Σκέψεις για το «όχι» της Μέρκελ σε Ερντογάν
Παρακολουθούμε από μακριά την όξυνση των σχέσεων μεταξύ Γερμανίας – Τουρκίας με αφορμή την απαγόρευση στην οποία προχώρησε η Καγκελαρία σχετικά με τη διοργάνωση πολιτικών συγκεντρώσεων σε γερμανικό έδαφος με ομιλητή τον Τούρκο πρωθυπουργό Γιλντιρίμ. Καταλαβαίνουμε, όμως, ποιο είναι το διακύβευμα; Λίαν αμφίβολο.
Κι όμως. Οι κρίσεις στις διεθνείς σχέσεις δεν πέφτουν από τον ουρανό, πάντοτε έχουν αιτία, και αυτή -σας βεβαιώ- δεν είναι η φυλάκιση ενός Γερμανού δημοσιογράφου που κατηγορείται για μυστικές σχέσεις με τους Κούρδους.
Το πρώτο δεδομένο που πρέπει να έχουμε υπόψη μας είναι ότι στη Γερμανία ζουν και εργάζονται 2.500.000 Τούρκοι, εκ των οποίων το 1.400.000 έχει δικαίωμα ψήφου στις τουρκικές εκλογές. (Αυτό ας το έχουμε υπόψη εμείς και ειδικότερα η προοδευτική Αριστερά, η οποία μάχεται εναντίον της νομοθέτησης της παροχής ψήφου στους απόδημους Ελληνες!)
Το δεύτερο δεδομένο είναι ότι ο πρόεδρος της Παγγερμανικής Ομοσπονδίας Τούρκων κ. Σοφούογλου αποφάσισε ότι για πρώτη φορά η οργάνωσή του πρέπει να εμπλακεί στα εσωτερικά πολιτικά πράγματα της Τουρκίας -συνήθως ήταν υπερκομματική- και να δώσει μάχη κατά των θέσεων Ερντογάν για το δημοψήφισμα. Ο συγκεκριμένος «συνδικαλιστής» θεωρεί ότι η έγκριση που ζητά ο Τούρκος πρόεδρος συνιστά διαβατήριο για την απολυταρχία και πως μια τέτοια εξέλιξη θα απομάκρυνε οριστικά τη χώρα του από την προοπτική ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ενωση.
Για τον λόγο αυτόν σχεδιάζει 400 συγκεντρώσεις στη Γερμανία κατά του δημοψηφίσματος και καμπάνια πόρτα πόρτα εναντίον του Ερντογάν. Το τρίτο δεδομένο που οφείλουμε να έχουμε υπόψη μας είναι οι αριθμοί. Αυτοί εξηγούν την έκρηξη του «σουλτάνου». Περίπου 3.200.000 Σύροι πρόσφυγες ζουν σήμερα στην Τουρκία, 230.000 παιδιά προσφύγων γεννήθηκαν κατά την εκεί παραμονή τους.
Πρόκειται για πληθυσμό που ο Ερντογάν συγκράτησε σε τουρκικό έδαφος, αν και θα μπορούσε να τον στείλει στην Ευρώπη – παρεμπιπτόντως, οι 62.000 που φιλοξενούμε εμείς είναι αστείος αριθμός συγκριτικά με τον όγκο που υπάρχει απέναντι. Συν τοις άλλοις, ο Ερντογάν κατασκευάζει αυτή τη στιγμή ένα τεράστιο τείχος στα σύνορα με τη Συρία, συνολικού μήκους 511 χιλιομέτρων, αποτρεπτικό για σκέψεις μετανάστευσης.
Ας μπούμε τώρα λοιπόν για λίγο στα παπούτσια του για να καταλάβουμε τι πληρώνουμε με την ένταση στο Αιγαίο: Χτίζεις τείχος, συγκρατείς εκατομμύρια πρόσφυγες στο έδαφός σου και στην ουσία διευκολύνεις τον προεκλογικό αγώνα της Μέρκελ, βλέπεις να διοργανώνονται συγκεντρώσεις κατά του δημοψηφίσματος στη Γερμανία και, όταν ζητάς να πάει ο πρωθυπουργός σου εκεί για να μιλήσει σε πολίτες σου, αυτή η Ευρώπη σού λέει «όχι». Ανεξαρτήτως των αυταρχικών θέσεων που διατυπώνει ο Τούρκος πρόεδρος, οι Γερμανοί κάνουν μεγάλο φάουλ.
Μανώλης Κοττάκης
