Η Εκκλησία κάνει ένα σημαντικό βήμα προς την ανάδειξη του ρόλου της γυναίκας στη σύγχρονη κοινωνίαΑπό τη
Βάσω Κόλλια
Τις τελευταίες δεκαετίες διαπιστώνεται μια σταδιακή απομάκρυνση των λαϊκών από τη θεολογία, η οποία παραμένει μια υπόθεση «ειδικών», αλλά και των πιστών από την Εκκλησία. Πρόκειται για πνευματική νωθρότητα και επανάπαυση του ανθρώπου στα υλικά αγαθά ή μήπως ο θρησκευτικός λόγος, εγκλωβισμένος στην εσωστρέφεια, αδυνατεί να παρακολουθήσει την εξέλιξη του σύγχρονου κόσμου; Στη χώρα μας, όπως και σε πολλές ανεπτυγμένες περιοχές του πλανήτη, οι γυναίκες απολαμβάνουν αξιοπρέπεια και ισοτιμία, ως συνέπεια των κατακτήσεων της νεωτερικότητας και του γυναικείου κινήματος μετά τον 19ο αιώνα, και όχι των θρησκευτικών επιταγών ή διεκδικήσεων.
Στη Δύση βλέπουμε ήδη κάποια τολμηρά βήματα προς την κατεύθυνση της ισοτιμίας και της ενεργού συμμετοχής των γυναικών στη ζωή της Εκκλησίας. Ωστόσο, οι εκκλησιαστικές πρακτικές που εφαρμόζονται και στην Ελλάδα σε μεγάλο βαθμό φαίνεται να διατηρούν αναλλοίωτες αναχρονιστικές απαγορεύσεις και περιορισμούς εις βάρος της γυναίκας. Σε ποιον βαθμό αυτό οφείλεται σε συγκεκριμένες θεολογικές παραδόσεις ή στην επιβίωση απηρχαιωμένων εκκλησιαστικών προτύπων και πρακτικών; Η θρησκεία επαγγέλλεται την έλευση ενός κόσμου αγάπης, ισότητας, δικαιοσύνης και ελευθερίας. Πώς μπορούν οι διαφορετικές θεολογικές προσεγγίσεις να συμβάλουν ώστε να δημιουργήσουν ουσιαστικές δυνατότητες για υπέρβαση των διακρίσεων και των ανισοτήτων μεταξύ των φύλων; Μήπως οι προκλήσεις που θέτουν ο σύγχρονος κόσμος, αλλά και το φεμινιστικό κίνημα προσφέρουν ευκαιρία αυτοκριτικής για τη θρησκεία;
Μήπως, τελικά, η Εκκλησία μπορεί να συμβάλει τα μέγιστα στην ουσιαστική ισότητα των φύλων με παρεμβάσεις της σε θέματα-προβλήματα που ταλαιπωρούν το μισό και πλέον του πληθυσμού της Γης;
Αναφέρω ενδεικτικά: Βία κατά των γυναικών, χάσμα αμοιβών, προστασία μητρότητας, trafficking, αποκλεισμός της γυναίκας από επαγγελματικές και κοινωνικές δραστηριότητες. Αραγε αυτά και άλλα τόσα η Εκκλησία μας τα θεωρεί δίκαια να συμβαίνουν στο ένα από τα δύο «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» δημιουργήματα του Θεού;
Αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα απασχόλησαν την Επιτροπή Γυναικείων Θεμάτων της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών σε ανοιχτή συζήτηση που έγινε με γυναικείες οργανώσεις, πολιτικούς, κοινωνικούς και επαγγελματικούς φορείς με αφορμή την Ημέρα της Γυναίκας.
Η Εκκλησία μας κάνει ένα σημαντικό βήμα προς την ανάδειξη του ρόλου της γυναίκας στη σύγχρονη κοινωνία και στους εκκλησιαστικούς θεσμούς, την πρόληψη και την αντιμετώπιση στάσεων ζωής οι οποίες υπονομεύουν την ισότιμη σχέση των φύλων, την ενεργοποίηση και την ενδυνάμωση των γυναικών, τη διατύπωση προτάσεων για τον σχεδιασμό καλών πρακτικών και τη λήψη μέτρων τα οποία θα βοηθούν στην ισόρροπη και ισότιμη συμμετοχή των γυναικών σε όλους τους τομείς της ζωής.
Ενα πολύ σημαντικό βήμα για τις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας, αν μάλιστα αναλογιστούμε ότι πολλοί από τους άγιους πατέρες της Εκκλησίας, όπως ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, δεν είχαν διστάσει να διδάξουν και να καταγγείλουν ότι «άνδρες ήσαν οι νομοθετούντες, διά τούτο κατά γυναικών η νομοθεσία… Ού δέχομαι ταύτην την νομοθεσία, ουκ επαινώ την συνήθειαν».
