Σφιχτός εναγκαλισμός Αγκυρας-Ντόχα
Η Τουρκία διευρύνει ανησυχητικά τη γεωπολιτική και στρατιωτική της επιρροή από τη Μ. Ανατολή έως την Αν. Ασία
Η Αγκυρα υλοποιεί με σταθερά και επικίνδυνα βήματα το φιλόδοξο σχέδιό της για την οικοδόμηση ενός ιδιότυπου «ισλαμικού ΝΑΤΟ», διευρύνοντας ανησυχητικά τη γεωπολιτική και στρατιωτική της επιρροή από τη Μέση Ανατολή έως την ανατολική Ασία. Στην Ντόχα, του Κατάρ, η Τουρκία συνυπέγραψε μια πολυεπίπεδη συμφωνία αμυντικής συνεργασίας με το Κατάρ, το Πακιστάν και την Ινδονησία, επισφραγίζοντας τη δημιουργία ενός ισχυρού στρατιωτικού άξονα που προκαλεί έντονο προβληματισμό για τις μελλοντικές ισορροπίες.
Το μνημόνιο συνεργασίας, το οποίο βαφτίστηκε συμβολικά «Μπεντίρ» (λέξη που σημαίνει «πανσέληνος» για να καταδείξει την πλήρη αλληλοσυμπλήρωση των στρατιωτικών δυνατοτήτων των τεσσάρων κρατών), υπεγράφη από τους υπουργούς και υφυπουργούς Αμυνας των εμπλεκόμενων πλευρών. Την Τουρκία εκπροσώπησε ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ, ενώ το Κατάρ ο σεΐχης Σαούντ μπιν Αμπντουραχμάν μπιν Χασάν Αλ Θάνι. Από την πλευρά της Ινδονησίας υπέγραψε ο υφυπουργός Αμυνας Γιουσούφ Τζαουχάρι, ενώ το Πακιστάν εκπροσωπήθηκε από τον υπουργό Αμυνας Χαουάτζα Μοχάμεντ Ασίφ.
Πίσω από τους διπλωματικούς τύπους, η συμφωνία αυτή συνιστά μια πρωτοφανή συσπείρωση δυνάμεων, που στοχεύει στην κοινή στρατιωτική παραγωγή, στην αλματώδη ανάπτυξη αμυντικών τεχνολογιών και την επικίνδυνη εξάπλωση της τουρκικής πολεμικής βιομηχανίας. Το πλαίσιο προβλέπει την πλήρη αξιοποίηση των εργοστασιακών και τεχνολογικών υποδομών κάθε χώρας για τη συνσχεδίαση και κατασκευή σύγχρονων αμυντικών συστημάτων. Παράλληλα, η συμμαχία επεκτείνεται στη στρατιωτική τεχνική εκπαίδευση, στην έρευνα, αλλά και στη δημιουργία νέων βιομηχανικών μονάδων που θα τροφοδοτούν όχι μόνο τις τέσσερις χώρες, αλλά και άλλες «φιλικές» πρωτεύουσες.
Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει τους χειρότερους φόβους όσων προειδοποιούσαν για τις ηγεμονικές βλέψεις του Ερντογάν. Η Τουρκία, χρησιμοποιώντας ως δούρειο ίππο τη στρατιωτική τεχνογνωσία και τα εξοπλιστικά της προγράμματα, καταφέρνει να συνδέσει το πυρηνικό Πακιστάν, το πλούσιο σε κεφάλαια Κατάρ και την πολυπληθέστερη μουσουλμανική χώρα του κόσμου, την Ινδονησία. Η σταδιακή συγκρότηση αυτού του στρατιωτικού μπλοκ, που λειτουργεί έξω και πέρα από τους δυτικούς θεσμούς ασφαλείας, δημιουργεί ένα εκρηκτικό κοκτέιλ. Η Αγκυρα δεν περιορίζεται πλέον στη γειτονιά της, αλλά απλώνει πλοκάμια σε κρίσιμες γεωπολιτικές ζώνες, αμφισβητώντας ευθέως τις παραδοσιακές ισορροπίες και δημιουργώντας μια νέα, ανεξέλεγκτη απειλή για τη διεθνή σταθερότητα.
