Η κοινοβουλευτική μάχη της περασμένης Δευτέρας δικαίωσε, δυστυχώς, τα αποκαλυπτικά στοιχεία και τις προβλέψεις, επί δύο ολόκληρα χρόνια, της «δ», ότι η φιλελεύθερη παράταξη θα επωμιζόταν, λόγω των λαθών και των παραλείψεών της, το κόστος της «λίστας Λαγκάρντ».
Αν και συμπληρώνονται πέντε χρόνια Μνημονίου και ακούγεται διαρκώς το παντοδύναμο (πέραν τάξεων και κομμάτων) αίτημα της κοινωνικής και της φορολογικής δικαιοσύνης, η αξιωματική αντιπολίτευση χάνει την ευκαιρία ανταπόκρισης στο λαϊκό αίσθημα. Με τάσεις αυτοκτονίας, χαρίζει την -πολύτιμη- ηθική αξία της διαφάνειας και το -τρισμέγιστο- πολιτικό όπλο της διερεύνησης του μαύρου χρήματος στην κυβέρνηση Τσίπρα.
Ταυτόχρονα, η φιλελεύθερη παράταξη δείχνει αδυναμία προσαρμογής στις εκσυγχρονιστικές τάσεις των συγγενών ιδεολογιών και των αδελφών κομμάτων στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, που έχουν επιβάλει ένα νέο θεσμικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση παρόμοιων σκανδάλων. Προφανέστατα, η πανίσχυρη SEC της αμερικανικής κεφαλαιαγοράς, που ξεκίνησε την έρευνα του σκανδάλου Siemens στη Wall Street, δεν έχει σχέση με την Αριστερά. Ούτε η κυρία Κρ. Λαγκάρντ, η οποία έχει πρωταγωνιστήσει σε συμβόλαια του ιδιωτικού τομέα στην Αμερική και στη Γαλλία και ήταν στενή συνεργάτιδα του Ν. Σαρκοζί. Ούτε ο συντηρητικός πρωθυπουργός Ντ. Κάμερον, που συνεργάστηκε, δημοσίως, με την πολυεθνική εταιρία ερευνών και ασφάλειας Kroll για τη διαχείριση διαφόρων υποθέσεων στη Βρετανία.
Ολοι αυτοί οι θεσμοί και οι αξιωματούχοι απλώς γνωρίζουν ότι για τη λειτουργία της ελεύθερης οικονομίας, εκτός από την επιβεβλημένη εφαρμογή του νόμου, είναι απαραίτητα ο τίμιος ανταγωνισμός, οι ορθοί κανόνες και οι ίσες ευκαιρίες. Η τήρηση των κανόνων παράγει πλούτο και ευημερία, προς συμφέρον των πολιτών και του κράτους, σε αντίθεση ακριβώς με την ισοπεδωτική λογική της Αριστεράς. Οι λίγοι πιθανώς παρανομούντες (γιατί δεν είναι δεδομένο ότι και τα 2.062 φυσικά και νομικά πρόσωπα της «λίστας Λαγκάρντ» εμπλέκονται σε φοροδιαφυγή) δεν είναι νοητό να ταλαιπωρούν τους 1.718.694 ανθρώπους που ψήφισαν τη Ν.Δ. τον Ιανουάριο. Οσο οι πρώτοι παραμένουν στο απυρόβλητο τόσο θα αγανακτούν (και θα μειώνονται) οι δεύτεροι!
Ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας και το στενό επιτελείο του δεν έχουν, ούτε θα έχουν, να δώσουν «άρτο» στον λαό, οπότε αποτελεί μονόδρομο για τους ίδιους να προσφέρουν «θεάματα». Μετά και τη συζήτηση στη Βουλή, η «λίστα Λαγκάρντ» αποτελεί προνομιακό πεδίο άντλησης πολιτικών κερδών για τον ΣΥΡΙΖΑ. Οχι μόνον επειδή προσφέρει εύκολες και εύπεπτες εντυπώσεις, αλλά και επειδή έχει πραγματική -ερευνητική- αξία.
Οι καρτέλες κινήσεων από την HSBC Γενεύης και τα συνδεόμενα στοιχεία επιτρέπουν την έρευνα της πορείας του χρήματος από χώρα σε χώρα και από πρόσωπο σε πρόσωπο. Ο δε συνδυασμός τους με άλλες λίστες αποτελεί την (καλύτερη ποιοτικά και τη μεγαλύτερη ποσοτικά) βάση δεδομένων που είχαν ποτέ στη διάθεσή τους οι ελληνικές φορολογικές Αρχές. Η περαιτέρω αξιοποίηση και η άντληση πραγματικού οφέλους θα απαιτήσουν χρόνο και σύστημα. Το δε τελικό αποτέλεσμα θα κριθεί από τρεις προϋποθέσεις: Πρώτον, από τη συνεχή (και όχι περιστασιακή) πολιτική βούληση της κυβέρνησης. Δεύτερον, από την παροχή της απαιτούμενης υλικοτεχνικής υποδομής και τη συνεργασία με φορείς στο εξωτερικό. Και τρίτον (και ίσως μείζον), από την απόρριψη του πειρασμού επιλεκτικής χρήσης των στοιχείων.
Αλέξανδρος Τάρκας
*Εκδότης του περιοδικού «Αμυνα & Διπλωματία» και σύμβουλος ξένων εταιριών μελέτης επιχειρηματικού ρίσκου για τη ΝΑ Ευρώπη.
