Κυβερνητικό ναυάγιο και για το καλώδιο

Βυθισμένη σε μια επικίνδυνη εθνική ραστώνη και επιλέγοντας συνειδητά τον δρόμο του πολιτικού στρουθοκαμηλισμού, η κυβέρνηση καταπίνει αμάσητες τις διαρκείς τουρκικές προκλήσεις γύρω από τα κρίσιμα έργα διασύνδεσης στην ανατολική Μεσόγειο.

Την ώρα που η Αγκυρα κλιμακώνει επικίνδυνα την ένταση, εκδίδοντας απανωτές παράνομες NAVTEX και επιχειρώντας να επιβάλει γεωπολιτικά τετελεσμένα με τις έρευνες των πλοίων για το καλώδιο East to Med Corridor (MEC), εγείροντας μάλιστα ευθείες αξιώσεις επί της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, το Μέγαρο Μαξίμου επιδίδεται αποκλειστικά σε ασκήσεις επικοινωνιακής διαχείρισης μιας διαφαινόμενης, νέας εθνικής υποχώρησης.

Οπως όλα δείχνουν, η ηγεσία του τόπου ετοιμάζεται το επόμενο διάστημα να μας σερβίρει ως μια υπερήφανη εθνική «επιτυχία» την πόντιση του έτερου μεγάλου έργου, του καλωδίου GSI, αποκρύπτοντας επιμελώς από τον ελληνικό λαό την ταπεινωτική πραγματικότητα: ότι το κομβικό αυτό εγχείρημα θα προχωρήσει μόνον έχοντας πρακτικά εξασφαλίσει την άδεια του Ερντογάν. Το παίζουμε, δηλαδή, υπεράνω και δήθεν ανυποχώρητοι, την ίδια ακριβώς στιγμή που ετοιμαζόμαστε στο παρασκήνιο να εκχωρήσουμε σιωπηρά θεμελιώδη κυριαρχικά δικαιώματα, νομιμοποιώντας στην πράξη το αναθεωρητικό ιδεολόγημα της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Η γραμμή άμυνας της Αθήνας απέναντι στον τουρκικό τσαμπουκά βασίζεται πλέον στην απεγνωσμένη υποβάθμιση των γεγονότων. Κληθείς να σχολιάσει τις εξελίξεις γύρω από το καλώδιο, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης επέλεξε να κρυφτεί πίσω από λεκτικές αλχημείες. Αφού διαβεβαίωσε πως το έργο θα ξεκινήσει κανονικά και ότι το θέμα της άδειας κρίνεται «μόνο από τις ελληνικές Αρχές και από καμία άλλη ξένη Αρχή», έσπευσε να ανοίξει την κερκόπορτα της τουρκικής εμπλοκής. «Αυτό το οποίο προβλέπεται με βάση και το Διεθνές Δίκαιο είναι η προβλεπόμενη σε κάθε τέτοιο έργο ειδοποίηση» δήλωσε, προσπαθώντας να μας πείσει ότι η ενημέρωση της Αγκυρας δεν συνιστά εκχώρηση κυριαρχίας.

Επικίνδυνος εφησυχασμός

Σε ανάλογο πνεύμα επικίνδυνου εφησυχασμού, ο Κωστής Χατζηδάκης υποστήριξε πως το καλώδιο θα προχωρήσει «χωρίς φωνές και αντάρα», τονίζοντας πως είναι ένα «ευρωπαϊκό πρότζεκτ» και περιαυτολογώντας πως η θέση της Ελλάδας έχει αναβαθμιστεί αμυντικά και εξωτερικά, ωσάν η σκληρή γεωπολιτική πραγματικότητα να κάμπτεται από την κυβερνητική αυτοϊκανοποίηση.

Το πιο ανησυχητικό, όμως, είναι το απόλυτα σκιώδες τοπίο που διαμορφώνουν οι δηλώσεις του Γιώργου Γεραπετρίτη. Τη στιγμή που ο Χακάν Φιντάν διαμηνύει με απύθμενο θράσος πως η Τουρκία απαιτεί έγγραφη ενημέρωση, με ακριβείς συντεταγμένες, για τις έρευνες του GSI ώστε να μην εγείρει εμπόδια, ο Ελληνας υπουργός Εξωτερικών αφήνει ορθάνοιχτο το παράθυρο της υποχώρησης. Παρότι ψελλίζει πως η Ελλάδα είναι η μόνη αρμόδια να χορηγήσει άδεια, προσθέτει αμέσως πως η «ενημέρωση» προς την Αγκυρα θα μπορούσε να είναι δυνατή, αρκεί να διευκρινίζεται ότι «δεν πρόκειται για αδειοδοτική διαδικασία».

Με αυτές τις θλιβερές λεκτικές ακροβασίες, η Αθήνα ετοιμάζεται να κάνει το χατίρι του Φιντάν, μασώντας τα λόγια της για τις φημολογούμενες άτυπες γαλλοτουρκικές διαπραγματεύσεις, τις οποίες πάντως ο υπουργός επιχείρησε να διαψεύσει χωρίς ωστόσο να πείθει.

Η τραγικότητα της ελληνικής στάσης αποκαλύπτεται πλήρως από το γεγονός ότι ο κύριος Γεραπετρίτης εφησυχάζει, εκτιμώντας δημοσίως ότι δεν θα υπάρξει τουρκική αντίδραση στο Αιγαίο, κυρίως επειδή το έργο είναι γαλλικών συμφερόντων και έχει ευρωπαϊκή χρηματοδότηση. Πρόκειται για την απόλυτη, κυνική ομολογία αδυναμίας. Αντί να προβάλουμε εθνική ισχύ και αποφασιστικότητα, ελπίζουμε μοιρολατρικά στην ομπρέλα προστασίας των ξένων εταιριών, οδεύοντας ολοταχώς στο σημείο μηδέν: να φτάσουμε στο τέλος της ημέρας να ζητάμε, εμμέσως πλην σαφώς, την έγκριση της Τουρκίας για τα καλώδια που περνούν μέσα από τις δικές μας θάλασσες.