Καλοκαίρι. Η γαλάζια προκυμαία θα σε φέρει

Γράφει ο Χρήστος Μπολώσης

Ο κ. Χρήστος Ασημακόπουλος έγραψε στις 20 Ιουλίου 2024 στο ogdoo το παρακάτω εξαιρετικό κείμενο για το τραγούδι του Διονύση Σαββόπουλου «Καλοκαίρι»:

«Το «Καλοκαίρι» είναι ένα τραγούδι υπέροχο, γεμάτο εικόνες, γεύσεις, αρώματα και ήχους καλοκαιρινούς. Ένα ψηφιδωτό με όλα τα πρόσωπα του καλοκαιριού. Ανάλογα με την ηλικία μας, αλλάζει και ο τρόπος που το κοιτάζουμε, αλλάζει ως και η διάρκειά του.

Από αχανές φρεσκοθερισμένο σταροχώραφο που τρέχουμε ανεμπόδιστοι και ορμητικοί, μεταμορφώνεται σε μια σταλιά αυλή που ίσα, ίσα χωράει έναν αγχωμένο βηματισμό.

Η απόλυτη ανεμελιά, η χαρά και οι παιδικές και νεανικές μνήμες του καλοκαιριού των πρώτων ερώτων σταδιακά με τη μαεστρία του μέγα αφηγητή Σαββόπουλου, δίνουν τη θέση τους στην αγωνία του χρόνου που περνάει.

Σταδιακά οι εικόνες και οι ήχοι αλλάζουν, δεν είναι ο παφλασμός των κυμάτων πια που ακούγεται αλλά ήχοι σκληροί, μηχανικοί, το εκτυφλωτικό φως του καλοκαιριού γίνεται βασανιστικό και ο φόβος του θανάτου φωλιάζει στην καρδιά.

Δεν είναι πια ένα τραγούδι, ωδή στη χώρα του ήλιου και των διακοπών, αλλά ένα ρέκβιεμ για τη χαμένη αθωότητα και τον χρόνο που ανεπαισθήτως κύλησε.

Ωστόσο τίποτε δεν τελειώνει, όλα αρχίζουν και πάλι από την αρχή αρκεί τα δικά σου τα μάτια, αν δεν είναι θαμπωμένα από τη θλίψη, να θέλουν να τα δουν να ξαναρχίζουν.

Είναι άραγε το κόκκινο της δύσης αυτό που αντικρύζω ή μήπως της ανατολής;»

Καλοκαίρι μες στα κόκκινα της δύσης του ανατέλλει

Το τραγούδι κυκλοφόρησε το 1989 και περιέχεται στον δίσκο «Κούρεμα». Με έναν ιδιαίτερο τρόπο, όμως, σχετίζεται άμεσα με το «Βρώμικο Ψωμί».

Όπως έχει αφηγηθεί ο δημιουργός (και έχει δημοσιευθεί στο site του ΕΡΤ echo) σε τηλεοπτική του συνέντευξη, εκείνος «με το άσπρο κράνος που μας ξέρει», είναι η ίδια συμβολική φιγούρα που έχει αποτυπωθεί φωτογραφικά στο οπισθόφυλλο του δίσκου «Βρώμικο Ψωμί». «Είναι το ίδιο πρόσωπο», λέει ο Σαββόπουλος. «Είναι ο θάνατος. Αυτός με ένα άσπρο κράνος που έρχεται. Δεν βλέπεις το πρόσωπό του. Σκύβει και σου λέει κάτι».

Καλοκαίρι
Καλοκαίρι η γαλάζια προκυμαία θα σε φέρει
καλοκαίρι καρεκλάκια, πετονιές μες στο πανέρι
μες στη βόλτα αυτού του κόσμου που μας ξέρει
καλοκαίρι πλάι στα μέγαρα, στις τέντες με τ’ αγέρι
καλοκαίρι με χρυσούς ανεμιστήρες μεταφέρει
την βανίλια με το δίσκο του στο χέρι
την κοψιά μιας προτομής μες στο παρτέρι
καλοκαίρι μ’ ανοιχτό πουκαμισάκι στα ίδια μέρη

Καλοκαίρι με μισόκλειστες τις γρίλιες μεσημέρι
καλοκαίρι καθρεφτάκια και μια θάλασσα που τρέμει
στο ταβάνι και τους γύψους μεσημέρι
καλοκαίρι με τον κούκο μες στα πεύκα και στ’ αμπέλι
καλοκαίρι στόμα υγρό, μικροί λαγώνες, καλοκαίρι
με τη φέτα το καρπούζι στο ‘να χέρι
με φιλιά μισολιωμένα, καλοκαίρι
καλοκαίρι λίγες φλούδες στης κουζίνας το μαχαίρι

Καλοκαίρι του σκυμμένου θεριστή του τυφλοχέρη
καλοκαίρι με βαριά μοτοσικλέτα μες τα σκέλη
τους φακούς του ανάβει μέρα μεσημέρι
καλοκαίρι όλο πίσσα και κατράμι καλοκαίρι
καλοκαίρι με τον ρόγχο του air condition μεσημέρι
φαλακροί μες στις σακούλες μας σαν γέροι
εκεινού με τ’ άσπρο κράνος που μας ξέρει
καλοκαίρι μια οσμή νεκροθαλάμου, καλοκαίρι

Καλοκαίρι στην αρχή σαν έγχρωμο έργο στην Ταγγέρη
αλλά εν τέλει με του κάτω κόσμου το έγκαυμα στο χέρι
την λαχτάρα του στον κόσμο περιφέρει
καλοκαίρι στον χαμό του οδηγημένο και το ξέρει
καλοκαίρι τόσο ώριμο που πέφτοντας προσφέρει
μια πλημμύρα των καρπών, στάρι και μέλι
στον σπασμό του το απόλυτο το αστέρι
καλοκαίρι μες στα κόκκινα της δύσης του ανατέλλει.

★

Δεν έχω και πολλά να προσθέσω στο εξαίρετο κείμενο του κ. Ασημακόπουλου.

Με τον Διονύση Σαββόπουλο, έχουμε πολλές διαφορές (προς Θεού, όχι προσωπικές) αλλά και πάρα πολλά κοινά.

Με τα τραγούδα του «Συννεφούλα», «Μη μιλάς άλλο γι’ αγάπη», «Και δεν βαριέσαι αδελφέ» και τόσα άλλα, χορέψαμε, τραγουδήσαμε, ερωτευτήκαμε και ντύσαμε μουσικά τη νιότη μας.

Όλα αυτά μας τα θύμισε και με το βιβλίο του «Γιατί τα χρόνια τρέχουν χύμα».

Πραγματικά δεν βρίσκω κάτι καλύτερο από το τραγούδι του «Καλοκαίρι» για να σας ευχηθώ καλό καλοκαίρι «με τη φέτα το καρπούζι στο ‘να χέρι», καλές διακοπές και καλή αντάμωση πάλι στις 29 Σεπτεμβρίου.