Ο Γκρέγκορ Μέντελ ήταν Αυστριακός μοναχός, γνωστός για τις μελέτες που πραγματοποίησε σχετικά με τους μηχανισμούς της κληρονομικότητας χαρακτηριστικών στα φυτά. Συχνά αναφέρεται ως ο «πατέρας της Γενετικής», λόγω της σημασίας που είχαν οι «νόμοι της μεντελικής κληρονομικότητας» και για τη μελέτη της κληρονομικότητας στα υπόλοιπα είδη, συμπεριλαμβανομένου και του ανθρώπου. Στον κήπο της Μονής του Μπρνο, στην Τσεχία, ανάμεσα στα έτη 1856 και 1863, ο Μέντελ καλλιέργησε και μελέτησε περίπου 28.000 μπιζελιές, προτού οδηγηθεί στη διατύπωση αυτών των νόμων.
Ενάμιση αιώνα μετά τα πορίσματα του Μέντελ, ο εθνικός συντονιστής για την καταπολέμηση της διαφθοράς Ιωάννης Τέντες, στη διάρκεια εκδήλωσης επ’ ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας κατά της Διαφθοράς, διατύπωσε την εκτίμηση ότι «οι Ελληνες έχουν μια ιδιότυπη κουλτούρα ανοχής της διαφθοράς» και ότι «η σχέση του Ελληνα με τη διαφθορά κινδυνεύει να γίνει γονιδιακή»!
Οταν το Μάιο του 2013 ο τότε εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ι. Τέντες υπέβαλε την παραίτησή του για να αναλάβει τη νέα θέση του, του εθνικού συντονιστή κατά της διαφθοράς, οι περισσότεροι αγνοούσαμε ότι είχε συνδυάσει την επιτυχή παρουσία του επί δεκαετίες στην υπηρεσία της Δικαιοσύνης με έρευνες «διοικητικής γενετικής», που θα του επέτρεπαν να διατυπώσει τόσο «πρωτοποριακές» απόψεις.
Οχι, εγώ δεν αστειεύομαι καθόλου. Αλλού είναι τα αστεία. Οπως, για παράδειγμα, στον τίτλο της εκδήλωσης κατά την οποία έγιναν οι δηλώσεις αυτές. Κρατηθείτε: «Τα σύγχρονα Μέσα Επικοινωνίας στη διαχείριση της διαφθοράς». Τα σοβάρεψε κάπως ο γενικός γραμματέας Διαφάνειας του υπουργείου Δικαιοσύνης Γιώργος Σούρλας, μιλώντας για την ανάγκη να «τεθεί τέρμα στο καθεστώς ανομίας και αδιαφάνειας στη λειτουργία των ΜΜΕ», όπως διαπιστώνει σχετικά στο πόρισμά της η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής. Πρόσθεσε ότι πρέπει «να τεθεί τέρμα σε μια εικοσάχρονη εκκρεμότητα που συνιστά παγκόσμια πρωτοτυπία, σχετικά με τη νομιμότητα λειτουργίας των ραδιοτηλεοπτικών σταθμών». Αποκάλυψε ακόμη ότι δεν λειτουργεί το τμήμα ελέγχου και διαφάνειας ΜΜΕ του ΕΣΡ, καθώς και ότι «δεν διενεργείται οικονομικός έλεγχος στις επιχειρήσεις των ΜΜΕ, λόγω του ότι εδώ και 19 χρόνια δεν έχει εκδοθεί υπουργική απόφαση που να καθορίζει τις αμοιβές των ελεγκτών»!
Αναρωτιέμαι πώς αισθάνθηκε ύστερα από όλα αυτά ο αξιότιμος κ. Εισαγγελεύς, δηλώνοντας στην ίδια ημερίδα ότι τα μέσα πρέπει «να πληροφορούν τον πολίτη για τη διαφθορά, να συντελέσουν στην αλλαγή κουλτούρας του, να αφυπνίσουν τους πολίτες αλλά και να αποκαλύπτουν περιστατικά διαφθοράς». Και πού στηριζόμενος μας καλούσε λέγοντας: «Πρέπει να πιστέψουν οι πολίτες ότι υπάρχει ελπίδα. Πρέπει να αλλάξουμε και να μετατρέψουμε την παθητική στάση σε ενεργητική. Πρέπει να δώσουμε κίνητρα στους πολίτες και να τους ενθαρρύνουμε να καταγγέλλουν τη διαφθορά»; Πάλι καλά που αναγνώρισε, διασπώντας τις αρχικές «γενετικές επισημάνσεις» του, ότι «δεν φταίει ο πολίτης, ο οποίος αισθάνεται ανυπεράσπιστος και αντιμετωπίζει το φαινόμενο μοιρολατρικά».
Ποιος φταίει τότε, κύριε εθνικέ συντονιστά; Απέναντι σε ποιον ή σε ποιους αισθάνονται ανυπεράσπιστοι οι πολίτες; Ποιοι τους εξωθούν στη μοιρολατρική αντιμετώπιση της διαφθοράς; Τέτοια «μοσχομπίζελα» δεν έχετε συναντήσει στο «περιβόλι» που θητεύσατε; Ή μήπως αυτά διέπονται από άλλους «γενετικούς κανόνες» και συνεπώς δεν είναι δυνατή αρμοδίως η διερεύνηση της ιδιότυπης κουλτούρας τους, παρά μόνον η ανοχή τους;
Γιώργος Κ. Στράτος
