Μου αρέσει η προσαρμοστικότητα των συντρόφων. Εχουν θέσεις και ιδέες διπλής όψεως, με διαφορετικά χρώματα, μανίκια με φερμουάρ κ.λπ. Βάζεις, βγάζεις, αναποδογυρίζεις. Παντός καιρού και για όλα τα γούστα. Τι είσαι; Αντικληρικαλιστής, άθεος; Σου κουνάει ο σύντροφος το σύμφωνο συμβίωσής του, ρίχνει και δυο ατάκες για τους γκέι, τον διαχωρισμό Εκκλησίας και κράτους, και είσαι ικανοποιημένος. Ανακαλύπτει το κομισαριάτο με δέος ότι το εκλογικό σώμα έχει και χριστιανούς ορθόδοξους; Στην πρώτη δοξολογία ρίχνουν ένα χειροφίλημα σε παπά, προσκυνούν με βαριά καρδιά τις εικόνες ή αμολάνε καμιά δήλωση φιλική προς την Εκκλησία και το χριστεπώνυμο ποίμνιό της, μπας και λοξοδρομήσει κανά ψηφαλάκι προς τα κει.
Είσαι νεομπολσεβίκος, αντιεξουσιαστής, διεθνιστής, που θέλει ανοιχτά σύνορα, άδεια παραμονής για όλο το Πακιστάν και την Υποσαχάρια Αφρική, έτοιμος για την επέλαση του ιππικού του Νέστορος Μάχνο; Υπάρχουν στελέχη, βουλευτές που θα σου κλείσουν το μάτι, θα σου μιλήσουν για απομάκρυνση των ενοχλητικών «μπάτσων» από το αυτόνομο δουκάτο των Εξαρχείων, για διάλυση των ΜΑΤ και της ΔΙΑΣ, για αντικατάστασή τους από λαϊκές πολιτοφυλακές, πιερότους και κολομπίνες, για τον πολιτισμικό πλούτο των καταλήψεων, για «κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής» κι ότι τραβάει η ρέμπελη κι ανυπόταχτη ψυχή σου.
Είσαι μεσοαστός, τσαντισμένος από την υψηλή φορολογία, που θέλει όμως παραμονή στο ευρώ και σιχαίνεσαι τις τυχοδιωκτικές περιπέτειες; Τσααακ! Πετάγεται από το καπέλο ο σώφρων Σταθάκης και σου μιλάει για πολιτική καταπολέμησης των ελλειμμάτων, για σεβασμό στις υποχρεώσεις της χώρας, και γειώνει τα αεροψεκασμένα όνειρα περί «επαχθούς χρέους» σε ένα τσουρούτικο και χλεμπονιάρικο 5%, δηλώνοντας ότι όλο το υπόλοιπο είναι κλασικό δημόσιο χρέος που πρέπει να ξοφλήσουμε και ότι η έξοδος από το ευρώ δεν είναι επιλογή.
