Ολετήρας ο Μητσοτάκης: Εθνική ήττα το τουρκολιβυκό μνημόνιο

Μια καθαρή εθνική ήττα, καταγεγραμμένη ίσως στην πιο κρίσιμη συγκυρία των τελευταίων δεκαετιών. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να περιγράψει κανείς την κύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης. Πρόκειται -όπως άλλωστε φωνάζουν και τα τουρκικά ΜΜΕ, που βλέπουν συντριβή της ελληνικής διπλωματίας- για μια απόλυτη στρατηγική νίκη της Τουρκίας. Ενα αποτέλεσμα για το οποίο είναι σαφές ότι υπάρχουν αναδρομικές ευθύνες από το 2019. Ο χαρακτηρισμός «ολετήρας» για τον Κυριάκο Μητσοτάκη πλέον εδραιώνεται, καθώς οι επιλογές της εξωτερικής πολιτικής πετούν τη χώρα εντελώς έξω από τον πυρήνα των γεωπολιτικών εξελίξεων. Την ίδια στιγμή, το κλίμα βαραίνουν ακόμη περισσότερο οι εξηγήσεις για κλάματα από τον Γεραπετρίτη, ο οποίος επιχειρεί μέσα από στεγνές νομικές ερμηνείες να ξορκίσει τετελεσμένα ιστορικών διαστάσεων.

Πώς φτάσαμε, όμως, στο σημείο να παρακολουθούμε παθητικά την υφαρπαγή κυριαρχικών δικαιωμάτων; Ο καθηγητής Γεωπολιτικής Κωνσταντίνος Γρίβας δίνει το στίγμα, εξηγώντας πως η εξέλιξη αυτή συνιστά ευθεία κλιμάκωση σε έναν διαρκή υβριδικό πόλεμο ολοκληρωτικού χαρακτήρα που διεξάγει η Αγκυρα. Το τουρκολιβυκό μνημόνιο εν συνόλω, όπως προειδοποιεί, δεν θίγει απλώς κάποια κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά απειλεί την ίδια την ύπαρξη της Ελλάδας, καθώς η Τουρκία προσπαθεί να επιβάλει στο διεθνές γίγνεσθαι ως διμερή διαφορά αυτή ταύτη την ύπαρξη των ελληνικών νησιών, και ιδιαίτερα της Κρήτης.

Ο κ. Γρίβας καταλογίζει στην ελληνική πλευρά ότι συμμετέχει ατύπως σε αυτή τη στρατηγική μέσω ενός επικίνδυνου στρουθοκαμηλισμού. Η Αθήνα, όπως τονίζει, επιμένει να αντιμετωπίζει τον κίνδυνο ως ένα ήσσονος σημασίας επεισόδιο. Η μόνιμη επωδός ότι το κείμενο δεν παράγει δίκαιο και το αγνοούμε αποκρύπτει την άρνηση να αντικρίσουμε το μείζον: το γεγονός ότι η Λιβύη αποτελεί πλέον απτή προέκταση της Τουρκίας.

Ξεκαθαρίζοντας περαιτέρω την εικόνα, ο καθηγητής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Ιωάννης Μάζης αποδομεί βήμα προς βήμα το δόγμα του κατευνασμού που μας οδήγησε στο σημερινό αδιέξοδο. «Βλέπετε πώς την πατήσαμε» σημειώνει χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας την απώλεια πολύτιμου χρόνου. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ελλάδα θα μπορούσε από καιρό να έχει φέρει τη λιβυκή πλευρά μαζί της, συνάπτοντας στενές οικονομικές, πολιτιστικές, αμυντικές και πολιτικές σχέσεις. «Δεν το κάναμε για να μην εκνευρίσουμε την Τουρκία» αναφέρει με έμφαση, καταρρίπτοντας το επιχείρημα της δήθεν διπλωματικής αδυναμίας. Οι δυνατότητες υπήρχαν σαφέστατα, αλλά θυσιάστηκαν.

Το αποτέλεσμα αυτού του φοβικού συνδρόμου είναι η δημιουργία μιας ενιαίας Λιβύης η οποία, χειραγωγούμενη πλήρως από την Τουρκία, αναδεικνύεται πλέον σε ευθύ αντίπαλο της Ελλάδας.

Διαβάστε περισσότερα στο σημερινό φύλλο της εφημερίδας «δημοκρατία».