O Κόμης Διονύσου και Εξαρχείων, που ακόμη διαβάζει για το προφίσιενσι, δήλωσε ότι δεν πρόκειται να στηρίξει «φθαρμένους βλαχοδημάρχους, που είχαν εκλεγεί με τη Ν.Δ. ή το ΠΑΣΟΚ»! Ακουγα δε στο ραδιόφωνο τον Σκουρλέτη, αυτόν με τη μονίμως ξινισμένη έκφραση, γιατί προφανώς του μυρίζουν οι ιδέες του, να εξηγεί ότι ο ροκαμπιλάς ομόλογος του Τσάβες στα Βαλκάνια εννοούσε τους «κακούς» δεξιούς αυτοδιοικητικούς, που έχουν εμπλοκές με τη Δικαιοσύνη.
Η αλήθεια είναι ότι δεν δίνω δεκάρα για τις εξηγήσεις. Κάθε «προοδευτικός» ταβλαδόρος του άστεως το παίζει «αριστοκράτης» κι ας είναι απόγονος κλεφτοκοτά ή χωριάτη μπετατζή επί χούντας. Σαν μια γκόμενα που ήξερα, από ωραιότατο ηπειρώτικο χωριό. Πήγε για έναν χρόνο στην Ιταλία με το Erasmus και γύρισε με προφορά Μπολονέζας και καλά!
Επειδή τυγχάνω κι εγώ απόγονος χωρικών παππούδων, αγρότη και λιμενεργάτη, κι από χειρώνακτες γονείς, αισθάνομαι πάντοτε απέχθεια γι’ αυτού του είδους την ξιπασιά, ιδίως όταν συνδυάζεται με την ανακυκλωμένη αριστεράντζα. Για τον απλούστατο λόγο ότι οι χωριάτες, οι «βλάχοι», δουλεύουν με τα χέρια τους κι είναι η ραχοκοκαλιά της Ελλάδας, η αληθινή αριστοκρατία. Είναι οι μόνοι που δεν μπορείς να τους απευθύνεις τη θρασεία ερώτηση: «Εσύ, ρε λαμόγιο, από πού τρως ψωμί;» Σίγουρα δεν είναι ανεπάγγελτοι, κάτι παράγουν και συνήθως δεν είναι ούτε αστράτευτοι ή βυσματίες ούτε «σκονάκηδες» στα διαγωνίσματα. Και μεγαλύτερα τεμπελχανεία από τους κουλτουριαραίους «προοδευτικούς» του άστεως δεν θα βρεις.
Αν όμως η μετά το φραπόγαλο «χαμουτζίδικη», που λένε και τα καρντάσια στη μάνα Σαλονίκη, εξυπνάδα περί «βλαχιάς» ήταν ατόπημα, τα περί διεφθαρμένων αυτοδιοικητικών από το στόμα της καθεστωτικής Αριστεράς του φουά γκρα είναι πρόκληση.
Η άποψή μου για την Αυτοδιοίκηση; Απλή. Οταν ακούω για τις πολλαπλές βαθμίδες της, ξέρω ότι ήταν το colpo grosso για την «κοινωνικοποίηση της διαφθοράς». Μόνο τα πανεπιστήμια την κοντράρουν στο πλιάτσικο. Αναπτυξιακές και δημοτικές επιχειρήσεις, προγράμματα, το έλα να δεις. Συμβούλια και κόντρα συμβούλια, πολεοδομίες, ο κακός χαμός.
Η γνώμη μου; Θα ‘πρεπε να υπάρχουν μόνο δήμαρχοι και νομάρχες. Οι δήμαρχοι ίσως να εκλέγονται, δεν είμαι σίγουρος ακόμη, αλλά οι νομάρχες οπωσδήποτε να διορίζονται. Μόνο με υπόλογους υπαλλήλους-διευθυντές. Και να ζουν και οι δυο αγκαλιά με έναν πάρεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, να τους περνάει από το μικροσκόπιο εντάλματα πληρωμών και έργα.
Φαήλος Κρανιδιώτης
