Πάντα οι Ελληνες περίμεναν τους αδελφούς Ρώσους να σπεύσουν ως «από μηχανής θεοί» να τους σώσουν. Συνήθως, όμως, οι προσδοκίες ήταν ευσεβείς πόθοι και γκρεμίζονταν με κρότο. Επειδή η Ιστορία επαναλαμβάνεται, καλό είναι να μην ξεχνάμε τι έχει γίνει στο παρελθόν. Ειδικά αυτή την εποχή της απελπισίας για τη χώρα μας, επανέρχεται ο μύθος των «αδελφών ορθοδόξων» που θα σπεύσουν να βοηθήσουν. Το ταξίδι του κ. Τσίπρα στη Ρωσία αναθέρμανε αυτές τις προσδοκίες και τα σενάρια. Τα τελευταία πέντε χρόνια, άλλωστε, έχουν γραφτεί πολλά. Από το ότι η Ρωσία μάς δίνει δάνειο μέχρι το ότι μας προτείνει να υιοθετήσουμε το ρούβλι και να φύγουμε από το ευρώ! Διακινήθηκαν τα πιο τρελά σενάρια, όμως τίποτα δεν επιβεβαιώθηκε. Ούτε στο ελάχιστο!
Η Ελλάδα έμεινε μόνη και έρημη να παλεύει ανάμεσα στα «θηρία». Φυσικά, καθοριστικές ήταν οι γκάφες των προηγούμενων κυβερνήσεων αλλά και η συνειδητή επιλογή τους να κλείσουν κάθε δίαυλο επικοινωνίας με τη Μόσχα.Η ενδοτική πολιτική που ακολουθήθηκε τα τελευταία χρόνια επεκτάθηκε και στις ελληνορωσικές σχέσεις, οι οποίες «πάγωσαν». Ομως, η αλήθεια είναι ότι ούτε οι Ρώσοι έκαναν κάτι για να ανατρέψουν αυτό το δεδομένο. Δυστυχώς, έμειναν απλοί παρατηρητές και δεν ήταν η πρώτη φορά…
Τετρακόσια χρόνια τούς περίμεναν οι υπόδουλοι των Οθωμανών, όμως όχι μόνο δεν ήρθαν ποτέ να τους ελευθερώσουν, αλλά ήταν και οι πρώτοι που αντέδρασαν στο σχέδιο της Επανάστασης του 1821. Τι κι αν ο μεγάλος Ρώσος ποιητής Aλέξανδρος Πούσκιν και πολλοί άλλοι φιλέλληνες συμπατριώτες του φώναζαν υπέρ της Ελλάδας; Ο τσάρος Αλέξανδρος τους αγνόησε επιδεικτικά, αποκήρυξε το κίνημα του Αλέξανδρου Υψηλάντη και τον διέγραψε από τους ρωσικούς στρατιωτικούς καταλόγους (φοβούμενος επέκταση των επαναστατικών κινημάτων στη Ρωσία)! Μπορεί, βέβαια, ορισμένοι ιστορικοί να υποστηρίζουν ότι αυτό έγινε για λόγους τακτικής, όμως το σίγουρο είναι ότι οι Ελληνες επαναστάτησαν τελικά μόνοι τους και η ρωσική υποστήριξη ήρθε αρκετά χρόνια μετά και αφού πρώτα είχαν κερδηθεί κρίσιμες μάχες στην Πελοπόννησο.
Νωρίτερα άλλοι Ρώσοι ηγεμόνες είχαν υπονοήσει την αποκατάσταση της βυζαντινής αυτοκρατορίας, (επιχείρηση που ονόμαζαν «ελληνικό σχέδιο»), όμως ποτέ δεν το τόλμησαν. Εξάλλου, και την περίοδο που έπεφτε η Πόλη οι Ρώσοι ήταν και πάλι άφαντοι.
Λίγο πριν από τη Μικρασιατική Καταστροφή η (κομμουνιστική τότε) Ρωσία όχι μόνο άφησε την Ελλάδα μόνη της, αλλά και ήταν η πρώτη που αναγνώρισε τον Κεμαλ (και μάλιστα τον χρηματοδότησε με 6.000.000 ρούβλια!) λίγο πριν τη σφαγή των χριστιανών στη Σμύρνη και όχι μόνο.
Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο οι Ελληνες πολεμούσαν μόνοι τους ναζί, όταν οι Ρώσοι απλώς παρακολουθούσαν. Μάλιστα, βρισκόταν ακόμη σε ισχύ η συμφωνία μη επίθεσης μεταξύ Γερμανίας και Ρωσίας, την οποία τήρησαν κατά γράμμα! Τι κι αν η θυσία των Ελλήνων τούς έδωσε χρόνο να προετοιμαστούν και να αντιμετωπίσουν καλύτερα τον Χιτλερ;
Με όλα αυτά, βέβαια, δεν θέλω να υποστηρίξω ότι δεν υπάρχουν δεσμοί μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας (με πρώτο την κοινή πίστη). Ομως η Ιστορία διδάσκει ότι ακόμη και οι ομόδοξοι Ρώσοι λειτουργούσαν πάντα με βάση το συμφέρον τους. Ας το έχουν αυτό υπ’ όψιν όσοι τρέφουν ελπίδες μετά το ταξίδι του κ. Τσίπρα στη Μόσχα και τα «ωραία λόγια» του κ. Πούτιν. Από λόγια, άλλωστε, οι Ελληνες είναι χορτάτοι!
Δημήτρης Ριζούλης
