Καλό είναι να αρχίσουμε να συνηθίζουμε στην ιδέα ότι εισερχόμαστε σε μια δύσκολη και απαιτητική περίοδοΑπό τον
Μανώλη Κοττάκη
Δεδομένο πρώτο: Η συμμαχία Τσίπρα – Καμμένου δεν πρόκειται να διαλυθεί πριν υπάρξουν εξελίξεις στα μέτωπα της Novartis, αλλά και άλλων καυτών εκκρεμών δικαστικών υποθέσεων (ναρκωτικά κ.λπ.). Οποιος «διαβάζει» τις σχέσεις μεταξύ των δύο ανδρών μέσω του Σκοπιανού διαπράττει κολοσσιαίο λάθος. Μια πρόχειρη αναδρομή στο πρόσφατο παρελθόν πιστοποιεί ότι οι σχέσεις τους σφυρηλατήθηκαν διά πυρός και σιδήρου στις σκληρότατες κόντρες που είχαν την προηγούμενη τετραετία με εκδοτικούς και πολιτικούς εκπροσώπους της παλαιάς διαπλοκής. Κόντρες που, αν κρίνουμε από το «λουκέτο» στο Mega, υπήρξαν νικηφόρες. Δεν υπάρχει περίπτωση να πάνε σε εκλογές αυτοί οι δύο, αν δεν βάλουν τη χώρα σε τροχιά τελικής σύγκρουσης.
Δεδομένο δεύτερο: Ο υπουργός Αμυνας δεν κατέθεσε στις ΗΠΑ την πρόταση για «μικρό» ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια μόνο για τον εαυτό του – και όποιος το πιστεύει αυτό είναι αφελής. ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝ.ΕΛ. ψάχνουν πολιτικά ανταλλάγματα για την άνευ όρων και ορίων στήριξη που παρέχουν στην υπερδύναμη.
Αν αυτό περιλαμβάνει αμυντική συμμαχία και είσοδο των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ με το όνομα ΠΓΔΜ -σε εφαρμογή της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, αλλά και της απόφασης του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης-, δεν θα διστάσουν να το πράξουν. Να μην έχει κανείς καμία αμφιβολία.
Δεδομένο τρίτο: Αν η χώρα οδηγηθεί σε εκλογές χωρίς Σκοπιανό, αλλά με τυχόν κατάκτηση του πρωταθλήματος από τον ΠΑΟΚ (ο οποίος διαμαρτύρεται ότι του αφαιρέθηκε πέρυσι), τότε το κλίμα στον Βορρά την άνοιξη για τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν θα είναι το ίδιο με σήμερα. Παρακαλώ να μην υποτιμάται το ενδεχόμενο. Η Θεσσαλονίκη έχει να πανηγυρίσει πρωτάθλημα από το 1985, επί ΠΑΣΟΚ, τότε που εορτάστηκαν τα 2.300 χρόνια από την ίδρυσή της.
Δεδομένο τέταρτο: Μετά και τις συναντήσεις Τσακαλώτου – Λαγκάρντ στο Μπαλί, φαίνεται ότι γλιτώνουμε -για πόσο, δεν ξέρουμε- τη μείωση των συντάξεων για το 2019. Μείον ένα θέμα από την πολιτική ατζέντα.
Δεδομένο πέμπτο: Οι Αμερικανοί κάνουν μια τεράστια γεωπολιτική επένδυση στην Ελλάδα – αγωγός TAP, λιμάνια, LNG, βάσεις, ναυπηγεία, δρόμοι. Περιφέρεια-κλειδί για τα συμφέροντά τους θα είναι στο μέλλον η Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης, δίπλα στα στενά, με πλωτή εξέδρα μεταφοράς φυσικού αερίου στα Βαλκάνια μέσω Αλεξανδρούπολης, με αποστολή τη φύλαξη των εγκαταστάσεων του αγωγού, με βάση ελικοπτέρων στρατηγικού χαρακτήρα. Είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι θα επιχειρήσουν να διασφαλίσουν την επένδυσή τους σε όλη την επικράτεια από τα απρόοπτα μιας ενδεχόμενης πολιτικής αστάθειας. Προφανώς και δεν μπορούν να ελέγξουν τη ροή του ποταμού -τις προτιμήσεις των ψηφοφόρων προς τη Ν.Δ.-, μπορούν όμως να ελέγξουν την ταχύτητά του. Ιδανικά αποτελέσματα σταθερότητας για την επένδυσή τους είναι είτε, πρώτον, ευρεία αυτοδυναμία της Ν.Δ. είτε, δεύτερον, κυβέρνηση Ν.Δ. – ΣΥΡΙΖΑ μεγάλου συνασπισμού. Το σενάριο κυβέρνησης συνεργασίας με 152-155 βουλευτές δεν νομίζω ότι τους πολυαρέσει.
Δεδομένο έκτο: Ο Τσίπρας δεν έχει κανέναν λόγο να εξαντλήσει την τετραετία. Αμέσως μετά τις ευρωεκλογές θα ξεσπάσει πολιτική κρίση στη Γερμανία με πιθανή παραίτηση της Μέρκελ -άρα, δεν θα έχει συνομιλητή-, ενώ υπό προϋποθέσεις μπορεί να ξεσπάσει και οικονομική κρίση λόγω Ιταλίας. Η Βαυαρία μάς έδωσε χθες μια γεύση πού βαδίζουμε. Δεν χρειάζεται μεγάλη φιλοσοφία για να καταλάβει κανείς ότι εκλογές μέσα σε αυτή την ακροδεξιά αντισυστημική τοξική ευρωπαϊκή ατμόσφαιρα δεν θα μπορούν να διεξαχθούν. Αυτά νομίζω ότι είναι τα δεδομένα και καλό είναι να αρχίσουμε να συνηθίζουμε στην ιδέα πως εισερχόμαστε σε μια δύσκολη και απαιτητική περίοδο, κατά την οποία τίποτε δεν δύναται να προεξοφλείται εκ των προτέρων. Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή.
