Κατάφεραν μέσα σε λίγα χρόνια να αναστήσουν τον ναζισμό, να δημιουργήσουν ξανά αποσχιστικά κινήματα, να διαλύσουν τον κοινωνικό ιστό των κρατών, να γεμίσουν τις χώρες με πρόσφυγες και μετανάστες, ατάκτως ερριμμένους, και να γυρίσουν το ρολόι της Ευρώπης αιώνες πίσω. Από τον
Νίκο Ελευθερόγλου
Κι όμως, παραμένουν αμετανόητοι. Βλέπουν και προφανώς απολαμβάνουν σαδιστικά την Ε.Ε. να τυλίγεται στις φλόγες ως νέοι Νέρωνες.
Δεν ξέρουμε ποιοι πραγματικά συνέλαβαν αυτό το σατανικό σχέδιο, που υλοποιείται με ακρίβεια τα τελευταία χρόνια και αλλάζει με δραματικό τρόπο την Ευρώπη που γνωρίζαμε και ελπίζαμε να διαμορφωθεί.
Αντί μιας Ενωσης που θα περιόριζε τις ανισότητες και θα οδηγούσε τους λαούς της στην ευημερία, με περισσότερη δημοκρατία και ελευθερία, βλέπουμε να διαμορφώνεται μια Ε.Ε. πολλαπλών ταχυτήτων, βαθύτατα διαιρεμένη, που από πρωταγωνιστής των εξελίξεων μετατρέπεται σε κομπάρσο.
Την ώρα που η Κίνα και η Ρωσία γίνονται «παίκτες», καθισμένες στο ίδιο τραπέζι με τις ΗΠΑ, η Ευρώπη καταπίνεται για άλλη μια φορά από τη βουλιμία του Δ’ Ράιχ και αποδυναμώνεται.
Εκείνο όμως που συνειδητοποιούμε είναι ότι τουλάχιστον οι «μπροστινοί», αυτοί που έχουν χρεωθεί ως αναλώσιμοι και με σχέδιο φυγάδευσής τους, την υλοποίηση αυτού του σχεδίου παραμένουν αμετανόητοι παρά όσα έχουν συμβεί και εξακολουθούν να συμβαίνουν στην Ε.Ε.
Ενας από αυτούς και ο πολλά βαρύς πρόεδρος του εξωθεσμικού οργάνου της Ε.Ε., αποκαλούμενου και Eurogroup. Ηρθε, λοιπόν, προσφάτως στην Αθήνα και, αφού μας κούνησε για ακόμη μια φορά το δάχτυλο, για να είμαστε καλά και προσεκτικά παιδιά και να μη λησμονούμε το μνημονιακό μας μάθημα, επέστρεψε στη χλιδή και τις ανέσεις του.
Ως εκεί δεν θα μας προκαλούσε καμία εντύπωση, μια και αυτό κάνουν χρόνια όλοι αυτοί οι ψευτοέπαρχοι που επισκέπτονται τη χώρα μας, την ώρα που ο λαός μας υποφέρει και δοκιμάζεται σκληρά εδώ και επτά χρόνια. Ο ιταμός τρόπος τόσο του ίδιου όσο και των υπόλοιπων διαχειριστών του Μνημονίου, που έρχονται στην Ελλάδα συμπεριφερόμενοι ως αποικιοκράτες, είναι πλέον γνωστός. Αλλά το να μας κουνάει ο Ντάισεμπλουμ και το δάχτυλο παραπάει.
Ο άνθρωπος αυτός, που τον «μαύρισαν» οι συμπατριώτες του και το κόμμα του δεν μπήκε ούτε στη Βουλή, έχει το θράσος να μας κάνει μαθήματα; Εχει την αναίδεια ο αποτυχημένος πρόεδρος του Eurogroup, που δεν είχε την ευθιξία να παραιτηθεί από τη θέση του, μια και δεν είναι πλέον υπουργός Οικονομικών, να μας κουνάει το δάχτυλο και να λέει και στην Ελλάδα πότε πρέπει να κάνει εκλογές και ποιος είναι καλός πολιτικός ή όχι;
Αυτά να τα βλέπουν κάποιοι κουφιοκεφαλάκηδες που τον έκαναν και σύνθημα στα αμφιθέατρα και σε πολιτικές εκδηλώσεις της Κεντροδεξιάς, φωνάζοντας εκείνο το θλιβερό «Γερούν, γερά, με τσαμπουκά».
Διότι η πολιτική αυτή μαριονέτα δεν έχει δική της φωνή. Αλλοι του κουνούν τα νήματα και αυτός απλώς χορεύει.
Και μπορεί σύντομα να απαλλαγούμε τόσο από τον Ντάισεμπλουμ όσο και από τον Σόιμπλε (βλέπεις, τους σώζουν τους ανθρώπους τους, βγάζοντάς τους από το κάδρο), αλλά από όσα φέρνουν το Μνημόνιο και οι υποσημειώσεις τους δεν το βλέπω…
