Το προσεκτικό μήνυμα για το Σκοπιανό και η αναφορά σε αντιμνημονιακό τόνο για τη θηλιά των δανειστώνΑπό τον
Μανώλη Κοττάκη
Θα πρέπει να ήταν η πιο δυνατή στιγμή της βραδιάς. Η στιγμή που ο Αμερικανός πρεσβευτής Τζέφρι Πάιατ ένιωσε στην πλάτη του 2.000 μέλη της Ν.Δ. να σηκώνονται από τις θέσεις τους μέσα στο Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο για να χειροκροτήσουν τον πρόεδρο του κόμματος και αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκο Μητσοτάκη για τη θέση που έλαβε για το Σκοπιανό. Η θέση «καταψηφίζουμε τις Πρέσπες, η διαπραγμάτευση αρχίζει από την αρχή» ήχησε σαν… μουσική στα αυτιά τους, σε σημείο που δεν άκουσαν προσεκτικά την έξυπνη διατύπωση. Είχαν τόση ανάγκη να ακούσουν από τα χείλη του αρχηγού τους ότι «οι γνήσιοι πατριώτες δεν είναι ακραίοι εθνικιστές», ώστε προσπέρασαν την ουσία και τη στόχευση. Παρακολούθησα τη σκηνή καθήμενος στην αριστερή πλευρά του Βελλιδείου – πέρυσι οι διοργανωτές μάς είχαν δεξιά, φέτος… αριστερά!
Ημουν μαζί με τον συνάδελφο Π. Λάμψια ο μόνος διευθυντής εφημερίδας που παρέστη στην ομιλία Κυριάκου. Νομίζω ότι, αν ο Μητσοτάκης είχε ολοκληρώσει την ομιλία του στο σημείο αυτό, η τελική γεύση της θα ήταν ακόμα καλύτερη. Ηταν το «πικ»!
Στέκομαι στο σημείο αυτό, γιατί η πρωτοτυπία της φετινής ομιλίας Μητσοτάκη δεν ήταν τα στοιχεία συμπονετικού συντηρητισμού που είχε η περυσινή και διατηρήθηκαν στη φετινή. Οπως, λόγου χάρη, οι αναφορές στους ανασφάλιστους ντελιβεράδες.
Ούτε θεωρώ πρωτοτυπία το τολμηρό και φιλελεύθερο πρόγραμμα που ανέπτυξε, με έμφαση στη μείωση των φορολογικών συντελεστών (νέο στοιχείο, η αναστολή του ΦΠΑ στην οικοδομή). Κι αυτό αναμενόμενο ήταν – απορώ, μάλιστα, για την κριτική που του ασκεί ο -υποτίθεται κεντροαριστερός- ΣΥΡΙΖΑ για το άνοιγμα στον ιδιωτικό τομέα.
Η πρωτοτυπία της φετινής ομιλίας Μητσοτάκη ήταν η απόπειρά του να πείσει ότι δεν είναι δεδομένος και θα συγκρουστεί με τους συμμάχους και δανειστές, αν χρειαστεί. Γράφω «απόπειρα», γιατί κατά βάθος δεν θέλει να συγκρουστεί, αλλά δεν θέλει και να το αποκλείσει. Και το πράττει αυτό, διότι είναι βαθιά ενοχλημένος από τη στήριξη που δίνουν οι ΗΠΑ στον «ρη-Μαδούρο» Τσίπρα. Μέχρι να φτάσει στο σημείο αυτό και να κάνει την επανάστασή του έχουν μεσολαβήσει στο παρασκήνιο πολλά επεισόδια με τις ΗΠΑ. Στενός -εξ απορρήτων- συνεργάτης του είχε επιτεθεί προ μηνών σε στελέχη της πρεσβείας με τη φράση «κάνετε συμμαχία με τους άπλυτους!». Το Σάββατο το βράδυ ο Κυριάκος στο Βελλίδειο επισημοποίησε την κρίση. Προειδοποίησε, όμως – δεν έκανε λόγο για ρήξη. Τα «μπράβο» και τα χειροκροτήματα σκέπασαν την ουσία της θέσης του.
