Ο Ντίλαν και οι καιροί που αλλάζουν

Δεν θα θέλαμε ούτε καν να φανταστούμε ότι υπάρχουν άνθρωποι (σοβαροί, υποτίθεται) που θα επιθυμούσαν να γίνει σήμερα (και ίσως και αύριο και συνεχώς) μπάχαλο στην Αθήνα. Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί πια να είναι βέβαιος για οτιδήποτε, καθώς η κοινωνία μας είναι «χυλός».

Δεν θέλουμε να δεχτούμε ότι υπάρχουν πολιτικοί που εύχονται (κρυφά) ή υποδαυλίζουν (όχι και τόσο κρυφά) πιθανές ταραχές στη χώρα μας, όπως αυτές που βλέπουμε στη Γαλλία, στην Αλβανία, στην Ισπανία και σε κάποιες πόλεις της Ιταλίας.

Θα μας πείτε τώρα «μα, δεν υπάρχουν προβλήματα στην Ελλάδα; Δεν υπάρχει πρόβλημα με την ακρίβεια; Δεν μας ταλανίζει το στεγαστικό πρόβλημα; Δεν υπάρχει το αγροτικό θέμα; Δεν υπάρχει θέμα με κάποιες κατηγορίες συνταξιούχων;». Και, βεβαια, υπάρχουν θέματα και είναι υποχρέωση των κομμάτων να καθίσουν να συζητήσουν -με την κυβέρνηση να έχει τον πρώτο λόγο, αλλά να συζητήσει και με τους άλλους- και να δώσουν λύσεις, έστω προσωρινές, μέχρι «να δούμε τι άλλο μπορούμε να κάνουμε» σε έναν κόσμο που φλέγεται και παραπατάει.

Αλλά από αυτό το σημείο μεχρι του να εύχονται ορισμένοι το «γαία πυρί μιχθήτω» και «όποιον πάρει ο χάρος», υπάρχει τεράστια διαφορά. Οσο κι αν κάποιος διαφωνεί πολιτικά, η Ελλάδα -παρά τα προβλήματά της- δεν αντιμετωπίζει (ακόμη) τόσο εκρηκτικά ζητήματα όσο η Γαλλία, ούτε η σύνταξη είναι… ανύπαρκτη όπως είναι στην Αλβανία, όπου οι τιμές είναι υψηλές όσο και στην Ελλάδα. Βεβαίως υπάρχουν τάξεις που τα βγάζουν πολύ δύσκολα πέρα, αλλά αυτό είναι θέμα που πρέπει να λυθεί χωρίς να χρειαστεί να… κατέβουν οι βιτρίνες και να έχουμε πάλι το μπάχαλο του 2008, τότε που οι μπαχαλάκηδες αλώνιζαν και η Πολιτεία ψαχνόταν και δεν έβρισκε λύση!

Καλό θα ήταν αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, τις καταστροφές, το πλιάτσικο, την πυρπόληση εκκλησιών και δημόσιων κτιρίων, να μην τα βλέπουμε ως «υπόδειγμα» αλλά ως παράδειγμα προς αποφυγή. Δεν οδήγησε ποτέ σε καλά αποτελέσματα η βία, δεν μας βγήκε σε καλό εκείνο το καταστροφικό διάστημα με την «πάνω και κάτω πλατεία». Δεν προκόψαμε, δηλαδή, όταν ήρθε η πρώτη φορά Αριστερά και κανένα πρόβλημά μας δεν λύθηκε με το κάψιμο της Μarfin και τη δολοφονία αθώων υπαλλήλων.

Ας σπεύσουμε να προλάβουμε τυχόν παρεκτροπή, ας λάβει τα μέτρα του το κράτος, ας επικρατήσει η σύνεση μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων. Κάποια στιγμή ας φερθούν οι πολιτικοί μας ώριμα και σοβαρά. «Οι καιροί αλλάζουν» τραγουδούσε ο Μπομπ Ντίλαν. Το θέμα είναι προς τα πού θα αλλάξουν. Διότι πάντα υπάρχουν και τα χειρότερα.

Η ΑΚΙΣ