Βαρύ μήνυμα (παρά τον ήπιο τόνο) από τον ΚαραμανλήΑπό τον
Μανώλη Κοττάκη
Τώρα που τελείωσαν όλα μπορώ να σας το αποκαλύψω: Η πληροφορία και μόνον ότι θα κάνει δήλωση ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής για το Σκοπιανό αναστάτωσε την κυβέρνηση. Την έφερε σε αγωνία. Την ανάγκασε να αναζητεί δεξιά και αριστερά εκτιμήσεις για το είδος της παρέμβασής του. Ορισμένοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι -λίγοι- απηύθυναν έως και κεκαλυμμένες απειλές σε ανεπίσημες ιδιωτικές συνομιλίες τους, πως αναλόγως των τόνων που θα χρησιμοποιούσε ο πρώην πρωθυπουργός θα έφερναν στη δημοσιότητα απόρρητα έγγραφα για τις απόψεις του σχετικά με τη σύνθετη ονομασία.
Μάλιστα, ο Νίκος Κοτζιάς διέπραξε χάριν των ΗΠΑ για πολλοστή φορά το ίδιο ατόπημα: Διάβασε τα πρακτικά της Συνόδου Κορυφής του Βουκουρεστίου για να ισχυριστεί ότι ποτέ δεν τέθηκε βέτο στο ΝΑΤΟ, αν και είναι παγκοίνως γνωστό ότι το βέτο τέθηκε την προηγουμένη βραδιά της συνόδου, στο δείπνο, και το έθεσε κατά πρόσωπο ο Καραμανλής στον Μπους. Και το πλήρωσε, βεβαίως.
Θα ήθελα να είχα μερικούς ανόητους διαδοσίες της πολιτικής μας ζωής δίπλα μου τις προηγούμενες μέρες για να διαπιστώσουν από πρώτο χέρι ποιες είναι οι δήθεν σχέσεις Καραμανλή – ΣΥΡΙΖΑ. Για να αισθανθούν τον φόβο των συριζαίων, οι οποίοι την προηγούμενη εβδομάδα έφτασαν, επιτιθέμενοι στον Καραμανλή για την οικονομία, κοντά στο να πάρουν το μέρος του Γιώργου Παπανδρέου στο ερώτημα «ποιος φταίει για τη χρεοκοπία». Οι ατρόμητοι έγιναν ψοφοδεείς μέσα σε μια βραδιά. Βεβαίως, αν γνώριζαν στοιχειωδώς τον πρώην πρωθυπουργό, δεν θα έμπαιναν στον κόπο να τα ρωτούν όλα αυτά.
Αν αποφάσιζε να μιλήσει ποτέ ο Καραμανλής από το βήμα της Βουλής -θα αργήσει πολύ αυτή η ώρα, αν έρθει-, στην πραγματικότητα θα το έκανε γιατί μέσα του θα είχε αποφασίσει και το επόμενο βήμα. Κινήσεις -πυροτέχνημα ποτέ από αυτόν. Δεδομένου ότι επόμενο βήμα σήμερα δεν υπάρχει, τι νόημα έχει να μιλήσει στη Βουλή ή σε άλλο δημόσιο βήμα, όπως κάμερα; Πρώην πρωθυπουργός της χώρας είναι, όχι περιστασιακός σχολιαστής, ούτε επαρχιακός κομματάρχης.
Ακόμα μεγαλύτερη απόλαυση όμως ήταν η προσπάθεια της Αριστεράς να καταλάβει τι είπε στον κόσμο ο Καραμανλής. Τους φάνηκε χαλαρή η δήλωση. Αγνοούν ότι το πιο κοφτερό μαχαίρι είναι το βαμβάκι. Κατά βάση ο Καραμανλής έκανε μια πολύ βαριά δήλωση με εξαιρετικά ήπιο τρόπο. Απευθυνόμενος κατ’ ουσίαν στον Τσίπρα είπε – σε ελεύθερη μετάφραση: «Με το βέτο στο Βουκουρέστι σού χάρισα διαπραγματευτικό πλεονέκτημα, αλλά εσύ το πέταξες. Εδειξες αδικαιολόγητη βιασύνη να κλείσεις το θέμα, ενώ αυτοί που καίγονταν ήταν άλλοι, όχι εμείς. Δεν σεβάστηκες τις ευαισθησίες χιλιάδων Ελλήνων και με την απόφασή σου να μην προχωρήσεις σε εθνική συνεννόηση έδωσες γήπεδο στην πόλωση, στην οξύτητα και στον διχασμό». Κοινώς, του διαμήνυσε «μπορούσες να είχες πάρει πολύ καλύτερη συμφωνία».
Τα αποτελέσματα της παρέμβασής του τα καταλάβαμε αμέσως: Ο κόσμος κατάλαβε ακριβώς τι συνέβη. Ενώ αυτοί που από τη Ν.Δ. και τα ΜΜΕ τον πίεζαν να μιλήσει, όταν διάβασαν τη δήλωση έκαναν πως δεν την άκουσαν. Και δεν την πρόβαλαν. Διότι στην πραγματικότητα μέσα τους εύχονταν να μην την είχε κάνει -μολονότι του το ζητούσαν-προκειμένου να συντηρήσουν τις ανόητες θεωρίες τους. Οι υποκριτές! Πιο καθαρά δεν θα μπορούσα να μιλήσω, νομίζω. Ετσι έχουν τα πράγματα.
