Την ώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές έχουν κατατεθεί όλες οι υποψηφιότητες για την αρχηγία της Νέας Δημοκρατίας. Είναι βέβαιο ότι τα πρόσωπα με τα χαρακτηριστικά τους επηρεάζουν καθοριστικά τόσο τις ιδέες που εκφράζουν όσο και τον τρόπο με τον οποίο τις αποδέχονται οι πολίτες. Γι’ αυτό και ως έναν βαθμό είναι λογικό η συζήτηση γύρω από αυτά να κυριαρχεί στο κοινό ενδιαφέρον. Αρκεί να μην το μονοπωλεί.
Σκοπός των σημερινών στηλών είναι να αναδείξουν τα ζητήματα που συσκοτίζει ο διάλογος, όταν περιστρέφεται μόνο γύρω από τις προσωπικότητες των υποψηφίων και τις ίντριγκες του παρασκηνίου. Σε αυτήν την περίπτωση η διαδικασία μετατρέπεται σε «πολιτικά καλλιστεία» και η επιβεβλημένη ιδεολογική αντιπαράθεση σε κουτσομπολιό.
Η ιδεολογία και η οργάνωση του κόμματος θα πρέπει κάποια στιγμή και στην πατρίδα μας να προηγούνται σταθερά των προσώπων. Τα πρόσωπα είναι για να τις υπηρετούν και όχι για να τις ποδηγετούν κατά το συμφέρον τους. Αυτό επιβάλλουν οι δημοκρατικές αρχές και η δημοκρατική λειτουργία. Αυτό διασφαλίζει και τη μακροημέρευση ενός κομματικού οργανισμού, ο σκοπός του οποίου δεν μπορεί να είναι άλλος από την προσφορά στο δημόσιο συμφέρον μέσα από την άσκηση της νομοθετικής εξουσίας στη Βουλή.
Οταν οι πολίτες δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν την ιδεολογία και αδυνατούν να συναντήσουν την οργάνωση, τότε ο μαρασμός ενός κόμματος είναι δεδομένος. Αδιάψευστος μάρτυς γι’ αυτό, η πορεία της Ν.Δ. τα τελευταία χρόνια. Η πολιτική έχει θεατρικά στοιχεία, ειδικώς σ’ αυτούς τους καιρούς της εικονικής πραγματικότητας, αλλά ευτυχώς δεν μπορεί να μετατραπεί ακόμη συνολικά σε… τηλεοπτική παραγωγή και μάλιστα πολύ φτηνή ως προς όλους τους συντελεστές της! Η κοινωνία και οι πολίτες αντιστέκονται. Οι ιδέες και οι παραδόσεις τους το ίδιο. Η… Δημοκρατία, και η δική μας, μαζί τους.
Το τεράστιο ιδεολογικό εύρος που της έδωσε ο αείμνηστος ιδρυτής της φτάνει και περισσεύει για το κόμμα αυτό. Μόνο που οι καιροί επιβάλλουν συγκεκριμένες και ειλικρινείς θέσεις και απαντήσεις για όλα. Με το νι και με το σίγμα για την ψυχή μας, με χαρτί και με μολύβι για τους αριθμούς. Οπως δεν είναι πρέπουσα μια αποκλειστικώς λογιστική προσέγγιση που αγνοεί τους ανθρώπους, άλλο τόσο απάνθρωπο μπορεί να αποδειχθεί ένα γενικόλογο ευχολόγιο που δεν ακουμπά στην πραγματικότητα.
Αυτές οι θέσεις μπορεί να εκπονηθούν μόνο από άξιους και ειδικούς ανθρώπους, διαπνεομένους από την επιθυμία της προσφοράς στα κοινά. Αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να δουλέψουν μόνο μέσα σ’ ένα σοβαρό και συγκροτημένο δημοκρατικά περιβάλλον. Τέτοιο περιβάλλον είναι αυτό που διασφαλίζει την αξιοκρατία για όλους και σε όλα τα επίπεδα. Κοντολογίς, κάποιος που θα ήθελε να γίνει μέλος του κόμματος θα πρέπει να αισθάνεται βέβαιος ότι όχι μόνο οι απόψεις του θα ακουστούν, αλλά και πως θα φτάσει μέχρις εκεί που οι ικανότητές του τού επιτρέπουν. Αυτό θα πει κόμμα ανοιχτό στην κοινωνία.
Είμαι βέβαιος ότι όλα τα παραπάνω δεν διαφεύγουν της προσοχής των υποψήφιων προέδρων. Αν παρ’ ελπίδα συμβαίνει κάτι τέτοιο, αρκεί να δουν την κατάληξη όσων τα αγνόησαν, σε οποιοδήποτε κόμμα. Γι’ αυτό και σε αυτά τα ζητήματα θα πρέπει να επικεντρωθεί κατεξοχήν ο εσωκομματικός διάλογος. Αυτό, άλλωστε, ζητούν με κάθε τρόπο όχι μόνο οι σταθεροί ψηφοφόροι του κόμματος αυτού, αλλά όλοι οι συμπολίτες μας που αγωνιούν για την πορεία του τόπου. Διαφορετικά, η εκλογή οποιουδήποτε προέδρου δεν θα ‘χει, ούτε και πρόκειται να αποκτήσει κανένα νόημα.
Γιώργος Κ. Στράτος
