Οι Γάλλοι, οι Γερμανοί, οι Ιταλοί, οι Ελληνες ζητάνε το αυτονόητο. Να ξαναγίνουν νοικοκύρηδες στον τόπο τουςΑπό τον
Φαήλο Μ. Κρανιδιώτη
Ως πρόεδρος της Νέας Δεξιάς στην Ελλάδα, είναι διασκεδαστικό να διαβάζω τόσα άρθρα μαζεμένα στον εγχώριο Τύπο για τη Νέα Δεξιά στην Ευρώπη. Τη σκυτάλη απ’ τον ερασιτέχνη ψυχολόγο/επαγγελματία αλχημιστή Μαραντζίδη πήρε χθες στην «Καθημερινή» (που ξέμεινε, φαίνεται, από μεσαιοχωρίτικες πένες καλοκαιριάτικα) ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου, πρώην μέλος του Αριστερού Ρεύματος για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση και μετέπειτα υποψήφιος ευρωβουλευτής με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. «Η Νέα Δεξιά αναστατώνει ολόκληρη την Ευρώπη» διαπιστώνει ο αρθρογράφος στον τίτλο του κι εμείς τον καλωσορίζουμε στην από καιρό εμπεδωμένη πραγματικότητα των Ευρωπαϊκών πολιτικών εξελίξεων, την οποία φαίνεται πως άρτι ανακάλυψε.
Κι επειδή ορισμένα πράγματα είναι της μοίρας να τα μαθαίνει κανείς τελευταίος, τον ενημερώνω πως καθόλου ειρωνικό δεν είναι ότι το Μεταναστευτικό αποσταθεροποιεί την Ευρώπη τώρα, και όχι την εποχή των μεγάλων ροών του 2015 όταν, η Μέρκελ άνοιξε τα γερμανικά σύνορα. Το 2015 οι νεοταξίτες παγκοσμοιοποιητές κάλπαζαν, η απληστία των ΜΚΟ ξεχείλιζε, η αφέλεια της Μέρκελ περίσσευε, σύνορα οι θάλασσες δεν γνώριζαν και οι μετανάστες λιάζονταν κι εξαφανίζονταν στις γραφικές Αθηναϊκές πλατείες. Εκτοτε οι Ευρωπαίοι αντιλήφθηκαν ότι το ένα εκατομμύριο που πέρασε αμαχητί τις πύλες έχει θρησκεία, έθιμα, ιδέες και τρόπο ζωής που δεν ταιριάζουν με τις Δυτικές κοινωνίες, είτε αυτές τις θέλουν οι πολίτες τους χριστιανικές είτε τις θέλουν κοσμικές, ομοιογενείς ή ανεκτικές στη διαφορά. Δεν χρειάζεται να έχει ανακαλύψει κάποιος την πυρίτιδα για να κατανοήσει αυτό που εμείς λέγαμε από τότε: «Αυτοί οι άνθρωποι δεν αφομοιώνονται». Ομως όχι, ο κύριος Παπακωνσταντίνου αρνείται να δει το προφανές ακόμη και τώρα, και μια και δεν βρίσκει άλλη λογική εξήγηση για τις πολιτικές εξελίξεις, μας δίνει μια πειστικότατη θεολογική εκτίμηση. Φταίνε, λέει, «τα δαιμόνια της ξενοφοβίας και του εθνικισμού». Για αριστερός και (φαντάζομαι) άθεος, καλά τα καταφέρνει. Αφού πίστεψε στα δαιμόνια, μπορεί μια μέρα να πιστέψει και στον Θεό. Του το εύχομαι.
