Τελικώς, εμείς οι Έλληνες δεν πρόκειται ποτέ να γίνουμε άνθρωποι. Έχουμε την γκρίνια μέσα στο αίμα μας… και οποιαδήποτε καινοτομία την βλέπουμε σαν πετρελαιοκηλίδα (αλήθεια αυτή την ξεχάσαμε; Καθάρισε ο Σαρωνικός;).
Παρακολουθώ αυτές τις μέρες τον θόρυβο που έχει ξεσπάσει γύρω από την αλλαγή του φύλου των 15χρονων υπευθύνων πολιτών. Οι περισσότεροι αναχρονιστές, τα βλέπουν όλα μαύρα. Είναι έτσι όμως; Γιατί δεν προσπαθούν να δουν και την καλή πλευρά του θέματος;
Τους άρεσε επί παραδείγματι αυτή η φρικτή νοοτροπία που υπήρχε παλιά στη χώρα μας; «Πόσα παιδιά έχεις;», ρωτούσε κάποιος τον ευτυχή μπαμπά, για να λάβει την φονική απάντηση: «2 παιδιά και ένα κορίτσι»…
Ή που η δύστυχη έγκυος, δεχόταν απειλές από τον σύζυγο: «Μη τολμήσεις και κάνεις κορίτσι, γιατί σ΄ έσφαξα».
Τώρα πάνε όλα αυτά. Ανήκουν το παρελθόν. Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑΣ να μη ξέσκισε τα μνημόνια, ξέσκισε όμως ό,τι Ελληνικό έχει απομείνει. Νάτη πάλι η γκρίνια…
Τώρα επί παραδείγματί θα συναντιούνται δύο φίλοι μετά από χρόνια και εκεί που θα πίνουν το ουζάκι τους θα ρωτάει ο ένας τον άλλον: «Και δε μου λες, πόσα παιδιά έχεις;». Ο ερωτώμενος, θα πίνει μια γουλιά ουζάκι, μπορεί να ανάψει και τσιγάρο και θα απαντάει:
- Να σου πω. Όταν έφυγα από το σπίτι είχα 1 αγόρι και ένα κορίτσι», με τον άλλον να εκπλήσσεται:
- Γιατί λες είχα και όχι έχω.
- Να σου εξηγήσω. Ο Αλεκάκης μου έχει μπλέξει με μία παρέα που δεν μου πολυαρέσει, αλλά δεν μπορώ να κάνω και τίποτα, διότι θα πλακώσουν οι δικαιωματάκηδες και άντε να ξεμπλέξεις απ’ αυτούς. Με έναν απ’ αυτούς λοιπόν το παιδί θα πήγαινε σινεμά και μετά θα πέρναγε και από την Αστυνομία.
- Βρε τι μου λες, έχει μπλεξίματα ο γιός σου;
- Όχι, ένας από την παρέα του δεν έχει κορίτσι και θα κάνει ο Αλεκάκης αίτηση αλλαγής φύλου, να βολευτεί το καημένο το παιδί.
- Τι μου λες ρε παιδί μου; Και θα είσαι στις μαύρες σου ε;»
- Μπα. Αυτό θα είναι προσωρινό. Για όσο κρατήσει το αίσθημα, μετά θα ξανακάνει αίτηση και από Αλεκούλα θα ξαναγίνει Αλεκάκης.
- Α, έτσι πες μου. Και πήρα μια τρομάρα, άντε στην υγειά του Αλεκάκη, που το λένε και Αλεκούλα.
Εκτός όμως από αυτά, θα ησυχάσουμε και από το σφάξιμο της γκαστρωμένης.
- Μη τυχόν και κάνει κορίτσι σ’ έσφαξα θ’ απειλεί ο θηριώδης μεν, πλην ανενημέρωτος Γιάγκος.
- Μη στενοχωριέσαι Γιάγκο μου. Γερό παιδί νάναι κι’ ο,τι νάναι, θα τον καθησυχάζει η Κατινίτσα.
- Τι λες μωρή. Εγώ θέλω γιό και γιό θα κάνεις αλλιώς…και κάνει την χαρακτηριστική κίνηση της σφαγής.
- Μα δεν έμαθες Γιάγκο μου; Να γεννηθεί με το καλό το παιδί, να μεγαλώσει και μόλις γίνει 15 χρονών, τότε το κάνουμε αγόρι το κάνουμε κορίτσι, το βάζουμε στο φούρνο με πατάτες, ό,τι θέλουμε τέλος πάντων.
Την άλλη μέρα οι εφημερίδες έγραφαν: «Άγριο έγκλημα. Πα-τέρας, έσφαξε την έγκυο σύζυγό του. Άγνωστοι οι λόγοι», ενώ στην τηλεόραση θα ακούσουμε τις κυράτσες της γειτονιάς: «Καλό παιδί. Δεν είχε δώσει δικαιώματα. Τον αγαπούσαν όλοι στη γειτονιά»…
Χρ. Μπολώσης
