Οι τρεις κάλπες «μπαλαντέρ» και η στάση της ΚεντροδεξιάςΑπό τον
Μανώλη Κοττάκη
H ανακοίνωση της διεξαγωγής των αυτοδιοικητικών εκλογών τον Οκτώβριο του 2019 οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αυτές δεν πρόκειται να διεξαχθούν ταυτόχρονα με τις εθνικές εκλογές. Αρα οι κομματικοί μηχανισμοί θα αφοσιωθούν απερίσπαστοι στη μάχη των εθνικών εκλογών.
Είναι όμως έτσι ή μήπως διαβάζουμε τον ΣΥΡΙΖΑ λάθος; Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση «διαθέτει» τρεις κάλπες «μπαλαντέρ», τις οποίες μπορεί να συνδυάσει με τις εθνικές εκλογές σε παραλλαγές, προκειμένου να αμβλύνει το εις βάρος της κλίμα. Η αλήθεια είναι επίσης ότι η φιλελεύθερη σκέψη μάς ωθεί να θεωρούμε δεδομένο ότι ο πρωθυπουργός θα προκηρύξει πρόωρες εκλογές. Ετσι σκεπτόμαστε εμείς. Σκέπτεται όμως έτσι ο ίδιος;
Ας το δούμε. Πρώτον, καμία κυβέρνηση δεν προκήρυξε πρόωρες εκλογές σε στιγμή που ήξερε ότι θα τις χάσει. Δεύτερον, ποιος λαός επιβράβευσε πρωθυπουργό που προκήρυξε πρόωρες εκλογές επειδή θεώρησε ότι βρήκε «παράθυρο ευκαιρίας»; Ο Κάμερον τα λογάριασε λάθος και έχασε το δημοψήφισμα. Η Μέι είδε διαφορά 25 μονάδων να εξανεμίζεται. Να δούμε τώρα και τι ψάρια, «παστά» ή όχι, θα πιάσει και ο Ερντογάν. Οι λαοί τιμωρούν τα κόλπα.
Εάν η σκέψη μας είναι σωστή, τότε ο ορισμός των αυτοδιοικητικών εκλογών το φθινόπωρο του 2019 ενδεχομένως κρύβει δόλιο σχέδιο για διπλές κάλπες, εθνικές – αυτοδιοικητικές, στη λήξη της τετραετίας. Και αν τυχόν ισχύει αυτή η σκέψη, η άλλη κάλπη «μπαλαντέρ», το δημοψήφισμα για το Σύνταγμα, θα χρησιμοποιηθεί για την άμβλυνση του αποτελέσματος στην κάλπη των ευρωεκλογών!
Δικαίως θα διερωτηθείτε, βεβαίως, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ θα επέλεγε να κάνει βουλευτικές εκλογές με τις αυτοδιοικητικές. Η απάντηση είναι απλή. Γιατί έτσι θεωρεί -δεν θα του βγει, βεβαίως- ότι μπορεί να αποδιοργανώσει τη Ν.Δ. Ο κομματικός μηχανισμός της Ν.Δ. βασίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στα ισχυρότατα ερείσματα που διαθέτει στον χώρο της Αυτοδιοίκησης. Αν οι περιφερειάρχες, αντιπεριφερειάρχες, δήμαρχοι κ.λπ. της Ν.Δ. τρέχουν για τη δική τους εκλογή, ποιος θα τρέξει για το κόμμα; Και αν οι αυτοδιοικητικές γίνουν με σύστημα απλής αναλογικής, ποιος περιφερειάρχης και ποιος δήμαρχος της Ν.Δ. θα επιτεθεί στον ΣΥΡΙΖΑ αν χρειάζεται τις έδρες του για να εκλεγεί; Αν προσθέσετε στην ανάλυσή σας το γεγονός ότι η Ν.Δ. θα έχει, όπως είχε πάντοτε, πολλούς αντάρτικους συνδυασμούς -που θα καλούν τους βουλευτές της Ν.Δ. να παρίστανται στις εκδηλώσεις τους-, καταλαβαίνετε γιατί ο Τσίπρας έχει τον πειρασμό να κάνει διπλές εκλογές τότε.
Ευλόγως, βεβαίως, θα διερωτηθεί κανείς: Μα θα ρισκάρει τη βέβαιη ήττα στις ευρωεκλογές για να πάει σε εκλογές το φθινόπωρο; Σωστό. Αλλά τι γίνεται αν έχουμε εξελίξεις με τη Novartis; Τι γίνεται επίσης αν οι εξελίξεις αυτές ιδεολογικοποιηθούν προκειμένου να λάβουν μορφή συνταγματικού δημοψηφίσματος, το οποίο θα προκηρυχθεί μαζί με τις ευρωεκλογές; Βοηθούν άραγε οι ευρωεκλογές τις συσπειρώσεις ή τα αποτελέσματά τους είναι εργαλείο αμφισβήτησης της αυτοδυναμίας; Περιμένει -νομίζω- τον φιλελεύθερο χώρο, τον χώρο της Κεντροδεξιάς, μεγάλη ανηφόρα. Αν οι εκλογές γίνουν τον Οκτώβριο, έχει καλώς. Εάν όμως συμβεί το νέο σενάριο, απαιτούνται σχεδιασμός, στρατηγική, ενότητα, συσπείρωση και, το κυριότερο, να μην απομακρυνθεί η παράταξη από την κοίτη της στο όνομα αμφιβόλου χρησιμότητας ανοιγμάτων.
