Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι η Τουρκία του διδύμου Ερντογάν – Νταβούτογλου είναι αποφασισμένη σε διεθνές επίπεδο να ακολουθήσει πολιτική η οποία θα στηρίζεται στην αμέριστη αλληλεγγύη μεταξύ μουσουλμανικών χωρών, σε βαθμό που τα έθνη, τα κράτη και τα σύνορα δεν θα έχουν καμία σημασία μπροστά στη μουσουλμανική ταυτότητα. Μάλιστα, αυτή τη δομική αλλαγή στην άσκηση εξωτερικής πολιτικής, που συνιστά ταυτοχρόνως και γεωπολιτικό αναπροσανατολισμό της Τουρκίας, τα ισλαμικά μυαλά της Αγκυρας τη συνδυάζουν με τον ηγετικό ρόλο που θα πρέπει να αναλάβει η Τουρκία στο σύνολο του μουσουλμανικού κόσμου.
Απόδειξη αυτής της κορυφαίας αλλαγής είναι η δήλωση του Ερντογάν, σύμφωνα με την οποία την Αμερική την ανακάλυψαν οι μουσουλμάνοι και όχι κάποιος έθνος με μουσουλμανική πίστη 300 χρόνια πριν από τον Χριστόφορο Κολόμβο. Η δήλωση αυτή έγινε για να αρχίσουν να νιώθουν όλοι οι μουσουλμάνοι υπεροχή έναντι των… απίστων, μια υπεροχή που την αποκτούν αυτοδικαίως επειδή πιστεύουν στη συγκεκριμένη θρησκεία και έχουν την εύνοια του Αλλάχ.
Αλλη μια απόδειξη είναι η κατωτέρω δήλωση που έκανε ο Ερντογάν κατά την επίσκεψή του στην Αλγερία:
«Ολοι μαζί παρακολουθήσαμε με λύπη τη βάρβαρη επίθεση που έκανε το Ισραήλ στο τέμενος. Εχουμε την πολυτέλεια να πούμε “και τι μας νοιάζει εμάς”; Εχουμε τη δυνατότητα να πούμε “Δεν μας ενδιαφέρει το Παλαιστινιακό Ζήτημα”; Αυτή η επίθεση είναι μια επίθεση που έγινε στην Τουρκία. Μια επίθεση που έγινε και στην Αλγερία. Γιατί το Mescid-i Aksa δεν είναι των Παλαιστινίων, είναι το κοινό μας τέμενος, ένας από τους πιο ιερούς τόπους για όλους μας. Η εισβολή στο Mescid-i Aksa με τα βρομερά άρβυλά τους είναι σαν να έγινε στα δικά μας τεμένη. Θα πρέπει να δούμε όλα τα ζητήματα, από το Παλαιστινιακό μέχρι αυτά της Συρίας και της Αιγύπτου ως ένα ενιαίο σύνολο. Εμείς θέλουμε ειρήνη σ’ αυτήν την περιοχή. Οταν αντιμετωπίζει πρόβλημα η Αλγερία, είναι σαν να το αντιμετωπίζουμε εμείς οι ίδιοι. Το θέμα δεν είναι μόνο οικονομικό, είναι θέμα αδελφοσύνης».
Ακριβώς αυτός ο τρόπος πολιτικής σκέψης, που βασίζεται στη θεωρία της θρησκευτικής ανωτερότητας και οδηγεί στον ρατσισμό και στις γενοκτονίες, ωθεί την Τουρκία στην εκβιαστική τακτική που ακολουθεί στο ζήτημα της Συρίας. Προσπαθεί να εκβιάσει τις ΗΠΑ να ανατρέψουν πρώτα τον Ασαντ και μετά να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα του λεγόμενου Ι.Κ., τη στιγμή που όλοι γνωρίζουν ότι αν ανατραπεί ο Ασαντ, οι ισλαμιστές θα ελέγξουν σε χρόνο-ρεκόρ το σύνολο της επικράτειας της Συρίας, κάτι που επιδιώκει και η ίδια η Αγκυρα. Γιατί όλοι γνωρίζουν τους δεσμούς της Τουρκίας με το Ι.Κ. και την Αλ Κάιντα και όλοι υποπτεύονται ότι στο τέλος την περιοχή που διεκδικούν οι τζιχαντιστές θα τη θέσει υπό την επιρροή τους ο «μεγάλος μουσουλμανικός αδελφός», που είναι η Αγκυρα.
Αυτά προς γνώσιν και συμμόρφωσιν εκείνων, όπως ο κ. Richard Nathan Haass στην Ουάσινγκτον, που συνεχίζουν να θεωρούν την Τουρκία χώρα-μοντέλο στον ισλαμικό κόσμο, αλλά και εκείνων στην Αθήνα που προετοιμάζουν την ελληνοτουρκική σύνοδο κορυφής της 5-6 Δεκεμβρίου.
Σάββας Καλεντερίδης
