμμιών.
«Έπεφτα και ξανασηκωνόμουν»
Ο Αριστείδης Καραντζούνης, επιβάτης του δευτέρου βαγονιού, περιέγραψε τη βίαιη σύγκρουση και την έξοδό του στο κενό. Εκτιμώντας ότι έχασε τις αισθήσεις του, συνήλθε βαριά τραυματισμένος σε παρακείμενο χωράφι με σπασμένα πλευρά, θλάση στον πνεύμονα και τραύματα στο κεφάλι.
«Δυσκολευόμουν να αντιληφθώ τι έγινε. Δεν μπορούσα να πάρω ανάσα. Ήταν το σκηνικό σαν πολεμική ταινία. Έπεφτα και ξανασηκωνόμουν μέχρι να καταφέρω να φτάσω σε δύο άτομα», κατέθεσε. Ο ίδιος περιέγραψε τη χαρακτηριστική μυρωδιά καμένου μετάλλου, την παγωμένη νύχτα και τη στιγμή που εντόπισε ένα ακινητοποιημένο αυτοκίνητο: «Κατέβασα το καθρεφτάκι και δεν μπορούσα να αναγνωρίσω το πρόσωπό μου». Τελικά, έγινε αντιληπτός από διασώστη του ΕΚΑΒ και διακομίστηκε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο.
Μάχη για τον απεγκλωβισμό της Ιφιγένειας
Στη συνέχεια κατέθεσε ο Αριστοφάνης Ξανθόπουλος, ο οποίος ταξίδευε στο τρίτο βαγόνι μαζί με την Ιφιγένεια Μίτσκα. Όπως ανέφερε, αμέσως μετά την ακινητοποίηση της αμαξοστοιχίας άρχισε να την αναζητά, βρίσκοντάς την εγκλωβισμένη στις λαμαρίνες.
Με τη συνδρομή ενός ακόμη επιβάτη, κατάφεραν να την απεγκλωβίσουν παρά τα βαρύτατα τραύματά της στο κεφάλι και τον αυχένα. Ο μάρτυρας σημείωσε ότι επικρατούσε πυκνός καπνός και μια ασυνήθιστη μυρωδιά, ενώ όταν ο ίδιος εντόπισε πυροσβέστες, εκείνοι διαπίστωσαν ότι έφερε σοβαρά εγκαύματα και τον παρέλαβαν άμεσα για το νοσοκομείο.
«Ο πατέρας μου κάηκε ζωντανός»
Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η κατάθεση του Φιόραλντ Μπόζο, γιου του εργαζομένου στο κυλικείο Παυλίνι Μπόζο, ο οποίος έχασε τη ζωή του στην τραγωδία. Ο μάρτυρας περιέγραψε την αγωνιώδη αναζήτηση της οικογένειάς του μέχρι την ταυτοποίηση της σορού στις 4 Μαρτίου.
«Το σημείο ήταν σαν τόπος πολέμου. Βαγόνια αναποδογυρισμένα και καμένα, συντρίμμια παντού. Μύριζε καμένο σίδερο, μύριζε θάνατο», κατέθεσε, ενώ αμφισβήτησε το επίσημο πόρισμα για την εκδήλωση της πυρόσφαιρας. «Ο πατέρας μου πάλεψε για να σωθεί. Κάηκε ζωντανός. Δεν μπορώ να δεχτώ πως η πυρόσφαιρα ήταν από τα έλαια σιλικόνης», υποστήριξε, καταγγέλλοντας παράλληλα την απουσία τοξικολογικών εξετάσεων.
Παράλληλα, επέδειξε υπηρεσιακά έγγραφα κάνοντας λόγο για ελλείψεις προσωπικού και συστημάτων ασφαλείας στον ΟΣΕ: «Με 57 νεκρούς μιλάμε για κακούργημα. Ζητάμε τη δικαίωση για παραδειγματισμό. Θα έχουμε ξανά Τέμπη αν δεν παρθεί μια σωστή απόφαση», κατέληξε.