Η παιδεία και ο δημόσιος λόγος έχουν μολυνθεί από τους φορείς του παρακμιακού πολιτιστικού μαρξισμού
Η ασφάλεια δεν είναι επίκαιρο θέμα για τον πρωθυπουργό, είπε προχθές. Εγκληματικές οργανώσεις καίνε, σπάνε, λιντσάρουν πολίτες, βανδαλίζουν, απειλούν και έχουν και διαδικτυακό κεντρικό συντονιστικό όργανο, λειτουργούν ως θερμοκήπιο της τρομοκρατίας, αλλά ο Αλέξης δεν το θεωρεί… επίκαιρο.
Οι Τούρκοι μπαίνουν και κάνουν πραγματικά πυρά δίπλα στο Φαρμακονήσι, όμως μάλλον και η εξωτερική ασφάλεια είναι ψιλά πράγματα για τον καταληψία του λυκείου του. Διότι, λέει, τώρα… διαπραγματευόμαστε. Οι συμμορίες των όμορων συντρόφων εξευτελίζουν κάθε έννοια ευνομούμενης Πολιτείας. Τα μεμέτια αλωνίζουν και δημιουργούν τετελεσμένα. Οι πρώτοι είναι «σύντροφοι», τα αποδεκτά φασιστοειδή της «πολιτικής ορθότητας». Οι δεύτεροι είναι τα διεθνιστικά «αδέρφια» μας και, αφού η θάλασσα δεν έχει σύνορα, τι πειράζει αν ρίχνουν καμιά μπαταριά;
Πολλά στελέχη της κυβέρνησης, του ίδιου του πρωθυπουργού συμπεριλαμβανομένου, όπως και οι αγέλες των φρικιών που βανδαλίζουν ασύδοτα, δεν είναι παρά τα προϊόντα της παιδείας με την οποία γαλούχησαν ήδη μιάμιση γενιά, από τη Μεταπολίτευση ως και σήμερα. Αυτοί που μισούν την ίδια τη γη που πατάνε, που μας κανοναρχούν μέρα νύχτα για τα δικαιώματα της πιο απίθανης ράτσας, σέχτας και ψυχιατρικής απόκλισης στη γη, οι κήρυκες του ενδοτισμού, οι αβανταδόροι κάθε ανθελληνικού σοβινισμού, που συμπλεγματικά λοιδορούν το έθνος, τους ήρωές του, τη διαχρονία του, είναι οι ηθικοί αυτουργοί των βάνδαλων, του ισοπεδωτικού εξισωτισμού. Αν έχουν σηκωθεί τα πόδια και βαράνε το κεφάλι είναι γιατί οι απόστολοι του μαρασμού, φορείς του παρακμιακού πολιτιστικού μαρξισμού, σαν τερμίτες σε ξύλινο σπίτι τρώνε χρόνια τώρα τα θεμέλια της πατρίδας, μόλυναν τη δημόσια Παιδεία και τον δημόσιο λόγο.
Η πειθαρχία αντικαταστάθηκε από την ασυδοσία.
Η ιεραρχία από την ισοπέδωση.
Ο πατριωτισμός ενοχοποιείται, βάλλεται και συχνά οι πατριώτες δέχονται επίθεση και με φυσική βία, την οποία νομιμοποιούν πνευματικοί προδότες του έθνους και της κοινωνίας του, αφού ισοπεδωτικά και συκοφαντικά ταυτίζουν καθετί πατριωτικό με τους μαχαλόμαγκες του σκληρού πυρήνα της Χρυσής Αυγής.
Αν δηλαδή δεν είσαι άπατρις κανίβαλος συμπολιτών σου και βάνδαλος κατά δημόσιας περιουσίας, αν δεν πιστεύεις στο μπάτε σκύλοι αλέστε και δεν είσαι αλληλέγγυος στον ισλαμικό εποικισμό και τολμάς να διαχωρίζεις τη μεταχείριση λαθρομεταναστών και προσφύγων, αν δεν είσαι ερυθρόχρουν ολοκληρωτικό παλιοτόμαρο, που διεκδικείς το «δικαίωμα» στην επαναστατική βία, τότε συλλήβδην είσαι «χρυσαυγίτης», «φασίστας» και ό,τι άλλη ταμπέλα κάνει κέφι η φασιστοειδής «πρόοδος».
Οι απόστολοι του μαρασμού και η σάπια φύτρα που ανέθρεψαν είναι δωσίλογοι. Μόνο που η κουκούλα τους δεν είναι μαύρη, όπως το 1941-44, αλλά κόκκινη, αριστερή. Η χώρα χόρτασε «δικαιώματα» και ασυδοσία. Χρειάζεται πειθαρχία και ιεραρχία, αξιοκρατία και παράδειγμα ηγεσίας. Και όλα μα όλα με εθνικό πρόσημο, με τη ρωμαλεότητα και τον ανθρωποκεντρισμό του Ελληνισμού. Και, σύντροφε Αλέξη, μπορείς να κάνεις και τρία πράγματα μαζί: να διαπραγματεύεσαι, να φυλάς την πατρίδα και να μασάς και τσίχλα. Μη σου πω και τέσσερα.
Φαήλος Κρανιδιώτης
*Πρόεδρος της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ
