Την προηγούμενη Παρασκευή το Eurogroup, με επιθετικές παρεμβάσεις της Κομισιόν, της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας και τη σύμφωνη γνώμη του ΔΝΤ, υιοθέτησε την απολύτως απαράδεκτη για τη λειτουργία της Δύσης, την κοινοτική αλληλεγγύη και τη βιωσιμότητα του δεύτερου κράτους του Ελληνισμού, την Κύπρο, πρόταση όχι για φορολόγηση, όπως σικ αναφέρεται, αλλά δήμευση μέρους των ιδιωτικών καταθέσεων στις τράπεζες του νησιού.
Στην αρχική πρόταση, που θέλησε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών κ. Σόιμπλε συνεπικουρούμενος από την Ολλανδία, την Αυστρία και τη Φινλανδία να επιβάλει στην Κύπρο, ήταν το ύψος της παρακράτησης να φτάσει το 40% του συνολικού όγκου. Στις διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν η τελική απόφαση εκλογίκευσε την αρπαγή, χωρίς όμως να εξαιρεί τους καταθέτες έως 100.000 ευρώ, οι οποίες στη δυτική αλλά και την ευρωπαϊκή νομοθεσία θεωρούνται εγγυημένες. To Εurogroup τελείωσε χωρίς κανένας υπουργός Οικονομικών της ευρωζώνης, ούτε του Νότου ούτε ο κ. Στουρνάρας από την Ελλάδα, να διατυπώσει επιφυλάξεις για την πρωτόγνωρη και απολύτως απαράδεκτη αυτή απόφαση. Απλώς ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας είχε προειδοποιήσει την ομήγυρη ότι κάτι τέτοιο πολύ δύσκολα θα είχε τη σύμφωνη γνώμη της κυπριακής Βουλής των Αντιπροσώπων. Η πρόβλεψή του αυτή δικαιώθηκε και μάλιστα με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, αφού στη δραματική ψηφοφορία της Τρίτης δεν υπήρξε ούτε ένα «ναι» στο -πολύ χειρότερο και από το σχέδιο Ανάν- συγκεκριμένο εγχείρημα «φτωχοποίησης» και διάλυσης της ελεύθερης Κύπρου. Αν η πραγματικότητα ήταν διαφορετική και το πολιτικό, τραπεζικό και επιχειρηματικό σύστημα της Κύπρου έκαναν ό,τι έχει γίνει στην Ελλάδα μετά το 2009, η πραγματικότητα θα εξελισσόταν ως εξής: Το προηγούμενο Σάββατο θα είχε μπλοκαριστεί το ποσό της παρακράτησης στις ιδιωτικές καταθέσεις. Την Τρίτη, που οι τράπεζες θα άνοιγαν, χρηματιστηριακά θα κατέρρεαν από την πρώτη ώρα, αλλά θα στηρίζονταν με ρευστότητα από την ΕΚΤ. Θα σημειωνόταν μαζική φυγή κεφαλαίων και ελληνικές τράπεζες θα αναλάμβαναν τις κυπριακές υπό τον απόλυτο έλεγχο του Βερολίνου και της ΕΚΤ. Ελληνες τραπεζίτες θα προσπαθούσαν να επωφεληθούν από το ενεργητικό των κυπριακών τραπεζών και ουσιαστικά να πλιατσικολογήσουν στο κουφάρι του Ελληνισμού για ακόμη μία φορά. Το παθητικό θα αποτελούσε ευκαιρία για συγκεκριμένα διεθνή fund, που θα προσπαθούσαν να έχουν κέρδη από την απαξίωση επιχειρήσεων, μη εξυπηρετούμενων δανείων και ακινήτων σε Κύπρο και Ελλάδα.
Ενώ θα συνέβαιναν όλα αυτά, ουσιαστικά δηλαδή η Κύπρος θα έχανε το τραπεζικό της σύστημα, το οποίο χρεοκοπημένο θα «συγχωνευόταν» με το επίσης σε πλήρη κρίση ελληνικό, την προηγούμενη Τρίτη τα κλιμάκια της τρόικας όπως ήταν προγραμματισμένο θα βρίσκονταν στη Λευκωσία, για να αποφασίσουν δέσμη μέτρων. Μειώσεις μισθών, συντάξεων, δημοσίων δαπανών και αποκρατικοποιήσεις. Επίσης, αύξηση των φόρων. Η δανειοδότηση από την Ευρώπη θα ήταν 10 δισ. ευρώ σε δόσεις και βάσει μνημονίων, όπως γνωρίζουμε από τα όσα έχουν συμβεί στην Ελλάδα. Θα υπήρχε δηλαδή ένα έλλειμμα να καλυφθεί επιπλέον 6-7 δισ. ευρώ από την αρχή. Με δεδομένο ότι για τον Σόιμπλε και το ΔΝΤ το τραπεζικό σύστημα μιας χώρας θα πρέπει να είναι 1:1 με το ΑΕΠ, με το τελευταίο να καταρρέει το μόνο που θα έμενε θα ήταν το φυσικό αέριο με τους υδρογονάνθρακες ως εγγύηση νέων δανείων για την κυπριακή οικονομία, προκειμένου να μην…πτωχεύσει. Η Γερμανία και η Τουρκία θα είχαν την ευχέρεια να ιδιοποιηθούν τους πόρους της Κύπρου και να… στριμώξουν το Ισραήλ. Η Κύπρος, όπως και η Ελλάδα, απλώς θα συσσώρευαν χρέη, χωρίς κράτη και ΑΟΖ…
