Το μόνο που παίρνουν σοβαρά οι ξένοι είναι μόνο η αξιόπιστη απειλή ότι, αν χρειαστεί, θα τα κάνουμε… λαμπόγυαλο!Από τον
Γιώργο Χαρβαλιά
H φωτογραφία που βλέπετε απεικονίζει με τον καλύτερο τρόπο την… ένταση του καβγά που είχε ο Ερντογάν με τους Ευρωπαίους κομισάριους στη Βάρνα. Υπάρχουν βέβαια και άλλες, χειρότερες. Με τον «σουλτάνο» να αγωνίζεται να απεγκλωβιστεί από τον φιδίσιο εναγκαλισμό του Γιούνκερ και να σκουπιστεί από τα υψηλά σε σάκχαρο σορόπια. Κατά τα άλλα, υπήρξαν ελληνικά μέσα ενημέρωσης που είδαν χαστούκια. Μιλάμε για πολύ ξύλο. Τις έφαγε για τα καλά ο Τούρκος από τον μεταλλαγμένο Πολωνό και τον παραπαίοντα Λουξεμβουργιανό. Κατάλαβε το λάθος του, θα μας δώσει πίσω τους δύο αιχμαλώτους να κάνουν Ανάσταση, αφήστε δε που θα μας αποζημιώσει από τα 3 δισ. χαρτζιλίκι που του έδωσαν οι… εξαγριωμένοι Ευρωπαίοι.
Λοιπόν, για να σοβαρευτούμε. Ο μόνος που θα μπορούσε να ρίξει καμιά φάπα στον «σουλτάνο», λόγω και διάπλασης, θα ήταν ο Βούλγαρος πρώην μποξέρ Μπόικο Μπορίσοφ. Αλλά αυτός έχει στον νου του μόνο πώς θα απελάσει κανέναν Ρώσο διπλωμάτη για να γλείψει όσο μπορεί καλύτερα τους Αμερικανούς. Και δεν έχει καμία διάθεση να στηρίξει τις ελληνικές ευαισθησίες σε κανένα ζήτημα, του Σκοπιανού συμπεριλαμβανομένου, πόσο δε μάλλον να ανοίξει παρτίδες με τους Τούρκους. Οι εποχές Ζίβκοφ παρήλθαν.
Επομένως, το μόνο που συνέβη στην ιστορική Βάρνα (γνωστή για την ομώνυμη μάχη που οδήγησε σε συντριβή των χριστιανών από τους Οθωμανούς του Μουράτ Β’) και το οποίο μυστηριωδώς διέλαθε της προσοχής των εγχώριων δημοσιογραφικών λαγωνικών ήταν ο αυτοεξευτελισμός των «πολιτισμένων» ευρωπαϊκών «θεσμών» απέναντι σε έναν θρασύτατο τριτοκοσμικό χαλίφη. «Πολυχρονεμένε μου» έλεγε και ξανάλεγε ο οινόφλυξ του Μεγάλου Δουκάτου: «Εσύ, ο τιτανοτεράστιος ηγέτης μιας λαμπρής υπερδύναμης, ο σύγχρονος τιμονιέρης της Μεγάλης Πύλης, ξεσυνερίζεσαι τους ασήμαντους Ελληνες; Δυο παιδάκια ήτανε που χάθηκαν στα χιόνια. Δώσε τόπο στην οργή και άσ’ τους να πάνε στην ευχή του Αλλάχ…» Από κοντά πεταγόταν και η ποντικομαμή, ο Τουσκ (σ.σ.: θα τρίζουν τα κόκαλα του Πολωνού πρίγκιπα Ιωάννη Σομπιέσκι που έσωσε τη Βιένη από τους Τούρκους): «Ασ’ τους να πάνε σπίτια τους, μεγάλε μου αφέντη. Δεν βλέπεις ότι οι Ελληνες είναι ζαβοί; Τόσα δισ. μάς έχουν κοστίσει. Ενώ σε σένα τα δίνουμε με την καρδιά μας!..»
«Ναι, αλλά με τους δικούς μου οχτώ τι θα γίνει; Αυτούς γιατί τους βγάζετε απέξω;» ανταπαντούσε ο «σουλτάνος». Και μετά το έριχνε στην πλάκα: «Μεγάλος είμαι κι εγώ, αλλά ακόμη μεγαλύτερη από μένα η ξακουστή μας δικαιοσύνη! Το οθωμανικό δίκαιο…»
Αν νομίζετε ότι αυτοί οι διάλογοι απέχουν πολύ από την πραγματικότητα, δυστυχώς γελιέστε. Τους αποκάλυψε ο ίδιος ο Ερντογάν στους Τούρκους δημοσιογράφους γυρνώντας από τη Βουλγαρία σε φανερά εύθυμη διάθεση.
Και το ερώτημα ξαναγυρνά στην αρχική αφετηρία του: Μπορούμε να προσβλέπουμε σε ουσιαστική βοήθεια από εκείνους που αντιμετωπίζουν τον Ερντογάν ως τον σύγχρονο Μωάμεθ τον Πορθητή και εν γένει την Τουρκία με δουλικό δέος, σε σχέση με εμάς που θεωρούν ότι μας κάνουν χάρη επειδή μας κρατούν με τα σωληνάκια στην εντατική; Μπορούμε να ελπίζουμε κάτι από τους Αμερικανούς που πούλησαν εν μια νυκτί τους Κούρδους και άφησαν τους Τούρκους να αλωνίζουν στην Αφρίν; Μπορούμε να βασιστούμε στον… ομόδοξο Μόσχοβο που πουλάει ασμένως πυραύλους και προστασία στην Αγκυρα; Η απάντηση είναι ένα μονολεκτικό «όχι». Είμαστε απολύτως μόνοι μας. Και δεν θα μας πάρει ποτέ κανείς σοβαρά, αν δεν απειλήσουμε αξιόπιστα ότι θα τα κάνουμε… λαμπόγυαλο.
Το «λαμπόγυαλο» στο Αιγαίο είναι το μόνο που τρομάζει τους ξένους. Κανείς δεν θέλει σήμερα μία νέα εστία δυναμικής στρατιωτικής αντιπαράθεσης δίπλα στη φλεγόμενη Μέση Ανατολή. Κανείς δεν θέλει να διανοηθεί ότι θα γίνουν γεγονότα που θα επηρεάσουν την ελεύθερη ναυσιπλοΐα σε έναν τόσο κρίσιμο μεταφορικό κόμβο. Κανείς δεν θέλει επιπλέον να σκέφτεται ότι, με δεδομένη τη μετατροπή των ισλαμικών χωρών του Maghreb σε «no go areas» ο μόνος ασφαλής τουριστικός λουτρότοπος για να πλένουν τα πόδια τους οι Γερμανοί συνταξιούχοι θα γίνει πυρίκαυστη ζώνη. Αυτά μόνο παίρνουν σοβαρά οι ξένοι και θα τα ζυγίσουν για να βάλουν φρένο στον Τούρκο μόνον όταν βρεθεί άξια πολιτική ηγεσία στον τόπο για να τους πείσει ότι μπορεί να είμαστε γερμανική αποικία χρέους, αλλά δεν θα γίνουμε και τουρκικό βιλαέτι. Ο καταπατητής θα φάει τη σφαίρα στο κεφάλι. Κι ας γίνει μετά… της Κορέας.