Επίσης, για αριστερός (χρόνια ταγμένος στον αντι-καπιταλισμό) τα πάει πολύ καλά στον δρόμο της ανακάλυψης της χρησιμότητας του «φιλελεύθερου κέντρου» και της «παραδοσιακά φιλελεύθερης Δεξιάς». Η Ακροδεξιά (sic) -μας ενημερώνει ο ακροαριστερός- ανεβαίνει γιατί η φιλελεύθερη Κεντροδεξιά αποδιαρθρώνεται κι αμφισβητείται (να του θυμίσω, από τον ίδιο και τους συντρόφους του τα τελευταία 80 χρόνια). Πάει λοιπόν η soft Δεξιά, πάει μαζί της και το φιλελεύθερο Κέντρο. Πνέουν τα λοίσθια και τη θέση τους παίρνει η πολιτική λογική – ναι, αυτή που λέει ότι οι λαοί δε φύτρωσαν επί Γης, αλλά είναι έθνη που πάλεψαν για την πολιτική τους ανεξαρτησία ως κράτη, και που θα συνεχίζουν να παλεύουν για τον πολιτισμό τους, τη θρησκεία τους και την ιστορία τους. Είναι δικαίωμά τους, αναφαίρετο. Οπως δικαίωμά τους είναι και η αντίσταση στους εθνομηδενιστές που θέλουν να παλεύουν μονάχα για τον πολιτισμό, τη θρησκεία, τα δικαιώματα και την ιστορία των άλλων. Σύμφωνα με όσα πολλά μας έλεγε η Αριστερά τόσα χρόνια, ο κύριος Παπακωνσταντίνου έπρεπε εύκολα να έχει αντιληφθεί γιατί οι λαοί της Ευρώπης αντιδρούν και αντιστέκονται. Ούτε δαιμονισμένοι είναι ούτε καμιά «λεοντή αντισυστημικότητας ενδύονται». Οι Γάλλοι, οι Γερμανοί, οι Ιταλοί, οι Ελληνες ζητάνε το αυτονόητο. Να ξαναγίνουν νοικοκύρηδες στον τόπο τους. Νοικοκύρηδες, κύριε Παπακωνσταντίνου. Οχι μουσαφιραίοι.
Τους μουσαφιραίους που τόσο αγαπάτε μπορείτε κάλλιστα να τους πληρώνετε και να τους ανέχεστε εσείς. Μόνο προσέξτε, γιατί δεν νομίζω να τους αρέσει και πολύ η αθεΐα σας και τα γκέι πράιντ. Και τη μεν αθεΐα σας μπορείτε να την κρύψετε. Το Τζέησον – Αντιγόνη, όμως, δεν ξαναμπαίνει στην ντουλάπα για το χατίρι κανενός. Ούτε το δικό σας ούτε αυτών που επιμένετε να φιλοξενείτε με ξένα κόλλυβα. Κι αν δεν με πιστεύετε, ρωτήστε τον Ντζαβέντ Ασλάμ που υπερασπιζόταν η ΑΝΤΑΡΣΥΑ όσο η Ιντερπόλ είχε ένταλμα εναντίον του, το οποίο είχε εκδοθεί από τις Αρχές του Πακιστάν.
Οσα δημοσίευε τότε η «Καθημερινή (7/11/2006), ότι δηλαδή το ένταλμα «αφορούσε παράνομες πράξεις που ο συλληφθείς τέλεσε στην πατρίδα του και, συγκεκριμένα, αδικήματα που σχετίζονται με παράνομη διακίνηση λαθρομεταναστών», είναι μάλλον συκοφαντίες της κυβέρνησης του Πακιστάν. Πάντως, την έκδοσή του «απέτρεψε η μαζική υποστήριξη συνδικάτων και κομμάτων της Αριστεράς» (left.gr 12/04/2018), έναντι δύο διαφορετικών πρέσβεων του Πακιστάν στην Ελλάδα. Ο τελευταίος μάλιστα έφτασε στις 17 Μαρτίου 2018 σε συνέντευξη να συκοφαντεί δηλώνοντας ότι «ο Τζαβέντ Ασλάμ οργανώνει αντιφασιστικές κινητοποιήσεις κατά της Χρυσής Αυγής δίνοντας πέντε ευρώ και ένα “μπέργκερ” στον κάθε διαδηλωτή (!)» (left.gr 12/04/2018).
Θα είχε καταληφθεί κι ο πρέσβης από δαιμόνια μάλλον. Δεν εξηγείται αλλιώς τέτοιο μένος εναντίον ενός αγνού και άσπιλου συμπατριώτη του, υπερασπιστή των δικαιωμάτων των Πακιστανών εργατών στην Ελλάδα… Ενα μόνο δεν καταλαβαίνω. Μόνο του Πακιστανού εργάτη το δίκιο είναι νόμος; Του Ελληνα, του Γερμανού, του Γάλλου, του Ιταλού, του Αυστριακού, του Πολωνού, του Ούγγρου που θέλει να ζήσει όπως αυτός επιθυμεί στην πατρίδα του, τι είναι; Α, ξέχασα… ρατσισμός και ξενοφοβία. Εχετε ν’ ανακαλύψετε πολλά ακόμη, κύριε Παπακωνσταντίνου…
*Πρόεδρος της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ
