Ας οργανωθούν στον ΣΥΡΙΖΑ για τον επόμενο ρόλο τους. Με σοβαρότητα και όχι με… αντάρτικα πόλεων. Ψύχραιμα και όχι καλλιεργώντας φοβίεςΑπό τον
ΝΙΚΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΓΛΟΥ
Δυστυχώς, ο κ. Τσίπρας και οι συνεργάτες του λειτουργούν ως ευρισκόμενοι σε μετατραυματικό σοκ. Δεν περίμεναν το εκλογικό αποτέλεσμα και βρίσκονται σε μια κατάσταση που οι αντιδράσεις τους δεν είναι φυσιολογικές. Ηταν τόσο σίγουροι ότι δεν θα χάσουν έτσι από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που δεν είχαν σχεδιάσει ένα σενάριο για μια τέτοια ημέρα. Και αυτό φαίνεται σε κάθε κίνησή τους.
Το κακό είναι ότι δεν είχαν καταλάβει πως τη λευκή πετσέτα δεν την έριξαν την ημέρα του αποτελέσματος των ευρωεκλογών, αλλά πολύ νωρίτερα.
Οταν υπόσχονταν κάθαρση και τιμωρία και ποτέ δεν τις υλοποίησαν.
Οταν υπόσχονταν μείωση των φόρων και τους κρατούσαν αρκετά υψηλούς.
Οταν τιμωρούσαν τη μεσαία τάξη.
Οταν έβλεπαν τους κάθε λογής Ρουβίκωνες να διασύρουν το κράτος και να μην αντιδρούν.
Οταν έκλειναν τη συμφωνία με τα Σκόπια και δεν υπολόγιζαν τις αντιδράσεις.
Οταν κάλυπταν τα φαινόμενα Πολάκη, με αποτέλεσμα να τους καταπιούν και να τους απαξιώσουν.
Οταν κάποιοι είχαν ύφος χιλίων καρδιναλίων.
Οταν έκαναν περισσότερους εχθρούς από ό,τι φίλους.
Οταν πίστευαν ότι η κοινωνία λειτουργεί στον αυτόματο και δεν χρειαζόταν ενημέρωση.
Γι’ αυτό λέω ότι τη λευκή πετσέτα την είχαν ρίξει καιρό. Απλώς δεν το έβλεπαν. Και όσα συνέβησαν στη Βουλή αυτές τις ημέρες όχι μόνο δεν τους διαφοροποίησαν, αλλά τους έκαναν και αυτούς ίδιους με το χθες. Θύμωσαν πολλούς. Ενώ είχαν το αφήγημα ότι δεν είναι το παλιό πολιτικό σύστημα, συμπεριφέρθηκαν όπως ακριβώς αυτό. Αντέγραψαν όλες τις παθογένειές του και έχασαν το ηθικό πλεονέκτημα, υιοθετώντας τις λογικές των «πράσινων» που είχαν πάρει στο κόμμα τους. Αποτέλεσμα, να χάσουν και από δεξιά και από αριστερά.
Και τώρα έρχονται να υιοθετήσουν ένα αφήγημα παρόμοιο με του κ. Σαμαρά· να επενδύσουν στον φόβο του «κακού» προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας. Δεν έχουν καταλάβει ότι οι πολίτες γνωρίζουν πλέον. Και κανείς, μα κανείς δεν κέρδισε επενδύοντας στον φόβο.
Ο κ. Τσίπρας πήγε… Μέγαρο (ακόμη ένα σύμβολο τού χθες) για άλλη μια φορά και υποσχέθηκε στους πάντες τα πάντα. Ισως να μην είχε άλλον δρόμο από αυτόν. Αλλά πλέον το πλοίο της εξουσίας έχει… σαλπάρει. Το θέμα είναι ποιοι δεν θα βουτήξουν από αυτό για να σωθούν. Ποιοι θα παραμείνουν πάνω σε αυτό, ώστε όταν περάσει η φουρτούνα να μπορέσουν και πάλι να το βάλουν σε ρότα.
Θα είναι κακό για τον τόπο, αν το καταλαβαίνουν, ακόμη και αυτό, να βουλιάξει ο ΣΥΡΙΖΑ αύτανδρος. Μια κυβέρνηση είναι καλή όσο καλύτερη αντιπολίτευση έχει. Η πραγματική ευκαιρία του κ. Τσίπρα είναι ακριβώς αυτή. Διότι, πράγματι, οι ημέρες που έρχονται είναι δύσκολες. Διότι, πράγματι, υπάρχουν διαφορετικές φιλοσοφίες μεταξύ των δύο προγραμμάτων. Διότι ο σκληρός πυρήνας της Ε.Ε. παραμένει ίδιος, τόσο σε απαιτήσεις όσο και σε προγράμματα.
Γι’ αυτό ας σηκώσουν τη λευκή πετσέτα και ας οργανωθούν για τον επόμενο ρόλο τους. Με σοβαρότητα και όχι με… αντάρτικα πόλεων. Με ψυχραιμία και όχι καλλιεργώντας φοβίες. Οσο και αν υπάρχουν κρυφά προγράμματα, από κάποιους, θα γίνουν φανερά επί τη εμφανίσει. Και να μην πουν εμείς σας τα λέγαμε. Διότι δεν θα έχει κανένα νόημα πλέον. Οι πολίτες είναι εκείνοι που αποφασίζουν. Είναι η δύναμη και η αδυναμία του κοινοβουλευτισμού και της δημοκρατίας. Οφείλουν αυτό να το σεβαστούν άπαντες.