Κανείς όμως δεν έχει ταλαιπωρηθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ τόσο όσο το ίδιο το Μνημόνιο και το χρέος. Μια το σκίζουν, μια το ράβουν, μια το κουρεύουν, μια το χτενίζουν. Τη Δευτέρα καταγγέλλουν μονομερώς, την Τρίτη επαναδιαπραγματεύονται, την Τετάρτη αναθεωρούν, την Πέμπτη το γυαλίζουν, την Παρασκευή του κάνουν μούτρα, το Σάββατο είχαν πάει για καφέ στο Φλοράλ και είχαν αγρανάπαυση, αλλά, όλα κι όλα, την προηγούμενη Κυριακή ο Αλέξης, με τη συνέπεια ανεμούριου της Αεροπορίας, το ξαναματακατήγγειλε, αποκαλύπτοντας και τη φοβερή συνωμοσία εξόδου στις αγορές! Διότι, από επαναστατικής απόψεως, είναι ύποπτος κίνησις. Πού πας, κύριος, να δανειστείς στα ίσα και μοναχός σου; Τι, έτσι, άιντε, θα πας, όπως παλιά, απλά να δανειστείς όσα χρειάζεσαι, όπως όλες οι χώρες, πλην της Αργεντινής, που τόσο θαύμαζες, Αλέξη, θυμάσαι; Χωρίς να μας επιβάλλουν πόσο θα είναι το ΦΠΑ στην εστίαση, χωρίς να μετράνε και τις μπουκιές μας; Και πού θα πάνε τόσες επαναστατικές παρόλες;
Είμαστε εδώ, διότι μια κρίση χρέους, το αστροπελέκι με το κολάν και το διαστημικό γυαλί, που έγινε πρωθυπουργός το 2009, τη μετέτρεψε σε κρίση δανεισμού, διότι: α) αναχάραζε άπραγος κανά εξάμηνο και 2) προκάλεσε πανικό στις αγορές με όσα είπε για το ύψος του χρέους περιφερόμενος και συκοφαντώντας τον ίδιο του τον λαό. Ετσι βρεθήκαμε εκτός αγορών. Τουτέστιν, έτσι όπως τα έκανε σαν τα μούτρα του, δεν μας δάνειζε κανείς ή, αν μας δάνειζε, τα επιτόκια ήταν ο νεφρός, το συκώτι μας κι ένα παιδί. Ετσι υποχρεωθήκαμε να προσφύγουμε σε μία και μοναδική πηγή, διότι οι Ελοχίμ είχαν πάει για τσάγαλα και δεν ευκολύνονταν, ήτοι την τρόικα, η οποία επέβαλε δρακόντεια μέτρα που μας άλλαξαν τον αδόξαστο. Σημειωτέον ότι στην αρχή της περιπέτειας ως μπατίρηδες δανειζόμασταν από το πρώτο μέχρι το τελευταίο ευρώ που χρειαζόμασταν για μισθούς και συντάξεις.
Γι’ αυτό είναι σημαντικό το ότι σε λίγο καιρό θα βγούμε ξανά στις αγορές. Γι’ αυτό είναι σημαντικό που έπειτα από τόσο καιρό βγήκε η Πειραιώς να βρει 500.000.000 και μάζεψε πάνω από 3 δισ. Γι’ αυτό είναι σημαντικό που ο Σαμαράς έλεγε ότι «σε 18 μήνες θα μηδενίσω το έλλειμμα» και το έκανε, έχοντας και 2,9 δισ. πλεόνασμα. Γι’ αυτό είναι ηθικά σπουδαίο που για πρώτη φορά θα πάρουν οι πολίτες μισό δισ., το οποίο δεν είναι από δανεικά, και με άλλο ένα δισ. θα εξοφληθούν χρέη προς ιδιώτες και θα σωθούν εταιρίες και δουλειές.
Αδέρφια, τα συντρόφια όλα τα σφάζουν, όλα τα μαχαιρώνουν. Και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ. Το πρόβλημα είναι όμως ότι τόσο ο χωροφύλαξ όσο και ο αστυφύλαξ, σώφρονες μεσοαστοί και ζοχαδιακοί αντιεξουσιαστές, η συντριπτική πλειονότητα που είναι υπέρ του ευρώ αλλά και όσοι θέλουν δραχμή, ρούβλια ή εξαρχειώτικη ανταλλακτική οικονομία, όλοι μα όλοι τα ακούνε όλα και αρχίζουν να ψυλλιάζονται ότι είναι μάπα το συριζαίικο καρπούζι. Κολοκύθι σποριασμένο. Διότι είναι ακριβές το παλαιόθεν ρηθέν, Αλέξη μου: Μπορείς να κοροϊδεύεις λίγους για πολύ, μπορείς να κοροϊδεύεις πολλούς για λίγο, αλλά δεν μπορείς να κοροϊδεύεις τους πάντες για πάντα.
Δεν υπάρχει αντίπαλος για τη Δεξιά. Αν αρχίσουμε να μειώνουμε και την έκτακτη σοβιετική φορολογία της περιουσίας, θα βαρέσουν διάλυση οι γύπες κι οι μοιρολογίστρες, που όλο κλαίνε την Ελλάδα ζωντανή…
Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης
Δικηγόρος, μέλος της Π.Ε. της Ν.Δ.
