Η σημερινή κυβέρνηση έχει εκχωρήσει το δικαίωμα στη γείτονα να επεμβαίνει στα ελληνικά δρώμενα
Από τον Αλκιβιάδη Κ. Κεφαλά*
«Μαύροι χαλκείς κατασκευάζουν δεσμά διά τους λαούς εν τη βαθυζόφω σκοτία του αιωνίου εργαστηρίου των»
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
Αμέσως μετά την πρώτη εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, ο πρωθυπουργός θα προέβαινε σε δύο κινήσεις με ιδιαίτερο συμβολικό χαρακτήρα. Η πρώτη αφορούσε την απότιση φόρου τιμής στους εκτελεσθέντες πατριώτες κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Η δεύτερη συνίστατο στην αποκαθήλωση από το πρωθυπουργικό γραφείο του ζωγραφικού πίνακα του Βρυζάκη «Η Ελλάς ευγνωμονούσα», που φιλοτεχνήθηκε το 1858. Η πράξη αυτή, αφενός, θα οριοθετούσε την εξωτερική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στην Τουρκία και, αφετέρου, θα καθόριζε το ιδεολογικό στίγμα της εσωτερικής πολιτικής του, επειδή ο πίνακας απεικόνιζε την Ελλάδα ως μια θεϊκή γυναικεία μορφή, που απευθύνεται με σεβασμό και ευγνωμοσύνη στους αγωνιστές του 1821.
Η πρώτη κίνηση εθεωρήθη από το σύνολο του ελληνικού λαού ως μια αντιστασιακή πράξη απέναντι στη δεύτερη γερμανική κατοχή, την οποία επέβαλαν το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. Κανείς, βεβαίως, εκείνη την εποχή δεν θα μπορούσε να φαντασθεί ότι σύντομα ο ΣΥΡΙΖΑ θα αντέγραφε την πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων της πρώτης γερμανικής κατοχής, ακυρώνοντας έτσι την πολιτική βαρύτητα της πράξης του. Η αντικατάσταση, όμως, του πίνακα του Βρυζάκη ανέδειξε τη βαθιά ιδεολογική αντίθεση του ΣΥΡΙΖΑ στη σχηματοποίηση του νεοελληνικού κράτους ως πολιτικής και κοινωνικής οντότητας Εθνους – Κράτους, συγκροτούμενης από χριστιανούς ορθόδοξους πολίτες, που συνειδητοποίησαν εκ νέου την ιστορική συνέχεια του Εθνους των στον «τόπο και τον χρόνο».
Σήμερα, η κατάργηση των συνόρων της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝ.ΕΛ., καθώς και η ανοικτή πρόσκληση προς όλους τους μουσουλμάνους της υφηλίου να εγκατασταθούν στη χώρα μας, είτε ως πρόσφυγες είτε ως μετανάστες, δεν σηματοδοτούν μόνο την κατάργηση της ιδεολογικής βάσης της θεμελίωσης του ελληνικού κράτους μετά την Επανάσταση του 1821, αλλά η κυβέρνηση αυτό προχώρησε στα άκρα με το να εξελιχθεί σε έναν εξαιρετικά ευαίσθητο ωτακουστή της «φωνής της καρδίας» του προέδρου Ερντογάν, ο οποίος αρέσκεται να «ακούει» τους οθωμανικούς ήχους εντός της ελληνικής επικράτειας.
Με την υιοθέτηση της πολιτικής των ανοικτών συνόρων, τη μετατροπή της χώρας σε χώρο, τον αφοπλισμό της, την αποχριστιανοποίησή της, καθώς και την επιβολή του μουσουλμανικού εποικισμού, οι ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ., όπως προηγουμένως η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ, ακύρωσαν το πλεονέκτημα του ιστορικού και γεωγραφικού στρατηγικού βάθους της χώρας, εκχωρώντας σιωπηλά το δικαίωμα στη γείτονα να επεμβαίνει δυναμικά στα ελληνικά δρώμενα, επειδή αυτή έχει αυτοπροσδιοριστεί ως η «προστάτιδα των απανταχού μουσουλμάνων», ο δε πρόεδρός της δεν παραλείπει να δηλώνει αδιαλείπτως ότι θα κόψει το χέρι αυτού που θα πειράξει μουσουλμάνο.
Θα ήταν πολύ χρήσιμο εάν οι πολιτικοί ταγοί των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. έβρισκαν τον χρόνο να μελετήσουν το αξιόλογο ιδεολογικό, φιλοσοφικό και πολιτικό πόνημα του ιδιοφυούς θεωρητικού του οθωμανισμού, πρώην πρωθυπουργού της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου «Το Στρατηγικό Βάθος». Εδώ τεκμηριώνεται με επιστημονικά επιχειρήματα ότι η διατήρηση της ιστορικής μνήμης οριοθετεί την ταυτότητα ενός έθνους, περιγράφει την ιστορική πορεία του και τη συνέχειά του στον χώρο και τον χρόνο, και συνεπώς εδραιώνει τις διεκδικήσεις του σε μια «γεωγραφική περιοχή». Μετά την ανάγνωση, ίσως οι πολιτικοί των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. μπορέσουν να αντιληφθούν τον ρόλο τους ως «ιδιαιτέρως προσεκτικών ωτακουστών της φωνής της καρδιάς των Οθωμανών» και τις επιπτώσεις που έχει η «προσεκτική ακρόασή» τους για τον Ελληνισμό. Ισως τότε να απέφευγαν να τοποθετήσουν όποια, έστω μεταλλαγμένη, τροπολογία περί «Τουρκικής Ενωσης Ξάνθης» εντός του Δούρειου Ιππου του νομοσχεδίου για την αλλαγή του φύλου.
*Διδάκτωρ Φυσικής του Πανεπιστημίου του Manchester, UK, δ/ντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
