Ζούμε μέρες Μουντιάλ σύντροφοι και συντρόφισσες. Συμπολίτες και συμπολίτισσες. Μακεδόνες και Μακεδονίτισσες, τώρα που αποκτήσατε και δική σας γλώσσα και με την άδεια του Πρωτοδικείου Φλωρίνης.
του Χρήστου Μπολώση
Αυτό το Μουντιάλ είναι ένα από τα πιό αμφιλεγόμενα στην ιστορία του θεσμού. Και τούτο διότι εγείρει πολλά ερωτηματικά το πώς ανετέθη η διοργάνωση σε ένα κρατίδιο, το Κατάρ, με μηδέν ποδοσφαιρική παράδοση και παιδεία, αλλά με πολλά καντάρια πετροδολάρια και ακόμα πώς απεφασίσθη να γίνει μεσ’ το καταχείμωνο στις παρυφές των Χριστουγέννων, με αποτέλεσμα να ανατραπεί ο προγραμματισμός όλων των εθνικών πρωταθλημάτων του πλανήτη. Βέβαια τα ερωτηματικά αυτά δεν είναι δύσκολο ν’ απαντηθούν…
Το θέαμα που προσφέρουν οι ομάδες, είναι οπωσδήποτε πολύ καλό και οι εκπλήξεις δεν λείπουν.
Όμως εμείς δεν ανήκουμε στους «ηρωικούς φιλάθλους» που πήγαν στο Κατάρ για να παρακολουθήσουν από κοντά το Μουντιάλ. Τώρα, γιατί χαρακτηρίζονται «ηρωικοί», αυτοί που έχουν την οικονομική δυνατότητα να πάνε στο Κατάρ, ποτέ δεν το κατάλαβα. Και αφού λοιπόν δεν ανήκουμε τους «ηρωικούς» φιλάθλους είμαστε αναγκασμένοι να υποστούμε τις τηλεοπτικές περιγραφές, από τους αθλητικούς συντάκτες. Και λέω «υποστούμε», διότι αυτός είναι ο πραγματικός ηρωισμός, αφού η μπαρούφα, η φλυαρία και η κουταμάρα πάνε σύννεφο. Θα μου πείτε υπάρχει και το κουμπί με το οποίο χαμηλώνεις ή και κλείνεις την φωνή. Σωστά! Ε, αυτό μας σώζει. Κάποιος είπε ότι παρακολουθεί τους αγώνες από το ΡΙΚ, διότι δεν αντέχει τους δικούς μας.
Κάθισα λοιπόν και απλώς σταχυολόγησα, διότι είναι αδύνατον να καταγράψεις όλα τα μαρουλόφυλλα που ακούγονται και σας τα παρουσιάζω, κατά κατηγορία:
α. Γλώσσα
Η προσπάθεια των αναλυτών να μιλήσουν την δημοτικιά είναι συγκινητική. Το αποτέλεσμα γελοίο. Λένε π.χ. «Του παγκόσμιου κυπέλλου» ή «Του δεύτερου ημιχρόνου». Βρε άσχετοι, ή θα πείτε «Του παγκόσμιου κύπελλου» ή «Του παγκοσμίου κυπέλλου». Το ίδιο και με το ημίχρονο. Αυτός ο αχταρμάς που πετάτε είναι απαράδεκτος.
β. Ονόματα
Άλλη μανία των αθλητικών είναι τα ονόματα. Έτσι ο Ράμσεϊ της Ουαλίας έγινε Ράμσι, ενώ τα χάσαμε όταν ακούσαμε ότι στην Γερμάνια παίζει κάποιος Νιαμπρί. Προϊούσης της μεταδόσεως, καταλάβαμε ότι επρόκειτο για τον… Γκνάμπρι. Το ίδιο με τον «Ανσέλ» Ντι Μαρία… Κάποτε είχαμε θέμα με τον Βερκότερεν του Βελγίου. Κάποιος (γνωστότατος) συντάκτης τον είπε: «Βερκούτερεν» ενώ ένας… βελγομαθής μας είχε διευκρινίσει ότι λεγόταν «Βερκάουτερεν». Ανάλογο ζήτημα είχαμε και με τον παλιό άσσο της ΑΕΚ Τσιάρτα, τον οποίο «Τσάρτα» τον ανεβάζανε και «Τσάρτα» τον κατεβάζανε.
γ. Ξένοι όροι
Μα έχουν τρελάνει και με τους ξένους όρους: Build up (επίθεση που ξεκινά από πίσω. Λες και ξεκινάει καμιά επίθεσε από μπροστά…), passing game (παιχνίδι με πάσες), stade imovetion (χειροκρότημα τα όρθια), rotation (εναλλαγή παικτών), cooling break (δρόσισμα) και πάει λέγοντας. Μπούρδες.