Τι είπε στους Αμερικανούς σε ελεύθερη μετάφραση; Περίπου το εξής: «Αφού εταίρος σας είναι ο Τσίπρας, κλείστε το Σκοπιανό μαζί του όσο είναι στην εξουσία, διότι, αν η εκκρεμότητα μείνει ανοιχτή, μετεκλογικά δεν δεσμεύομαι για τίποτε – όλα από την αρχή!» Από τη διατύπωσή του, όμως, προκύπτει ότι διαπραγμάτευση από μηδενική βάση θα γίνει μόνο αν η συμφωνία καταψηφιστεί από την παρούσα Βουλή. Αν ψηφιστεί, δεν πρόκειται να ακυρωθεί από τη Ν.Δ. – θα έχουν δημιουργηθεί τετελεσμένα, άλλωστε! Τα Σκόπια θα έχουν ήδη ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Τι νόημα θα έχει η ακύρωση;
Το μήνυμα Κυριάκου στον πρέσβη Πάιατ ήταν, λοιπόν, σαφές και συγκεκριμένο: «Πάρτε το κόστος να λύσετε το θέμα μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ – εμάς ξεχάστε μας». Ενοχλητικό, πλην έντιμο! Αλλά δεν ήταν μόνο τα Σκόπια το σημείο τριβής στις σχέσεις Ν.Δ. και ξένου παράγοντα. Είναι και η απαίτηση των δανειστών για μακροχρόνια πλεονάσματα. Για πρώτη φορά υπήρχε… αντιμνημονιακό άρωμα σε ομιλία του Μητσοτάκη. Κατηγόρησε -αν και με καθυστέρηση- τους δανειστές ότι υποτιμούν τους Ελληνες και την Ελλάδα, και πως με την πολιτική τους μας έχουν βάλει «θηλιά» στον λαιμό για να μας στραγγαλίσουν! Να ακόμα μία πρωτοτυπία στην ομιλία του – η εναρμόνιση με το δημόσιο αίσθημα. Εχω αμφιβολίες για το αν θα πείσει, πάντως το τόλμησε.
Εφτασε, μάλιστα, στο σημείο να αποκαλύψει δημοσίως -συζητήσιμο αν έπραξε το σωστό- ότι ορισμένοι δανειστές «βλέπουν με επιφύλαξη το κόμμα μας» και να διακηρύξει ενοχλημένος «κάνουν λάθος». Ικανοποίησε, χωρίς άλλο, αυτή η στροφή Μητσοτάκη το απαιτητικό και δύσκολο κομματικό ακροατήριο της Ν.Δ.
Η ομιλία του, αν και υπέφερε από τέμπο -κορύφωνε ξαφνικά, φρέναρε απότομα-, ήταν γενικώς καλή. Αλλά, επειδή ο κ. Μητσοτάκης αγαπά τις συμφωνίες αλήθειας, του λέμε το εξής: Οι νεοδημοκράτες παίρνουν τοις μετρητοίς τις υποσχέσεις για συγκρούσεις στο όνομα του εθνικού συμφέροντος.
Και για το Μακεδονικό και για την τρόικα. Αν αναλαμβάνεις τέτοιες δεσμεύσεις, πρέπει να τις φέρνεις και σε πέρας, πρόεδρε. Το ευχόμεθα μέσα από την καρδιά μας. Διότι η μετεκλογική εγκατάλειψη δεσμεύσεων οδηγεί σε απώλεια πολιτικής κυριαρχίας. Για την ώρα, και εμείς καταγράφουμε με ικανοποίηση την «επανάσταση Κυριάκου» κατά συμμάχων. Ιδωμεν, όμως! Η ίδια η ζωή θα δείξει.
ΥΓ.: Η αναφορά Κυριάκου στο ενδεχόμενο μαζικής αποχής των πολιτών από τις εθνικές εκλογές αποκάλυψε ποιο στοιχείο των μυστικών δημοσκοπήσεων ανησυχεί την Πειραιώς!
