H επίσκεψη του Ελληνα πρωθυπουργού στην Κίνα αποτελεί κίνηση ουσίας, απαρχή για κάποιους, ή εμπέδωση για άλλους, της αντιστροφής του αρνητικού κλίματος για την Ελλάδα.
Η Κίνα αποτελεί έναν γίγαντα σήμερα με την κυριολεξία της διεθνοπολιτικής ορολογίας, με σημαντική δυναμική σε τομείς όπως η απορρόφηση αγροτικών εξαγώγιμων ελληνικών προϊόντων, στην αναγέννηση της καστοριανής γούνας, στη διοχέτευση ωφέλιμου τουριστικού συναλλάγματος σε μια εποχή όπου η ελληνική οικονομία χρειάζεται ακόμα και το τελευταίο ευρώ ώστε να πάρει εμπρός η όλη παραγωγική διαδικασία κ.ά.
Το να φτάνει ο Ελληνας πρωθυπουργός στην κινεζική πρωτεύουσα με μια πολυμελή συνοδεία επιχειρηματιών δείχνει ότι η Ελλάδα μπορεί· ότι διαθέτει το επίπεδο της ισχύος που πολλές φορές το σημερινό πολιτικό σύστημα δείχνει να αρνείται ή να ξεχνά ώστε να διαδραματίσει κομβικό ρόλο στις διεθνείς εξελίξεις, να προωθήσει τα συμφέροντα του κράτους σε υποσυστήματα πέρα από αυτά του ευρωπαϊκού χώρου, αλλά και να λειτουργήσει ως φορέας προώθησης και προβολής των ευρύτερων δυτικών συμφερόντων, θέσεων αλλά και προθέσεων σε μια εποχή ανάδυσης μιας νέας εποχής πολικότητας.
Στη διάσταση της πολυπολικότητας βρίσκεται και η πλέον σημαντική πτυχή της ελληνικής επίσκεψης στην Κίνα. Το διεθνές σύστημα έχει πλέον περάσει σε μια εποχή πολιτικών, στρατηγικών και οικονομικών ζυμώσεων – ωριμάνσεων και ανάδειξης νέων πρωταγωνιστών σε κεντρικό επίπεδο. Η Κίνα είναι μια από αυτές τις Μεγάλες Δυνάμεις, διαθέτει ένα τεχνολογικά άρτιο πυρηνικό οπλοστάσιο, ένα εντυπωσιακό πληθυσμιακό δυναμικό, νησίδες εμπορικής και τεχνολογικής αριστείας παγκόσμιας εμβέλειας (π.χ. Χονγκ Κονγκ), τεράστια φορτία ήπιας ισχύος σε τομείς όπως η πολιτισμική κληρονομιά, η κουζίνα, οι σύγχρονες τέχνες κ.ά. Η ελληνική επίσκεψη στην Κίνα έρχεται να αναδείξει ένα επιχείρημα που από την αρχή της κρίσης αυτής θέτω ως βασικό ζητούμενο της εξόδου της Ελλάδας από το τέλμα της κρίσης. Η πορεία εξόδου από την έρημο μπορεί να επιτευχθεί κυρίως μέσω της δυναμικής εξωστρέφειας της Ελλάδας και της συμμετοχής αυτής με όρους αξιακής συμβολής και ορθολογικής ενεργητικότητας στο διεθνές παίγνιο. Μόνο μέσα από αυτού του είδους τις επαφές σε επίπεδο κορυφής στο διεθνές πεδίο μπορεί να παραχθεί πρωτογενής πλούτος αλλά και ωφέλιμο πολιτικό φορτίο για την Ελλάδα, ώστε να ξεκινήσει ξανά η εθνική παραγωγική μηχανή αλλά και να ενισχυθεί η πίστη των Ελλήνων στις δυνάμεις τους.
Η Κίνα διαθέτει το φορτίο αυτό ισχύος που είναι εξαιρετικά χρήσιμο για την Ελλάδα σήμερα. Η θέση της χώρας μας, σε επίπεδο υψηλών στρατηγικών επιλογών, είναι μία και αυτή είναι στη Δύση. Αυτό ασφαλώς δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα θα αποστρέψει το κεφάλι της σε ευκαιρίες αναπτυξιακού χαρακτήρα, σε μια χρονική συγκυρία μάλιστα που τα δεδομένα είναι εξαιρετικά δύσκολα, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά για το σύνολο των κρατών του ευρωπαϊκού χώρου.
Παρ’ όλα αυτά, παρ’ όλη τη σημαντική κίνηση της Ελλάδας στη διεθνή σκηνή, δεν λείπουν τα στοιχεία αυτά που δείχνουν ότι ακόμα και σήμερα δεν έχει γίνει ακόμα συνείδηση ότι η ελληνική Πολιτεία χρειάζεται την επιστημονική θέση των επαϊόντων ώστε να ξεπεράσει τις δυσκολίες και να επιστρέψει στο επίπεδο μιας ομαλής κανονικότητας. Η Ελλάδα έχει την τύχη να διαθέτει κορυφαίους επιστήμονες στον τομέα των διεθνών σχέσεων με διεθνή ακτινοβολία και διάθεση προσφοράς στην εθνική προσπάθεια υπέρβασης της κρίσης, ανεξαρτήτως κομματικών ισορροπιών και καταστάσεων. Αλήθεια, πριν από την επίσκεψη του Ελληνα πρωθυπουργού στην Κίνα κλήθηκαν σε μια προπαρασκευαστική σύσκεψη κάποιοι από αυτούς τους πανεπιστημιακούς ώστε να προσφέρουν μια ενδελεχή ανάλυση γύρω από την Κίνα στον Ελληνα πρωθυπουργό, όπως γίνεται σε σχεδόν όλα τα κράτη του δυτικού κόσμου; Αν όχι, γιατί; Πώς θα προχωρήσει η Ελλάδα στην επόμενη ημέρα της δίχως την πολύτιμη συμβολή των επαϊόντων σε όλους τους τομείς; Οι διεθνείς σχέσεις δεν είναι δημόσιες σχέσεις διακρατικής εμβέλειας.
Σπύρος Λίτσας