δ. Παρουσίαση συνθέσεων – Συστήματα
Άλλη πληγή κι’ αυτή. Κατά την παρουσίαση των συνθέσεων τον ομάδων, άλλον παίκτη δείχνει η τηλεόραση, άλλον αναφέρει ο αθλητικός συντάκτης και τούτο διότι ο ξερόλας δεν τους αναφέρει όπως η FIFΑ, αλλά όπως το πιθανολογούμενο από αυτόν σύστημα. Αποτέλεσμα; Χάνεις τις συνθέσεις. Και ήδη μπαίνουμε στην μεγαλύτερη ίσως πληγή, που μας έχει ξανααπασχολήσει κατά το παρελθόν και δεν είναι άλλη από αυτήν του συστήματος. Εδώ να δείτε πονοκέφαλος. «Η ομάδα», αναφέρει ο ποδοσφαιρικός εγκέφαλος «εφαρμόζει το 4-2-4, το οποίο όμως όταν επιτίθεται βγαίνουν άλλοι δύο από τα φτερά και γίνεται καθαρό 4-0-6 ενώ όταν αμύνεται τότε, προσθέτεις 10, αφαιρείς 7, πετάς τα μισά στη θάλασσα και έχεις ένα επίσης καθαρό 10-0-0» Τέτοια ωραία πράγματα. Σε κάποια στιγμή συλλαμβάνεις να αποκαλείς τον εαυτό σου «ηλίθιο», που δεν καταλαβαίνεις αυτά τα απλούστατα, αλλά σας διαβεβαιώ ότι κάνετε λάθος.
ε. Κριτική και δημιουργία
Εδώ οι τηλεσχολιαστές μας είναι άτεγκτοι και θυμωμένοι. Κρίνουν τους πάντες και τα πάντα. Από την διοργάνωση (στην οποία βρίσκουν ένα σωρό λάθη) και τους διαιτητές, μέχρι αυτόν που κουβαλάει τα νερά. Μοιραίως συγκρίνεις τις περιγραφές των δικών μας αγώνων. Εκεί οι ίδιοι λαλίστατοι στο Μουντιάλ δημοσιογράφοι, δεν βγάζουν κιχ για να σχολιάσουν ούτε καν ποιός κέρδισε ένα πλάγιο στην περιοχή της σέντρας. Το μότο γνωστό: «Τα συμπεράσματα δικά σας». Όχι ρε μεγάλε. Εγώ θέλω να ακούσω την δική σου γνώμη. Αλλά δεν βαριέσαι, είναι τώρα ώρα να βάλεις απέναντι σου τους μεγαλόσχημους παράγοντες του Ελληνικού ποδοσφαίρου; Ένας σχολιαστής άλλαξε τρεις (!) φορές γνώμη για ένα πέναλτι. Ο ίδιος, εδώ μας αφήνει να βγάλουμε τα συμπεράσματα μας. Παραλλήλως ο δίπλα του σχολιαστής, μιλούσε για «μπέναλτι» και «σέντρε φορ», θυμίζοντας τον… Πατρίκ Ογκουνσότο (παλαιός ποδοσφαιριστής και του Εργοτέλη), στις περίφημες δηλώσεις του για ένα «μπενάλτι» που δεν του δόθηκε.
Πέραν όμως αυτών, έχουμε και άλλα πράγματα. Έχουμε τις… μπάλες. «Μαζεύει όλες τις μπάλες ο τερματοφύλακας», «Οι χαμένες μπάλες» και τράβα κορδόνι, λες και το ποδόσφαιρο παίζεται με πάνω από μια μπάλα. Νέα λέξη που χρησιμοποιείται είναι η «επιδραστικός».
στ. Διάφορα
- Αμ αυτή η φάση που φαίνεται καθαρά ότι είναι δουλεμένη στην προπόνηση; Το συμπέρασμα αυτό το βγάζει ο σχολιαστής όταν από κάποιο ελεύθερο χτύπημα (φάουλ, κόρνερ) προκύπτει γκολ. Τώρα το ότι τέτοιο κόλπο που έχει δουλευτεί στην προπόνηση δεν αποδίδει στα επόμενα 137 παιχνίδια, είναι λεπτομέρεια και ποίος θα την θυμάται…
- Στον αγώνα Καμερούν – Βραζιλία, ένας μαυρούκος κουνούσε μία φανέλα της Αργεντινής με το όνομα του Μέσσι. Λάθος γήπεδο ο σύντροφος, ενώ εθεάθησαν και «γιαπωνέζοι», χωρίς λοξά μάτια, αλλά με μαντήλες και σημαίες της Ιαπωνίας…
- Ένα δολοφονικό σχόλιο: «Από την γλώσσα του σώματος (άλλη καραμέλα αυτή) προκύπτει ότι ο τάδε έχει κάνει φάουλ». Μα ποια γλώσσα του σώματος ρε φίλε, αφού ο διαιτητής είχε ήδη σφυρίξει την παράβαση, και ο «δράστης», το είχε αμέσως παραδεχτεί σηκώνοντας το χέρι του. Ο αστέρας όμως ακόμη προσπαθούσε να εξηγήσει την… γλώσσα του σώματος.
- Στο 88΄ η Πολωνία χάνει 2-0 από την Γαλλία και ο σχολιαστής αποφαίνεται ότι «εκτός συγκλονιστικού απροόπτου θα αποκλεισθεί». Και πράγματι το συγκλονιστικό απρόοπτο έρχεται, από την άλλη πλευρά όμως. Μετά από μισό λεπτό η Γαλλία κάνει το 3-0…
- Ο προημιτελικός Ολλανδίας – Αργεντινής έχει τελειώσει, προκρίθηκαν οι Αργεντινοί στα «Μπέναλτι» και οι οπαδοί τους, δικαίως πανηγυρίζουν αφιονισμένοι στις εξέδρες, πλην μερικών που ενώ φορούν φανέλες της Αργεντινής, αλλά φορούν επίσης και μαντήλες και παίζουν με τα κινητά τους. Θα είναι φαίνεται Αργεντινοί… ρευστής εθνικής συνειδήσεως.
Καλό το Μουντιάλ ρε σύντροφοι. Να λείπανε και οι τηλεχολιαστές…
